Tamed by My Billionaire Godfather

PROMOTION

Chapters uploaded are for promotions. The remaining chapters were uploaded at the G.O.O.D.N.O.V.E.L. You can visit my account there.

https://www.goodnovel.com/book/Tamed-by-the-Billionaire-Godfather_31001069324

Thank you and do nor forget to follow me, Samalenyang Manunugid

Teaser for next chapters...

Isang nag-aapoy na halik ang unang ginawa ni Salvi.

Una ay banayad lang ito, malambot at magaan, na para bang nag-uumpisa pa lang siyang kilalanin ang init na matagal nang naipon sa pagitan nila. Ngunit nang naglaon, ang halik ay naging mas malalim, mas marahas—puno ng pananabik at damdaming hindi na niya kayang itago.

Dinig na dinig nila ang bawat tunog ng kanilang mga bibig habang sinisipsip nila ang labi ng isa’t isa, nag-uunahan sa kung sino ang mas makakapanabik, mas makakapanakit—in the sweetest, most forbidden way.

Napakapit si Hector sa beywang ni Salvi, una'y maingat, waring pinipigilan ang sarili. Ngunit nang maramdaman niya ang dila ng dalaga na pumasok sa kanyang bibig, doon siya tuluyang napalalim ang hinga.

Una ay nais niyang lumayo.

May parte pa rin sa kanya ang kumakapit sa rason—ang nagsasabing ito'y mali, na dapat ay ihinto niya ito bago pa mahulog sa impyerno ng bawal na pagnanasa.

Ngunit kalaunan... bumigay din siya.

Hindi na niya makontrol ang sarili. Nalugmok siya sa kanyang kahinaan, hindi bilang isang lalaki—dahil alam niyang kaya niyang umiwas kung gugustuhin—kundi bilang isang taong nasasakal na sa damdaming pilit niyang itinanggi. Hindi na ito simpleng pagnanasa. Ito ay pagnanasa na may damdamin. At iyon ang mas delikado.

Naramdaman ni Hector ang paggapang ng kamay ni Salvi pababa, dahan-dahang dumapo sa kanyang harapan. Napaigtad siya nang bahagya nitong pisilin ang kanyang kaarian—isang mapaglarong haplos na naghatid ng bolta-boltaheng kilabot sa kanyang gulugod.

“Salvi…” mahina niyang ungol, nanginginig ang boses.

Manipis lang ang suot niyang pajama, kaya ramdam na ramdam niya ang init ng palad nito. Alam niyang bakat na bakat sa manipis na tela ang kanyang katigasan—at marahil, iyon talaga ang gusto ng dalaga. Ipinikit niya ang kanyang mga mata, habang hinayaan niyang pisilin ni Salvi, paglaruan sa mga palad, ang kanyang p*********i.

Hindi na niya namalayan na napahiga siya, at napaibabaw na si Salvi sa kanya.

Nagtagpo muli ang kanilang mga labi. Sa pagkakataong ito, mas mapangahas, mas malalim, mas puno ng apoy. Ang mga daliri ng dalaga’y patuloy na gumagala, pinagmamasdan ang bawat reaksyon ng katawan ni Hector. Sa bawat daing nito, tila ba siya ang may kontrol. Siya ang may hawak. At gustong-gusto niya iyon.

“Just let me,” bulong ni Salvi sa pagitan ng halik, habang ang mga mata niya’y puno ng determinasyon.

Hindi na kumibo si Hector.

Ramdam iyon ni Salvi—ang bigat ng paghinga nito, ang pagkakakapit ng mga palad sa kanyang balakang, ang hindi masabing daing na pilit pinipigilan sa lalamunan. Kaya lalo siyang naging mapangahas. Gusto niyang maramdaman nito kung gaano siya kaseryoso. Gusto niyang itatak sa balat ng lalaki ang bawat halik, bawat haplos, bawat ungol.

Umangat siya ng bahagya, pinagmamasdan ang lalaking nasa ilalim niya. Namumugto ang mga mata ni Hector, puno ng damdamin at takot—hindi sa nangyayari sa kanila, kundi sa sarili nitong kahinaan.

“Just feel me,” bulong ni Salvi, habang unti-unting gumiling ang kanyang balakang sa ibabaw ng tigas na tigas na pag-aari nito, kahit nasa loob pa ng kanyang pajama. Ramdam niya ang init, ang kabog ng puso nilang dalawa na tila sinasabayan ng bawat igkas ng kanilang katawan.

Napasinghap si Hector, pilit pa ring pinipigilan ang sarili. Ngunit nang kumadyot si Salvi, marahan ngunit may diin, napaungol siya—isang ungol na puno ng pagsuko.

Hindi na nag-aksaya ng oras si Salvi. Dahan-dahan niyang hinubad ang sarili niyang pang-itaas, binalutan ng init ng katawan ang kanyang dibdib habang muling yumuko upang halikan si Hector. Sa pagkakataong iyon, mas malalim, mas matagal, at punung-puno ng pag-aari.

Gamit ang isang kamay, hinila niya pababa ang pajama’t panloob niya, hindi inaalis ang tingin kay Hector. Naramdaman niyang napalunok ito, at bahagyang umangat ang mga kamay upang hawakan siya—ngunit pinigilan niya.

“Ako muna,” bulong ni Salvi, may ngiting mapang-akit. “Ako ang gagalaw, ako ang hahawak.”

At walang pag-aalinlangang dahan-dahan siyang umupo sa ibabaw ni Hector, ang katawan niya’y parang alon na gumugulong sa baybayin—dahan-dahan ngunit may dalang puwersa. Bawat galaw niya'y sinasabayan ng impit na ungol mula kay Hector, na ngayo’y kapwa na rin naglalaban ang damdamin at pagnanasa.

Ang mga palad ni Salvi’y gumuhit sa dibdib ng lalaki, dumaan sa bawat bahagi ng balat nito na tila binabasbasan. Inilapit niya ang kanyang katawan sa tainga nito, bumulong ng, “Don’t think, just feel…”

Napasinghap si Hector sa init ng hininga nito na mas lalong nagpapainit sa kanyang katawan. Mas lalo siyang nababaliw sa hininga nito.

“F-f**k…” ungol niya nang bigla nitong dilaan ang kanyang dibdib pababa sa kanyang puson.

At ang mas hindi niya inasahan ang ginawa ni Salvi. Bigla nitong isinubo ang kabuuan niya—walang babala, walang pagdadalawang-isip.

Napasinghap si Hector, napaunat ang binti at napakapit sa sapin ng kama, habang ang bibig ng dalaga'y dumadaloy sa kahabaan niya na parang sanay na sanay—marahan sa simula, ngunit may lalim at kumpiyansa na halos ikabaliw niya.

“She’s only twenty-one…” bulong ng kanyang isipan, habang pinagmamasdan ang ulos ng ulo nito, ang pagkislot ng balikat, ang lambot ng palad na ngayon ay humahaplos sa kanyang sensitibong bahagi. Halos mapamura siya nang sabayan nito ng marahang pagpisil sa mga maselang bahagi, halos mawalan siya ng ulirat.

Hindi niya mapigilang mapaungol. Kaya kinagat niya ang sariling labi, sinusubukang supilin ang ingay, kahit alam niyang huli na—wala na siyang kontrol.

Muli siyang napaangat, pilit pinigilan ang sarili. “This isn’t just sex.” Hindi katulad ng mga babaeng nagdaan sa buhay niya. Hindi ito laro, hindi ito bayad, hindi ito katawan lang. Si Salvi ay... iba.

At doon nagsimulang sumiksik ang hindi inaasahang damdamin—selos, insecurity, at galit. Naalala niya ang unang gabi nila, kung paanong walang bakas ng pagiging inosente ang katawan nito. Hindi na ito birhen. At ngayon, habang ginugulo nito ang kanyang mundo gamit ang dila’t palad, hindi niya maiwasang tanungin ang sarili, Pang-ilan ba ako sa kanya?

“Such a good actress…” naibulong niya sa sarili, habang patuloy ang senswal na pag-atake ng dalaga sa kanyang katawan. Alam niya dapat ay puro sarap lang ang nararamdaman niya. Ngunit may halo itong pait, takot. At isang uri ng pagkagusto na kinatatakutan niya—dahil kung hindi siya maingat, baka tuluyan siyang mahulog.

At sa bawat ulos ng init, sa bawat daing, sa bawat titig sa mga mata ng dalaga na punung-puno ng alab—mas lalo siyang natatangay.

Hindi na siya makagalaw. Sapul na sapul siya, hindi lang sa katawan… kundi sa puso.

Nanginginig ang mga tuhod niya—senyales na malapit na siyang sumabog sa sarap. Nanginginig ang bawat kalamnan niya, bawat paghinga ay mabigat, mabagal, at puno ng pagpipigil.

Ngunit biglang... tumigil si Salvi.

Napakurap si Hector, hindi makapaniwala sa pagbitin ng sensasyon. Tumingin siya sa dalaga, na ngayon ay nakatingin lang din sa kanya, may nakakalokong ngiti sa labi.

"You're really an expert, huh?" mapanuyang sabi niya, habang pinagmamasdan ang paglalim ng paghinga nito, ang pawis sa noo, at ang tila pag-aapoy sa mga mata.

Ngunit hindi siya sinagot ni Salvi. Sa halip, gumapang ang kamay nito pababa, sinalat ang sarili at... nilaro ang sariling hiyas habang nakapatong sa kanyang balakang. Napaubo ng hangin si Hector—halos hindi makahinga sa ginagawang tanawin sa harap niya.

Tanging liwanag mula sa buwan at ang mahina ngunit mainit na ilaw ng lampshade ang saksi sa bawat detalye ng eksena. Parang slow motion ang lahat. Ang liwanag ay sumasayad sa hubad na balat ni Salvi, binibigyang-buhay ang bawat hubog—ang kurba ng balakang, ang lambot ng dibdib, ang bilog ng hita.

Para itong Diyosa na bumaba mula sa langit, at siya… siya ang sinasamba nito. O baka siya ang sumasamba.

At nang dahan-dahan nang umupo si Salvi sa kanyang kahabaan, parang sumabog ang lahat ng iniipong pagpipigil ni Hector. Napasinghap siya nang maramdaman ang init ng loob nito—masikip, basa, kumakapit sa kanya na parang ayaw siyang pakawalan.

"Ugh... D-damn, Salvi!" napalakas niyang ungol, habang pilit kinokontrol ang sarili.