BRENT POV
I am so glad na mabilis namang sinagot ng asawa ko ang tawag ko sa kanya. Honestly, I am now heading to my office at susunduin ko na lang si mama mamaya para makauwi kami. Pero ite text niya na lang daw ako at titingnan niya kung kaya talaga niyang makauwi.
After all, malapit si mama kay tita Helen at damang dama ko ang hinagpis niya ng biglaan itong mawala dahil sa cardiac arrest. Kahit ako, halos maiyak din ako sa sinapit ni tita dahil sa sobrang bait niya sa akin at parang itinuring na rin niya ako na parang isang anak sa loob ng mahabang panahon. Tapos halos palagi pa siyang present sa tuwing birthday party ko at isa rin siya sa mga taong nilalapitan ko kapag may problema ako sa office.
Sadyang mabilis lang siguro talaga ang buhay ng mga tao ngayon. Na mahirap yung bigla
