VENOM OF LOVE(TAGALOG)

CHAPTER 12

"GUEST what!" Chat ni Nanami sa kanyang mga kaibigan.

Sabay naman nagreply ang kanyang dalawang kaibigan.

Pumuwesto si Nanami sa kanyang kama habang iniunat ang kanyang mga binti at ang kanyang mga daliri ay busy sa kakapindot ng kanyang cellphone.

"ANG GANDA NG BAHAY NG AMO KO PARANG PALASYO SA LAKI AT ANG MGA MAIDS AT GUARD NAMAN ANG DAMI. EH, DADALAWA LANG NAMAN ANG KANILANG PINAGSISILBIHAN. AT ANG DAMI KO KUNG RULES NA DAPAT KUNG I- MEMORIZE DAHIL SA BATANG AALAGAAN KO." Kwento niya sa dalawa nilakihan pa niya ang chat para malinaw na mabasa ng dalawa.

Walang reply ang dalawa kaya hinintay niya ang mga sagot nito, habang pareho namang binabasa ni Danie at Laila ang mahabang chat niya sa mga ito.

Matapos ang ilang minutong paghihintay ay naunang magchat si Laila.

("WOW talaga baka sobrang yaman nila kaya ganyan kadami ang mga katulong guard, syempre kailangan nilang proteksyon.")

"NAKAKAGULAT, 'DI BA?"

("Basta mag-iingat ka diyan ah, ayusin mo ang trabaho mo at baka mapahamak ka diyan ng wala sa oras." Reply naman ni Danie sa kanya.)

"OKAY LANG. I LOVE THIS JOB, Hindi naman mahirap pakisamahan ang aalagaan ko." Reply niya.

("Basta mag-iingat ka pa rin diyan." Sabay na chat ng dalawa sa kanya.)

Masaya siyang matutulog dahil kahit papaano ay nakausap niya ang kanyang mga kaibigan.

Kinabukasan, kumatok si manang Eve sa pinto bago pumasok sa loob.

Nadatnan niya si Amalie na natutulog pa rin sa kama. Nilapitan niya ito at marahan itong ginising.

"Amalie bakit tulog ka pa?"

Matamlay na binuksan ni Amalie ang kanyang mga mata.

"Manang?"

"Oo, ako ito. Gising na."

"Bakit po?"

"Seven am na. Dapat nasa school ka ngayon at hindi na natutulog."

"Seven am," pagod na humikab si Amalie pero biglang nanlaki ang mga mata niya na mapantantong late na siya kaya agad na tumalon ito pababa ng kama.

"Kumalma ka. Nasaan ang yaya mo? Hindi ba dapat nandito siya para ihanda ka papuntang school?"

"Hindi ko po alam."

"Sige mag-asikaso ka na. Pupuntahan ko siya sa silid niya." Utos naman ni Manang sa bata.

"Sasama po ako sa iyo."

"Pero kailangan mo ng gumayak."

"Please po mabilis naman po akong mag-ayos."

"Sige na nga." Sang-ayon nito at lumabas na silang dalawa ng silid ng bata.

Natutulog pa rin si Nanami sa kama at mahinang humihilik habang nakabuka pa ang mga binti at braso nito.

Kumatok si manang Eve sa pinto ngunit si Nanami ay sobrang engrossed sa kanyang panaginip kaya hindi niya narinig ang katok sa may pinto.

Pinihit ni manang Eve ang doorknob at nagulat ito ng bumukas. Pumasok sila ni Amalie at nakita nilang parang mantika pa rin itong natutulog si Nanami.

"Miss Heart?" pero walang tugon mula kay Nanami kaya inulit niya ang paggising sa dalaga.

"Miss Heart gising na tanghali na."

"Pabayaan mo ako, Danie, wala naman akong trabaho, remember?" She mumbled, at lumingon sa kabilang side.

Napahagikgik si Amalie sa cute na itsura ni Nanami at parang nanaginip pa ito.

"Tumigil ka sa pagtawa, Laila. Alam mo kung gaano ako nagagalit sa tawa mo." Sambit pa ni Nanami na hindi nagmulat ng mata.

Tumigil sa pag hagikgik si Amalie pero nakangiti pa rin ito. Napairap naman si manang Eve at tinapik ng malakas si Nanami sa kanyang mga binti.

"Gumising ka na, Miss Heart." Pasigaw ng saad ni Manang Eve.

"Hmm?"

"Miss Heart, hoy gising!"

"Miss Heart parang ako iyon!!" ulit ni Nanami at bigla siyang umupo ng tuwid. "F*ck." Malakas na bulalas nito.

"Miss Heart." Nanlaki ang mga mata ni manang Eve sa napiling salita ni Nanami at tinakpan ang tainga ng bata.

"Oh Sh*t. Sorry, F*ck, ay sorry ulit." Napatakip siya ng bibig ng makita ang matigas na tingin na ibinibigay sa kanya ni manang Eve; Sorry." Mahinang sabi niya at saka napa kamot sa ulo.

"Anong oras na, Miss Heart? Tulog ka pa rin diyan." Nakapamewang na sita naman ng matanda sa kanya.

"Alas syete na, hindi mo ba alam may pasok pa si miss Amalie."

"Ay oo nga pala pasensya na manang napasarap ang tulog ko." Hinging paumanhin ni Nanami.

"Isa kang yaya na kailangang mag-alaga ng bata. Hindi ka dapat gumigising ng ganitong oras. Dapat nakakapaghanda ang bata bago mag alas syete at dapat ay nasa sa school na siya ng mga ganitong oras. Miss Heart." Turo ni Eve sa orasan niya sa palapulsuhan.

"Kailangan ko ba siyang ihatid sa school?" tanong ni Nanami at nagligpit ng higaan bago siya umayos ng sarili.

"Malamang dahil yaya ka niya kung saan ang alaga mo dapat nandoon ka maliwanag, hala mag asikaso na kayo at baka malate si Miss Amalie sa pagpasok." Paliwanag ni Manang Eve kaya dali-daling kumilos si Nanami.

Agad niyang kinuha ang kamay ng alaga at inilabas niya sa silid niya upang asikasuhin ito habang si manang Eve naman ay napapailing sa dalawa.

IBINAGSAK ni Nanami ang pagal na katawan sa kama at nagbasa ng libro ilang minuto lang ang lumipas ay inaalis na niya ang tingin sa hawak. Matapos na basahin niya iyon ay agad niya itong isinara.

Tumayo siya at nagpasya na maglibot-libot muna sa Mansyon na iyon. Dinala niya ang phone niya saka lumabas ng kanyang silid.

Pumasok si Nanami sa kusina para kumuha ng ma-iinom ng matapos niyang maikot ang buong mansyon. Nang may biglang pumasok na tatlong babae na kasina edad niya habang ang isa naman ay mas matanda sa kanila. Lumapit sa kanila si Nanami at saka nakangiting binati ang mga ito.

"Hi!" Kumaway siyang batiin ang mga ito.

Kinawayan din siya ng matandang babae at binigyan siya may pala-kaibigang ngiti.

"Hello din." Binati rin siya pabalik ng nakababatang babae at ngumiti rin sa kanya.

"Ako nga pala si Nanami, yaya ni miss Amalie." Pagpapakilala niya at saka kinamayan ang dalawang maid.

"Oo kilala ka na namin, iha." Kalmadong saad naman ng matanda.

"Ako naman si Elise at ito naman sina ate Nora at Isadora." Pakilala nila kay Nanami.

"Oh. Ikinagagalak kitang makilala, Iha sana tumagal ka rito para naman may maganda kaming kasama dito." Mabait na saad ni Nora.

"Salamat po sana magkasundo-sundo tayo dito." Masaya namang saad ng dalawa pa kaya napanatag si Nanami at mukha namang magkakaroon siya ng mga kaibigan dito habang nandito siya sa mansyon na ito.

"ANO pong pag-uusapan natin?" tanong ni Adrian sa madrasta ni Nanami.

"Tungkol sa paghihiwalay ninyo ni Nanami." Sagot naman ng kausap nito.

"Paano kayo nagkahiwalay ni Nanami at paano na ang kasal ninyo, kung limang taon na pala kayong hiwalay?"

"Ang buong akala ko ay kayo na ang magkakatuluyan pero mababalitaan ko na hiwalay na pala kayo?"

"Paano ninyo naman po nalaman na hiwalay na kami?"

"Paano ko nalaman? Eh syempre sa mga kaibigan niya ng pumunta ako doon noong nakaraang araw kasama ang daddy niya dahil kinukuha na siya ng magaling kong asawa?" nakasimangot na saad ng ina-inahan ni Nanami.

"Ako po ang nagkamali, kaya siya nakipaghiwalay sa akin. Pero pinagsisihan ko na po ang lahat. Kaya nga po ako pumunta dito para humingi ng tulong na muli kaming magkabalikan ng anak-anakan ninyo, ma'am Matilda." Parang santong saad naman ni Adrian.

"Para sa anong dahilan? Dahil ba sa pera?" nakangising saad nito sa kanya.

"Opo at alam ko pong iyon din naman ang gusto ninyo," saad ni Adrian sa madrasta ni Nanami.

"Sige pero sa isang kondisyon?"

"Kahit ano pa iyon, ay gagawin ko basta magkabalikan lang kami ni Nanami." Pagsang-ayon nito.

Napangisi naman ang madrasta ni Nanami dahil agad pumayag ang ex boyfriend sa mga kondisyon niya kapalit ng pagbabalikan ng dalawa.

"SINUNGALING ka bakit balak mong makuha ulit si Nanami, nandito naman ako. May pera naman ako, Adrian, kung iyan lang ang dahilan mo." Galit na sabi ni Precilla ang babaeng ipinagpalit niya kay Nanami.

"Pera mo, nagpapatawa ka ba hindi mo iyan pera, pera iyan ng asawa mong matanda na." Pang-uuyam ni Adrian kay Precilla.

"Kahit na, nakinabang ka rin naman sa tinatamasa kong pera sa asawa kong matanda na sinasabi mo, kaya hindi ako makakapayag na hiwalayan mo ako." Galit na saad ni Precilla kay Adrian.

"Sorry Precilla pero buo na ang desisyon ko makipag hiwalay na ako sayo, dahil hindi na kita mahal na realize kung mas mahal ko pala si Nanami kaysa sayo!" Pagdadrama niya dito.

"Precilla minahal naman natin ang isa't isa kaya sana maging friend na lang tayo at palayain mo na ako. Mahalaga ka sa akin, alam mo iyan. Pero hindi ko na kayang mabuhay na kasama ka kung may kahati naman ako sayo. At ginagawa ko ito dahil para ito sa kinabukasan ko." Mahabang lintaya ni Adrian.

"Walang hiya ka ginamit mo lang ako manloloko ka." GalitI na galit at naluluhang sumbat nito kay Adrian.

"Ganyan talaga ang buhay Precilla, kailangang may isakripisyo ka para maabot mo ang mas gusto mong pangarap sa sarili mo." Walang pag-aalinlangang pahayag nito sa nobya.

"Sabihin mo sa akin. Ito na ba ang katapusan natin, 'di na ba talaga magbabago ang isip mo? Please, 'wag mo ng ituloy ang binabalak mo, makikipaghiwalay ako kay Marco kung iyan ang gusto mo basta 'wag ka lang mawala sa akin, pakiusap." Pagmamakaawa nito sa kanya at saka sabik na niyakap siya nito. At hinalikan siya nito ng mapusok sa labi hanggang sa lumuhod ito sa kanyang paanan at inilabas nito ang kanyang alaga at agad iyon sinubo ni Precilla.

Noong una ay nagpoprotesta pa siya pero tuluyan pa rin siyang nadarang dahil sa ginagawa nito sa kanya.

"Sabi ko na nga ba at ako talaga ang mahal mo, mahal na mahal kita Adrian." Sabik na sabi nito habang abala sa pagpapaligaya nito sa kanyang alaga.

'Bahala na,' saad sa isipan ni Adrian at muling sinunggaban nito ang mapupulang labi ng babae.

"Ano nagbago na ba ang isip mo? Hindi mo na ba ako hihiwalayan." Mapangakit na sabi nito.

"Ano pa nga bang magagawa ko, pero buo pa rin ang desisyon ko makikipag balikan ako sa kanya, hindi dahil mahal ko pa siya, kundi dahil lang sa pera na makukuha ko sakaling magpakasal sa akin si Nanami. Gagamitin ko lang siya para makakuha ng maraming pera sa pamilya niya at kapag nagtagumpay ako ay hihiga na lamang tayo sa salapi at pwede mo ng iwanan ang matanda mong asawa. Ano okay na ba iyon sayo." Mahabang sabi ni Adrian kay Pricella na tuwang tuwa naman sa mga narinig.

"Kung papayag ba ako, wala bang magbabago sa pagitan natin?" Malambing na tanong nito sa kanya.

"Oo na basta iwasan mong magselos kapag nakipag balikan na kami ni Nanami para 'di ma bulilyaso ang balak ko." Sang-ayon nito.

"Sabi na nga ba at ako talaga ang mahal mo, hmmn! Makakaasa ka basta ako lang ang dapat mong mahalin at wala ng iba." Habang busy ito sa paggiling sa katawan niya na nag iinit na.

"Oo na, ikaw lang kasi ang babaeng bukod tanging ginagawa ang lahat ng ika liligaya ko pagdating sa kama. Na hindi noon maibigay-bigay ni Nanami." Mabigat na saad nito dahil sinisimulan na naman ni Precilla ang paglaro nito sa kanyang alaga matapos nitong umalis sa ibaba niya.

Basang-basa na ang kanyang alaga at galit na galit na ito, kaya hinila niya ito pataas at itinulak niya ito sa mesang naroon at siya naman ang nagpapaligaya dito.

"F*ck, say my name, sweetheart isagaw mo ang pangalan ko." Nadadarang na sabi ni Adrian. Sinunod naman ni Precilla ang sinabi ni Adrian habang sinisigaw nito ang pangalan ng lalaki.

"Adrian f*ck h*rder please!!" pasigaw na ungol nito ng babae habang umuulos ng mabilis sa kasilan niya ang lalaki.

NAPATAKIP ng mga palad sa mukha si Venom at saka tumayo. Sobrang napagod ito kaya kailangan niya ng isang magandang mahabang pagtulog. Dahil halos hindi siya makatulog nitong mga nakaraang linggo dahil sa pag-aalala niya sa kanyang anak.

Bagaman, nakatutulog siya ng kaunti ay hindi pa rin iyon sapat. Naglakad si Venom papunta sa kanyang minie bar at kumuha ng isang bote ng whisky at isang shot glass at sinalinan niya ng alak iyon.

Bumalik siya sa kanyang mesa at ibinaba ang mga ito at inisang lagok ang alak kaya gumuhit ang mainit na lasa niyon sa kanyang lalamunan.

Ngayon ang araw na magsisimula sa trabaho ang bagong yaya ng kanyang anak.

Ang pag-iisip niya sa babae ay labis na ikinagalit at ikinainis ni Venom.

Ayaw niyang makatagpo ng kahit sinong babaeng nangangalang Nanami. Dahil ang asawa lang niya ang may karapatan sa pangalan na iyon.

Pero wala naman siyang magagawa kong iyon ang talaga ang totoong pangalan ng babaeng iyon. Nahihirapan man siya sa sandaling iyon dahil may ibang tinatawag na Nanami ang kanyang anak at hindi ang kanyang asawa.

Kung hindi lang sa pagpupumilit ng kanyang anak ay nunka niya iyong kukunin bilang yaya nito. Ininom ni Venom ang isang baso ng whisky na muli niyang isinalin at nagpakawala ng malalim na buntong hininga.

Kumuha rin siya ng isang stick ng sigarilyo mula sa kaha ng sigarilyo na nasa bulsa niya at isang lighter at sinindihan niya iyon.

Napaka komplikado ng kanyang buhay mula ng mamatay ang kanyang asawa hindi madaling magpalaki ng anak kung walang katuwang na asawa. Pero kinaya niya iyon dahil iyon ang pangako niya sa kanyang yumaong asawa na aalagaan niya ng mabuti ang kanilang anak.

Nagsalin ulit siya ng isa pang baso ng whisky nang maubos niya ang isinalin niya kanina, iinomin na sana niya ito nang mag-ring ang kanyang cellphone kaya iibinababa niya ang hawak na wine glass.

Tinitigan niya ang hawak na cellphone at napasimangot ng mapag sino ang tumawag.

Dahan-dahan niyang itinaas ang cellphone at sinagot ang tawag.

"Ano na naman ang kailangan mo?" Galit na sagot niya sa tumatawag.

"Hi, handsome!" tinig iyon ng isang babae.

"Anong gusto mo?" Ungol ni Venom at ikinuyom ang isa niyang kamao.

"Hey, hindi mo ba ako namiss bayaw?"