It was so very painful. Lahat ay nag-luksa, lahat ay hindi makapaniwala at lalong-lalo na ako. Ako, na huling kausap nila. Sana pinigilan ko na lang sila, na sana nag-usap nakang kami para hindi na sila umalis. Ang dating inaasahang malaking pista sa isla ay hindi na dumating. Walang buhay ang mga taong nagluto para sa umagahan, at ako, hindi ako makaimik.
Mas lalong hindi ko inaasahan at... sobrang hirap tanggapin.
Habang nakatulog si Ligaya na umiiyak, ako naman ay nahihirapang matulog. Sobrang aga pa, marami pang mga bagay ang gagawin ko na gusto kung kasama sila, magpapakasal pa sila Manang at Manong at makilala pa nila ang asawa ko.
Tumulo ang luha ko habang tulog si Ligaya sa balikat ko. She begged her parents to wake up kaya lahat ng nakatingin ay sobrang nasaktan sa nakita. Hum
