Take Me (Leon Miguel De Guzman) Billionaire Erotic Romance (R–18)

Chapter 6

VANESSA was trembling in the foyer of the hotel where she and her friends were staying while she waited for Leon. When he contacted her, he said he was five minutes away. He even offered to pick her up from their hotel room, but she insisted on meeting him in the lobby.

Nakasuot lamang siya ng black denim jeans na pinarisan ng puting printed top at sneakers. Going out for a dinner with any man on her tour was unexpected especially like Leon. Kaya hindi siya nagdala ng dress na maaari niyang isuot. Isa pa'y ano ba ang dapat niyang isuot? Ito yata ang unang pagkakataon na kakain siya sa labas kasama ng isang lalaking nakilala lamang niya kahapon. Kung 'di lamang siya pinilit ng mga kaibigan niya ay hinding–hindi niya pauunlakan si Leon. Nakita kasi siya ng mga ito habang kausap niya si Leon sa hotel. Rose and Sarah asked her kung ano ang napag–usapan nila ng lalaki. At bilang mabuting kaibigan ay sinabi niya sa dalawa ang tungkol sa pag–iimbita ni Leon. She could still remember the epic reactions of her friends. And so, there she was waiting for him.

Pagkalipas ng tatlong minuto ay pumasok sa sliding door ng entrada ng hotel ang lalaking hinihintay niya at kanina pa gustong makita ng kanyang mga mata. Nahigit niya ang paghinga at abot–abot ang kaba sa dibdib niya nang masilayang muli ang kakisigan at kaguwapuhang taglay ng lalaki. Nakangiti ito at nakatingin sa direksyon niya and he was holding bouquet of red roses. Para sa kanya ba ang hawak–hawak nitong bulaklak? Pakiramdam ni Vanessa ay binundol ng toro ang dibdib niya sa subramg pintig n'yon kasabay n'yon ang panumula ng pisngi niya. Bakit ba siya kinakabahan sa tuwing nakikita at lalaking ito? Pakiwari niya ay lalabas na ang laman ng dibdib niya sa biglaang pagragasa ng matinding kaba.

"Hi, honey, flowers for a beautiful lady," sabi nito na ini–abot sa kanya na bouquet ng mga rosas pagkatapos ay humalik sa gilid ng mga labi niya.

Nabigla siya sa ginawa ni Leon at gusto niyang

sitahin ang lalaki dahil sa biglaang paghalik nito sa kanya nang wala ang pahintulot niya. Pero hindi niya gustong gumawa ng commotion sa lobby ng hotel lalo pa't may mga tao roon. At hindi rin niya mabigyan ng tamang kasagutan kung bakit nagustuhan niya ang paghalik nito.

"T—thanks." she said stammering. She could feel the rapid beats of her heart inside her chest. Sa pakiwari niya ay tila may mga insektong nais kumawala sa loob n'yon sa tinde na kabog ng dibdib niya.

"Pinaghintay ba kita ng matagal?"

Umiling siya. Ang naghalong mamahaling pabango ni Leon at ang lalaking amoy nito ay naglalaro sa loob ng pang–amoy niya. There was a part of her that wanting to close her eyes and smell the scent of the roses, most especially ay upang samyuin ang nakakahalinang halimuyak ng binata. Ngunit hindi niya maaaring gawin 'yon dahil baka ano pa ang isipin nito sa kanya.

"Shall we?"

"S–sige," ipinagpapasalamat niya at nanulas pa iyon sa

mga labi niya dahil sa pakiwari niya ay biglang nanunuyo ang lalamunan niya.

Hinawakan nito ang kamay niya at iginiya siya palabas ng lobby. Binitawan lamang nito ang palad niya upang ipagbukas siya pinto ng kotse nang marating nila ang sasakyan kung saan ito nag–park. She held her own breath when Leon fastened her set belt. At nang lingunin siya nito ay halos mapang–abot ang kanilang mga labi. Pakiwari ni Vanessa ay tumigil siya paghinga sa mga sandaling iyon. Nag–alala pa siya na baka marinig ni Leon ang lakas ng t***k ng puso niya. Kung bakit kasi bumibilis ang kabog n'yon sa tuwing nakikita at nakakatabi niya ang lalaking ito. Bakit kailangan niyang kabahan pagdating sa lalaking ito? Anong dahilan!

"I promise, Ness, honey. We won't be late." Nakangiting sabi nito sa kanya pagkatapos nitong ikabit ang seat belt niya, pero ang paris ng mga mata nito ay nakatuon sa makipot niyang mga labi. Naramdaman pa niya ang mabango at mainit nitong hininga na tumama sa mukha niya.

Tipid siyang ngumiti bilang pagtugon dito. She wondered how she would manage to be with him alone, kung ganito siya kakabado. Inilayo ni Leon ang katawan mula sa kanya saka isinira nito ang pinto ng passenger seat, pagkatapos ay umikot sa harapan ng kotse at pumasok sa loob ng sasakyan Ang sunod nitong ginawa ay pinaandar ang ignition.

"So, how's your vacation doing so far?" basag ni Leon sa pananahimik niya pagkaraan ng halos sampong minutong katahimikan na namagitan sa kanilang dalawa.

Nilingon niya ang binata. Nakatutok ang atensiyon nito sa daang tinatahak nila. "It's great! Masaya ako, kami ng mga kaibigan ko at nakapunta kami rito." aniya pilit na pinaglalabanan ang dagundong ng dibdib niya.

"I'd love to show you around the city myself, myself, but I've got busy these days. Could you extend your stay here for a couple of days more?"

"We can't. Three days and two nights lamang ang tour namin dito,"

" I could pay for the additional days, weeks, or months of your stay here." he said without arrogance.

"That's nice of you, Leon. But no thanks. May mga naghihintay sa aming trabaho sa Pilipinas."

"I understand," he said smiling, pero hindi umabot iyon sa mga mata ng binata.

Hindi matukoy ni Vanessa kung para saan ang napuna niyang lungkot na bumahid sa guwapong mukha nito. Was he disappointed? Or was he upset? But why and what's for?

"Saan nga pala tayo pupunta, Leon?" Tanong niya upang kahit paano ay maibsan ang tensiyong nadarama niya.

"You'll find out when we get there, honey," he said smiling as maneuvering the vehicle along Shiek Zayed road.

"Okay,"

Pagkataan ng ilang minutong pagmamaneho ay kumaliwa ito at dumaan sa maikling tunnel. Pinagala niya ang paningin sa labas ng bintana ng kotse. Pamilyar ang daang tinatahak nila dahil nag–tour din sila doon. She could see the beautiful beaches na kahit gabi na ay makikita pa rin dahil sa mga ilaw sa buong paligid. They called it Shoreline or maybe the Palm, she wasn't sure the exact name of it. Pero ang mahabang daan na iyon ay patungo sa Atlantis.

Mahaba–habang katahimikan ang namagitan sa kanilang dalawa bago muling nagsalita si Leon.

"So, how was your day been, honey?"

"Ayos lang, bumalik din kami kaagad sa Hotel pagkatapos namin magtour sa Burj Al Arab kahapon." aniya, nilaro–laro ng daliri niya ang tulutot ng mga rosas.

"I would like to apologized at hindi kita kaagad natawagan. I've got stuck in the meeting with the Arabs yesterday,"

"Ayos lang naka–idlip din ako pagbalik namin sa Hotel eh,"

"I'm sorry about your camera, sweetie,"

"It's okay, It's my fault tatanga–tanga kasi ako kung minsan eh,"

"Oh no, honey, you aren't. Sure, it was an accident, but I'll replace it as I promised,"

"Hindi mo naman kailangan gawin 'yon, Leon."

"We are here," he announced as he stopped his luxurious car in front of the Vallet stand.

Lumabas ng kotse si Leon at umikot sa harapan sasakyan upang ipagbukas siya ng pinto. Showing how gentleman he was. Kaagad na may lumapit sa kanilang lalaki at binati silang dalawa. Nakapaskil sa mga labi nito ang matamis na mga ngiti. Nakangiti rin itong tinugon ni Leon maging siya ay tipid ding ngumiti sa lalaki. Ibinigay rito ni Leon ang susi ng kotse at sinabi kung saan sila patungo.

"This way, sir, madame," wika ng magandang babaeng sumalubong sa kanila.

Kulay mais ang naka–high ponytail na buhok nito at hindi niya gusto ang klase ng mga tingin nito kay Leon. May pagnanais sa loob niya na gustong tusukin ng mga mata ng babae dahil sa malanding mga titig nito sa binata. Ngunit ano nga ba ang karapatan niya para gawin ang maramdamanang kakatwang damdamin iyon? Was she jealous? No way! At bakit naman siya magseaelos? Unang–una ay wala silang realsyon ng lalaki at simpleng inbitasyon laman ang paglabas nilang 'yon. No more no less.

Sa kabiglaan niya ay ay hinapit siya ni Leon sa baiwang niya na tila ba nagpaphiwatid na kanya lamang ang buong atensiyon nito. Ang banyagang babae ay halagtang natauhan at iginiya sila nito papunta sa loob ng restaurant.

Nagpa–reserved na si Leon ng table for two sa loob ng Ossiano restaurant sa bandang gilid. The underwater bar and restaurant, Ossiano, located at the Atlantis The Palm is the most expensive restaurant in Dubai. The restaurant offers its diners with luxurious and elegant dining experience which include breathtaking views of the Ambassador Lagoon right from their table. Located on the man-made island of Palm Jumeirah, it specializes in seafood delicacies and is known to be a place where fine dining combines with artistic brilliance, creating an intimate and romantic setting.

Napaawang ang mga labi niya sa subrang ganda ng scenery. The fish were in different colours and they were swimming freely. However, as she noticed the other customers inside the restaurant, she swiftly became self-conscious. They were wearing formal dresses, samantalang siya ay nakasuot lamang ng simpleng t'shirt, jeans and rubber shoes.

"Palagay ko, hindi ako nababgay sa lugar na ito, Leon." aniyang nanliliit sa sarili. Halata rin na siya lamang ang Filipino Asian na naroroon.

"Of course, you'll fit right in, Ness. Just don't mind these people, we are here to eat," sabi nito na marahang pinisil ang palad niya. Saka nagpatianod sa pagyakag nito sa kanilang mesa kung saan sila iginiya ng waiter.

Hinayaan niyang si Leon ang umorder ng pagkain para sa kanya. Sapagkat gusto niyang malula sa presyo ng mga pagkain nasa menu. Mabilis niyang inalisa sa isipan kung magkano ang bawat halaga ng pagkain nakasulat sa menu. Hindi biro ang halaga n'yon. Pero tila baki wala lang iyon kay Leon. Mahigit tatlumpong minuto rin silang naghintay bago dumating ang kanilang mga order.

The foods that Leon ordered for her were so tasty and delicious. Hindi niya maiwasan huwag magkomento ng maganda.

"I'm glad you like it, Ness." sabi nito. Ang mga mata ay nakatitig sa kanyang magandang mukha.

She smiled as she continued savoring the food in her plate. Stingrays, Sharks and fish glide right past to their table. Hindi niya tuloy maiwasan huwag mamangha at makaramdam ng kasiyahan. It was her very first time na kumain sa ganito ka luxurious na restaurant.

"Where do you work in Philippines, honey?"

Inabot niya ang baso ng tubig saka marahang uminom bago sinagot ang tanong nito. "I—I'm a registered nurse, sa St. Agustin Hospital ako nagtratrabaho sa Makati." She said as matter of factly.

Tumango—tango si Leon. "We could be a perfect match, sweetie. I'm a Doctor and you are a Nurse we could actually work together, don't you think?"

Tumingin siya sa binata at ang naka–ngiti nitong mukha at ang mapupungay nitong kulay asul na mga mata ang sumubong sa kanya.

"So, pareho kayong Nurse ng kakambal mong si Thalia," it was statement rather than a question.

Mula sa muling pagsubo ay napaangat ang tingin niya sa tinurang 'yon ni Leon. Tama ba ang narinig niya? Kilala nito ang kakambal niya? Pero bakit hindi nito iyon nabanggit sa kanya noong isang araw?

"How did you know my sister?" sa halip sagot niya.

"I don't know much about your sister, honey, except from the fact that she's beautiful and lovely,"

Nagsalubong ang kilay niya. Nagtatanong ang mga titig.

"Oh, don't get me wrong, honey, you're just like her in terms of beauty, after all, you're twins."

"Naipagkamali mo ba na ako ang kapatid ko kaya mo ako tinulungan noong isang araw?"

Ibinaba ni Leon ang hawak–hawak na spoon and fork saka pinusan ng napkin ang sariling bibig bago siya nito tinugon. "No, honey, I don't get to pick and choose who I treat, as a doctor, it's my responsibility to assist everyone who requires medical assistance. Well, noong una kitamg makita ay napagkamalan kitang si Thalia, pero imposibleng ikaw siya dahil kasama ni Michael ang kapatid mo. However, I have noticed that you were different people when I looked at you closely enough. Isa pa'y morena ang balat mo, which made me sure that you aren't Thalia." Sagot nito . Hindi na binanggitnna tumawag pa ito kay Michael upang makasiguro.

"Saan kayo nagkakilala ng kapatid ko? Matagal na ba? Bakit hindi mo nabanggit sa akin noong nasa suite mo ako?"

"Trust me, nawala sa isip ko ang tungkol sa bagay na iyon,"

"Matagal na ba kayong magkakilala?"

"I've known her for a almost a year now."

Nang hindi umimik si Vanessa ay muling nagsalita si Leon. "Nagkakilala kami ni Thalia sa mansion bilang private nurse ni Michael. He is a good friend of mine, and I assisted him in regaining his mobility.

At alam ko rin na may pagtatangi si Michael sa kapatid mo, which inspired him to get back on his feet."

She bit her lower lip. Nagdalawang isip kung sasabihin dito ang totoo na hindi naman talaga totoong nurse ang kapatid niya. Pero hindi niya gustong ipahamak ang kakambal kaya minabuti na lamang niyang huwag magsalita.

"Please, honey, eat some of your foods."

Sinundo niya ang binata. Isa pa'y hindi niya mapahindian ang mga masasarap na pagkaing in–ordered sa kanya ni Leon. Magana itong kumain at maging siya ay nahawa rito.

Pagkatapos nilang maghapunan sa Ossiano restaurant ay niyaya siyang maglakad–lakad ni Leon sa beach upang mabilis daw silang matunawan. Napagtanto ni Vanessa na masarap kausap si Leon. He was both amusing and endearing at the same time, at hindi niya magawang maburyo sa pakikipag–usap dito. Hindi na nga rin niya napansin ang mabilis na pag–ikot ng orasan kung hindi lamang nabanggit ni Leon.

"I think it's time for us to get back, Cinderella." Pagkuwan turan ni Leon na tumingin sa pambisig na relo.

Gustong mag–protesta ng kalooban ni Vanessa at sabihing hindi pa niya gustong bumalik sa hotel at mas lalong hindi pa niya gustong matulog sapagkat ang totoo'y nais pa niyang makausap ng matagal ang lalaki. Nais pa niyang makasama ito sa mahabang sandali. Ngunit ang lahat ng iyon ay nakulong lamang sa isip at lalamunan niya.

"Sige, mabuti pa nga at inaatok na rin ako," she lied. Sinipat ang orasan sa telepono. It was half past eleven in the evening.

Habang daan pabalik sa Hotel na tinutuluyan niya ay hindi maiwasan ni Vanessa ang huwag malungkot at manghinayang. Alam kasi niyang hindi na sila muling magkikita ni Leon. At marahil ito na ang huling sandali na makakasama niya ito. It was strange that she felt this way about

him. Samantalang dalawang araw pa lang niyang nakikilala ang binata pero mabilis siyang nagtitiwala rito at bukod sa mabilis na pagtibok ng puso niya sa tuwing nakikita at nakakatabi ang lalaki at nakasisiguro siyang panatag siyang walang mangyayaring hindi kaaya–aya sa kanya.

Oh my, what was she thinking? Nahuhulog na ba ang loob niya sa lalaking ito sa maikling sandaling nagkakilala sila. Lihim biyang kinitil sa isipan ang anumang kakatawang naglalaro sa isipan niya. Hindi siya nababagay kay Leon. Puwede siyang magka–crush dito pero hindi puwedeng ma–in love. Period!

But who wouldn't be swayed by this charismatic and charming billionaire? Hindi rin lingid sa kanya na maraming mga babaeng costumer ang panay ang tingin kay Leon kahit may mga kasamang lalaki ang mga ito.

"Thank you for the nice supper with me, honey," nakangiting wika ni Leon nang magbuksan siya nito ng pinto ng kotse.

"Maraming salamat din sa libreng hapunan, Leon." she smiled back at him at inabot mula rito ang bulaklak na bingay nito sa kanya bago sila magtungo sa restaurant. "Oh, you don't have, Leon. Kaya ko nang bumalik sa room namin nasa first floor lang naman iyon," aniya nang mapansing sasamahan pa siya nito sa loob.

"At the very least, allow me to accompany you to the lift."

"Sige,"

She gasped in surprised as Leon swiftly moved and pushed her against the wall inside the elevator. Her hands were clasped in his, and his gaze was drawn to her luscious lips which caught her off guard.

"L–Leon..." napalunok siya. Sinalubong ang namumungay nitong asul na mga mata.

" Would you scream and slap me if I tell you that I wanted to kiss you right now? I've been wanting to kiss and touch you since the first time I saw you sleeping in my bed, Ness. Pero ayokong magalit ka sa akin."

"Leon..."

"Will you, honey?"

Hindi niya alam kung ano ang dapat niyang isagot dito. Pakiramdam niya ay biglang namamalat ang lalamunan niya. Sapat na ang pananahimik niya upang silyuhan ng mga labi ni Leon ang makipot niyang mga labi.

He kissed her passionately and forcefully, claiming her lips with his own. She opened her lips to say something, but Leon used it as an opportunity to stick his tongue into her mouth. Napaungol siya nang maramdaman ang paglulumikot ng dila nito sa loob ng bibig niya. Sa pakiwari ni Vanessa at tila may sariling pag–iisip ang katawan niya. Kusang pumikit ang mga mata niya at mabilis na tumugon sa marubrob na mga halik nito. Ginaya niya ang intensidad ng bawat galaw ng mga labi nito sa mga labi niya. Sapat na iyon upang lalong idiin ni Leon ang sariling katawan sa kanya.

She could feel his hard rock length poking her in the stomach, which gave her strange and unexplainable feelings. Naramdaman niya ang mabilis na pagdaloy ng matinding init sa loob ng katawan niya, na matuling dumaloy sa himaymay niya at naipon sa loob ng puson niya.

Subalit nadismaya siya nang biglang tumigil sa paghahalik si Leon sa mga labi niya. They were both panting and catching for air to breath. Hindi hinihiwalay ni Leon ang pagkakatitig sa magandang mukha niya pababa sa mga labi niya.

"I hate to stop kissing you, honey, but I don't want to cause you any trouble." ani Leon. Dinama ng kanang hinlalaki nito ang gilid ng mga labi niya.

"G—good night Leon." She said stammering.

"Good night, honey." Sagot nito.

Dinampihan ng mabilis na halik ang mga labi niya bago siya nito pinakawalan, pagkatapos ay pinindot ni Leon ang numero ng palapag kung saan naroroon ang tinutuluyan niyang silid saka lumabas ito ng elevator.

Humarap ito sa kanya habang nakapamulsa ang magkabilang palad sa bulsa. Namumungay pa rin ang pagkakatitig nito sa kanya. Bago tuluyang magsara ang pinto ng elevator ay nakita pa ni Vanessa ang matamis na mga ngiti sa mga labi ni Leon.

Sinadyang kagatin ng hindi naman mariin ni ni Vanessa ang ibabang labi upang pigilan ang huwag mapasigaw sa kilig nang mawala na sa harapan niya si Leon. Pagkuwa'y napahawak siya roon. They kissed for the second time. And she enjoys it immensely, particularly the prospect of being kissed by Leon.

Oh god! Her hearts beats so loud inside her chest. Kanina habang magkahinang ang mga labi nila ni Leon pakiwari niya ay tila siya idinuduyan sa kaluwalhatiang nadarama.

She enjoyed his lips brushing against hers and his tongue teasing her. Oh, my goodness! Why was she remembering him and the kiss they had just shared? She shook her head and took the card key inside her bag as she opened the door.

Nadatnan niyang kumakain ng sweets ang dalwang mga kaibigan niya habang nanonood ng telebisyon. Sabay pang nakatingin sa kanya ang mga ito. Tila ba nagtatanong ang mga titig ng mga ito kung bakit siya naroroon.

"Bakit ganyan kayong makatingin?" tanong na aniya ang mga mata nakatutok sa bilugang mesa kung saan halos ay wala ng espasyo sa dami ng mga pagkain sa ibabaw n'yon.

"Why are you so early?" si Sarah na tiningnan ang relos.

"Beautiful red roses, mukhang fresh na fresh pa, parang si Papa Leon lang," humagikhil na sabat ni Rose na ibinaba ang cheese cake na kinakain.

"Koreksiyon mag–aalas dose na ng hating gabi."

"Na saan si Leon?" sabat ni Rose na tumingin sa bandang pinto halatang may hinahanap ang mga mata.

"Bakit hindi mo siya kasama?"

"How's your date?"

"What did you two do on your first date?"

Halos magkapanabay na tanong ng dalawang babae.

"Umuwi na siya. At kayo bakit ang daming pagkain dito? Hinintay n'yo lang ba akong umalis tapos ay umorder kayo?" May himig na pagtatampong bulalas niya.

"Tell us about your date first," si Rose.

Malapad ang mga ngiti nila Sarah at Rose habang matamang naghihintay sa sasabihin niya. Batid naman niyang hindi siya tatantanan ng dalawa hanggat walang nakukuhang sagot mula sa kanya.

Napabuntong–hininga na lamang siya.

"Hindi iyon date, okay? Kumain lang kami sa labas tapos naglakad–lakad sa may tabing dagat pagkatapos ay hinatid na niya ako rito," sagot niya sa mga ito upang tantanan na siya ng dalawa. Intensiyon din niyang huwag banggitin sa mga ito ang tungkol sa namagitan sa kanila ni Leon sa loob ng elevator.

"Iyon lang? Wala man lang kiss na naganap?"

Bigla ang pamumula ng magkabila niyang pisngi sa tinurang iyon ni Rose. Ipinagpapasalamat na lamang niya at tanging ang ilaw lamang ng telebisyon at lampshade ang nakasindi.

"Bakit naman kami magki–kiss aber? Ano kami couple? Isa pa'y uuwi na tayo kaya dapat magsipag–tulog na kayong dalawa,"defensive na sagot niya s amga ito na iniwas ang tingin. "Akala ko ba eh, paubos na ang pera n'yo? Bakit ang dami n'yong in–order?" Pagkuwa'y balik tanong niya sa dalawa.

Ngumiti lamang ang dalawa at tila kilig na kilig. "Best free ang lahat ng mga ito. Kaninang hapon pagbalik natin dito habang natutulog ka ay tumawag sa akin si Leon. Niyaya rin niya kami na sumama sa inyong dalawa pero hindi namin gustong maging third wheel at chaperon ninyong dalawa. Nuh!" Paliwanag ni Rose na muling sumubo ng cake. "And theses delicious foods and deserts ay in–ordered lahat ni Leon. He felt sorry for us for not coming with you,"

"Palagay namin malakas ang tama sa'yo ni Leon, best," si Sarah.

"And he's a good guy. Kaya kung ako sa'yo sagutin mo na kaagad kapag nanligaw 'yan sa'yo. Aba'y ano pa ang hahanapin mo sa lalaking iyon? Guwapo, matamgkad, blue eyes, mayaman at guwapong–guwapo uli," sulsol pa ni Rose na kinidatan siya.

"Agreed! Kung sa akin lang nagkagusto yan naku! Sasagutin ko yan oras mismo, pronto!" Sang–ayon ni Sarah.

"Akala ko ba mas bet mo si Laith?" Tanong dito ni Rose.

"Oo, naman. Mahal ko na nga yata si papa Laith ng buhay ko," tila nangngarap ng gising na saad ni Sarah.

She rolled her eyes. Mukhang nakuha na ni Leon ang loob ng dalawa niyang kaibigan. "Good night na," sabi niya bago pumasok sa isang silid.

Nilapag niya sa side table ng kama ang mga roses saka kinuha niya buhat sa bag niya ang diary niya pagkatapos ay kumuha ng ilang talutot ng mga rosas ay inipit roon bago siya nagsimulang magsulat doon.

Pagkaraan ng ilang sandali ay tumunog ang telepono niya. New message received. At galing iyon sa lalaking kanina pa laman ng diwa niya. Napangiti siya pagkatapos niyang mabasa ang mensahe ni Leon. Kaagad siyang nag–message sa lalaki.

"Please dream of me tonight, honey." he replied quicker than she thought.

"Baka ako ang maging laman ng panaginip mo," she sent back with emoji.

"Honey, I can assure you of that. I'm going to imagine about kissing and tasting your lips again,"

Gusto niyang magtatalon sa tuwa pero biglang pumasok sa loob si Rose. Kaya pinutol niya kaagad ang makikipagpalitan ng mensahe kay Leon.