It is often in the
Darkest skies that we
See the brightest
Star.
- Richard Evans
Chapter Twenty Three
Let the games begin
Alam kong mayroon akong atraso kay Siege but I know too that he's matured enough to understand that I don't like him.
Pero hindi ko talaga maintindihan kung bakit hindi man lamang nya ako pinansin, hindi naman sa gusto kong ipalandakan sa buong Philippians na kilala ko sya. Maybe just looked at me and smile won't hurt, right?
Muntikan ko ng makalimutan, suplado nga pala sya at ang ngumiti ay wala sa bokabularyo nya.
Natigil ako sa pagpasok sa classroom ng makita si Siege na nakaupo sa dulo but looks like he doesn't care about my presence, hindi man lamang ako tiningnan.
I roll my eyes. Para tuloy hindi ako naniniwalang may gusto ito sa'kin.
"Susunduin kita m
