Midnights to Remember

Memory: Twenty Four

Twenty Four

The rest of the week came in a blur. Hindi ko na namalayan ang araw dahil sa dami ng tinambak sa amin na projects and requirements for clearance. It was Saturday today, ngayon kami bibili ng mga school supplies for tomorrow. Napagusapan naming susunduin na lang kami isa isa ni Vince. That's why here I am in front of our house, nasa work na sila Mommy and Daddy.

I looked at my outfit, I am wearing a brown wide leg jeans partnered with white top. I'm staring at my converse while I'm sitting in the pavement. I let my untied hair get blown away by the wind.

I got up when I saw the familiar mini van.I waved at them as it gets nearer.

"Sakay na, prinsesa. Ito na ang private limousine mo." sabi ni Vince. Natawa naman ako at pumasok na sa loob, andoon si Ashley at Cesha pero wala si Kaius at Jansen.

"Sila Kaius and Jansen?" tanong ko.

"Si Jansen nagsend ng message sa akin kanina. Wala raw ang kuya niya kaya siya ang magbabantay sa bunso nila. Susunod na lang daw siya kapag magpapack tayo." sagot ni Ashley.

"How about Kaius?" tanong ko rin.

"Hindi nga namin alam e, hindi naman nagmessage. Pupuntahan na lang natin." nakangiting sabi nito. Tumango na lang ako at umandar na ang sasakyan.

"Magkano nakalap niyong funds, Ce?" tanong ko.

"10 thousand nga lang e. Kulang na kulang pa." disappointed na sabi niya.

"50 thousand naman binigay ni Daddy." nakangiting sabi ko.

Halos masubsob naman ako nang kabiglang huminto ang mini van at sumigaw silang tatlo.

"50 thousand?!" sabay sabay nilang sabi.

"Yes! What's wrong with you guys?" nagtatakang tanong ko.

"Masyadong malaki, Kade. Siguro ikaw nagrequest ng ganito." pinaniningkitan ako ni Ashley ng mata.

"Nope. I just said bahala na siya, kailangan ko pa ngang magpanggap na uninterested ako e." tumatawang sabi ko.

"Chill guys! That's just mean marami tayong funds for foods." nakangising sabi ko. Nagningning naman ang mata ni Vincent sa sinabi ko.

After a few more drive ay nakarating kami sa neighborhood nila Kaius.

"Ako na tatawag sa kaniya." sabi ni Vince.

"Vince ako na!" nakangiting sabi ko.

"Alam mo ba kung saan?" nagtatakang tanong niya.

"Yes. Hinatid ko siya last time noong nag grocery kami para sa relief goods natin sa Bicol." nakangiting sabi ko. Tumango naman siya kaya bumaba na ako ng sasakyan.

Bukas ang gate nila kaya dumiretso na ako. May nakita akong pusa sa upuan na nasa labas ng bahay kaya dali dali akong lumapit doon at pinat siya.

"Pa! Tigilan niyo na si Mama." narinig ko ang boses ni Kaius.

Dali dali akong sumilip sa pinto dahil bukas ito. Napatakip ako sa bunganga nang sinuntok siya ng lalaki, hindi ito nakuntento at tinanggal niya ang belt niya at pinaghahampas ito kay Kaius. Puro daing lang si Kaius habang ginagawa sa kaniya ito ng lalaki.

Tear started to flow down my face. I think Kaius heard me dahil tumingin siya sa likod niya. Nagulat siya nang makita ako, dali dali siyang tumayo at may kinuha sa bulsa niya. It was a 500 peso bill at inabot niya ito sa lalaki.

"Ayan kailangan pa 'yong nasasaktan kayo bago kayo magbigay, mga walang kwenta." sabi niya. He marched out of the house, tinapunan niya lang ako ng tingin at dire diretsong lumabas ng gate.

That must be his Dad.

Kinuyom ko ang mga palad ko bago sumilip ulit sa pinto. Tears was still falling from my eyes while I watch Kaius hug his mother.

"Anak bakit mo binigay ang allowance mo sa papa mo." umiiyak na sabi ng babae.

"Hayaan mo na, Ma. Para hindi siya umuwi buong araw habang wala ako." pilit na ngiting sabi ni Kaius. Binaling niya ang paningin sa akin at naglakad siya papalapit sa akin.

Pinunasan niya ang mga luha ko. I can't help but to sob again from what I witnessed. I held his face and caressed his cheeks.

"Okay lang ako." pilit na ngiting sabi niya." Halika, pasok ka muna."

"Mama, si Kadence po 'yong kinukwento ko sa inyo." masayang sabi ni Kaius. Tumayo naman ang mama niya at pinunasan ang kamay bago tinanggap ang kamay ko.

"Pasensya ka na, iha. Hindi mo na dapat nasaksihan 'yon." sabi ng mama niya.

"Ayos lang po. Nice meeting you po." I tried to be jolly as possible kahit nalulungkot ako.

"Bunso, labas ka na." narinig kong sabi ni Kaius habang kumakatok sa pinto. Lumabas ang bata na kamukhang kamukha ni Kaius, girl version nga lang. Lumuhod si Kaius at inalo ang batang umiiyak.

"Halika, Kia. May ipapakilala si Kuya sa 'yo." malambing na sabi ni Kaius. I saw another side of him, I smiled while they walk towards me.

"Siya 'yong kinukwento ko sa 'yo bunso." nakangiting sabi ni Kaius.

I lower myself so our heights would be even. Ngumiti ito at tuwang tuwa na niyakap ako.

"Hewo po. Ang ganda mo po, tama nga si Kuya." I was caught off guard but I caressed her back.

"Hello baby. Ang ganda ganda mo rin." I gave her my sweetest smile. Humahagikhik naman ito habang nakatakip ang maliliit niyang kamay sa bibig niya. I caressed her cheeks bago ko binaling ang atensyon kay Kaius.

"Kaius gamutin muna natin ang sugat mo." seryosong sabi ko.

"Pero naghihintay na sila." sabi niya.

Umiling ako."I'll text, Ashley. Nasaan ang first aid kit niyo?" tanong ko.

"Tara sa kwarto." sabi niya. I almost choked but I looked at her Mom before following him.

"Gagamutin ko po muna siya." nakangiting sabi ko.

"Sige, nak." nakangiting sabi ng mama niya.

His bedroom looks so clean and manly. A small cabinet on the right side. May study table sa corner at ang kama naman niya ay nasa left side. It was covered in gray sheets, and he has a bookshelf full of books about law.

I messaged Ashley. Pinanood ko siyang kunin ang first aid kit sa taas ng cabinet niya. Kinuha ko ito mula sa kaniya at pinaupo siya sa kama. Lumuhod ako sa harap niya at sinimulang pahiran ang mga sugat niya. He was staring at me intently while I put ointment on him.

"Pogi pa rin naman ako 'di ba kahit maraming pasa?" tumatawang sabi niya.

"You look better without this bruises." I traced his face that has cuts and looked at him with teary eyes.

I was putting ointment on the side of his lips dahil may cut siya doon. I don't know but it's drawing me in, I gulped while I apply the ointment on his lips.

Damn it, Kadence.

The next thing I knew I close the gap between our faces. I could taste his minty breath. I straddle on his lap so I can kiss him more. Both of his hands grabbed my waist while I encircled my arms on his neck. He bit my lower lip and he slid his tongue inside my mouth. I sucked it and then I did the same thing. He caressed my back and I pulled him closer to me.

His kiss went down to my neck then to my shoulder. He sucked my skin on my neck, that made a tingling sensation. I grabbed his hair to pull his face away from my neck. I kissed him again while playing with his hair. He groaned and he switch our places. I am now laying in his bed, good grief his sheet smells like him.

His kiss went down to my neck again. I tried to stop him from sucking too much. Our friends will notice it if he will give me a hickey.

"K-kaius." I stuttered. I pulled his hair closer to my shoulder. I tried to suppress my moan when he sucked my neck too much. He stopped mid way while he's still on my neck.

We were both gasping for air when we pulled away from each other. He gave me one last peck before he moved away on top of me. He laughed when I tried to go for more when he gave me a peck.

"As much as I want to, but I can't. I respect you, so please don't test my limits." he said with his husky voice and his face full of darkness.

"Over time na 'tayo, prinsesa." his serious face turned into a grin.

He cupped my face and caressed my cheeks."Parang nawala lahat ng sakit na nararamdaman ng katawan ko." nakangiting sabi niya.

"Then I'm glad to help." nakangiting sabi ko. Lumabas kami sa kwarto niya at nagpaalam sa Mama niya.

"Tita aalis po muna kami." nakangiting sabi ko sa mama ni Kaius.

"Sige, nak. Magiingat kayo." sabi niya sa akin.

"Ma ingat kayo dito. Hindi naman uuwi si papa dahil may pera pangsugal at inom." seryosong sabi ni Kaius.

We were about to head out nang kumapit ang kapatid niya sa binti niya.

"Kuya alis ka? Iwan mo Kia?" halos maluha luhang sabi ng kapatid niya.

"Oo bunso aalis muna si Kuya kaya magpakabait ka, huwag mo papasakitin ang ulo ni Mama." nakangiting sabi ni Kaius habang pinapaalalahanan ang kapatid niya.

"Ayaw." sabi naman ng bata.

"Hindi pwede bunso. Importantante itong gagawin ko." sabi niya but Kia won't budge.

"Ako na." sabi ko kay Kaius. I kneeled in front of her and I held both of his cheeks.

"How about this baby? Bibilihan ka namin ni Kuya ng pasalubong pag uwi namin. Anong gusto mo, hmm?" nakangiting sabi ko.

Namilog ang mata niya."Talaga po ate? Gusto po ni Kia ng donuts." she squealed.

"Yes baby. Okay then Ate will buy you donuts okay? Pero kailangan na namin pumunta ng kuya mo, baby." pangungumbinsi ko.

"Okay, ate. Wait po kayo ni Kia." masayang sabi niya habang pumapalakpak

Nagpaalam ulit kami sa Mama niya bago lumabas ng bahay nila. He held onto my waist habang tinatahak namin ang daan pabalik sa sasakyan.

"Aice dapat hindi mo na sinabi sa kanya iyon. Gagastos ka pa." seryosong sabi ni Kaius.

"It's fine, Kai. You know how much I love kids, especially now your baby sister." nakangiting sabi ko. He smiled and patted my head. He leaned to give me a kiss but I kiss him on his cheek instead and ran away from him that leave him dumbfounded.

"Anak ng ang tagal niyo naman. Bakit hindi mo siya kasama?" sabi ni Vince.

"Palabas na." tumatawang sabi ko.

"Pinakilala ka na ba sa manugang mo?" nakangising sabi ni Vince habang tinataas baba ang kilay.

"Hindi ah!" defensive na sabi ko."Ayaw kasi siya paalisin ng kapatid niya, umiiyak." sabi ko. Tumango naman ito at hinintay namin si Kaius. Magtatanong pa sana sila pero napansin yata nila ang pasa sa mga mukha niya.

Nagsimula na ulit ang byahe namin papunta sa mall at buong byahe nakaakbay sa akin si Kaius.

"Nasabi niyo kanina na wala ang kuya ni Jansen kaya siya ang nagaalaga sa bunso nila. Bakit ang Mommy at Daddy nila nasaan, are they busy?" tanong ko. Nanahimik naman silang lahat at walang nagsasalita.

"Guys?" I asked again.

"Hiwalay na kasi ang Mama at Papa nila. May sariling pamilya na ang Mama nila pati na rin ang Papa nila." pilit na ngiting sabi ni Ashley.

"Sila sila na lang ang magkakasama sa dati nilang bahay. Binibigyan lang sila ng pera para sa mga gastusin pati na rin sa pagaaral ni Jansen." sabi naman ni Kaius.

I got extremely sad again. I didn't know Jansen's case is by far the worse. Imagine living without your parents to guide and love you through hardship. Even though my parents are like that, I still want their presence even if I couldn't feel it.

I leaned on Kaius' shoulder. I went silent the whole time hanggang sa makarating na kami sa mall. I tried my very best to cheer myself up para hindi masira ang atmosphere.

So we are a teenager that each has issues with our families and we seek comfort from each other because we know what does it feels like.