BRENT POV
Kahit ako ay labis na nabahala sa kanyang sinabi. Nakaka balisa ang ekspresyon ng kanyang pagmumukha. Hindi nga ako mapakali sa kina uupuan ko. Gustong gusto ko nang kausapin si mama at tanungin ito kung ano na ang nangyayari. But I know for a fact na ayaw niyang iniistorbo ko siya kapag mayroon itong kausap sa cellphone.
She hates that kind of stuff. So wala akong choice kung di ang mag hintay hanggang sa matapos siyang makipag usap sa telepono.
"My gosh! Okay fine, I was so shocked by what happened. But I cannot make it there today dahil sa na hospital rin ang asawa ng anak ko."
Hays! Ang buong akala ko talaga ay si Richard ang tumatawag sa mama ko at kung napaano na ang asawa ko. Pero still, napaka daldal pa rin niya. Hindi naman kinakailangan na sabihin pa niya sa mga k
