Loving The Unlovable (Boyslove Novel)

Chapter 1: The All Men University CHAD'S POV: THIS is my first day of school sa isang all men university na kung tawagin ay Bright Men University of the Philippines. Bago ang lahat ay magpapakilala muna ako. Ako si Chad Villegas, 20 yrs old first year college sa kursong Architecture, nahuli na akong mag-aral at inabutan pa ako ng K-12 kaya't 20 na ako ng naka-enroll sa kolehiyo. Nag-apply ako bilang scholar dahil hindi naman ganun karangya ang buhay ko para sustentuhan ang sarili ko, isa pa ayoko din umasa kay tito Enrique ang stepfather ko. Si tito Enrique ang pangalawang asawa ni mama at kasamahan di siya ni papa noon sa kampo. Ang totoo kasi niyan ay patay na ang papa ko dahil nasawi siya sa gyera kaya't si tito Enrique ang naging sandalan ni mama noong nawala si papa at kinatagalan ay nagkamabutihan sila. "Pa, alis na ako. Gabayan niyo ako ha" sabi ko habang nakatitig sa litrato niya at lumabas na ako ng kwarto. Aaminin ko na isa akong papa's boy, dahil kahit alam ni papa na magiging bading ako ay tinanggap at minahal niya ako at hindi pinilit na magpaka-tuwid kahit kalakip noon ay kahihiyan sa iba dahil isa siyang sundalo. --- Flashback (10yrs ago) "Ano ba iyan, naturingang anak ng sundalo, ang lamya" "Oo nga yuck, bading nakakahiya!" "Hahahaha bading, mahina, lampa mo!" Biglang dumating si papa para ipagtanggol ako. "Pwede ba tigilan niyo na nga yung anak ko!" ani ni papa at inalalayan ako sa pagtayo at wala akong pa din akong mukhang maihaharap dahil sa kahihiyan. "Oo bading ang anak ko, at proud ako doon. Dahil kahit bading ang bunso ko, mabuti siyang tao. Hindi tulad ng mga anak n'yo na pariwara at masama ang ugali" pagtatanggol ni papa at nagbulungan sila. "Papa, hayaan niyo na lang po sila, totoo namang mahina ako" pag-ako ko. "Anak, obligasyon kitang protektahan" -papa "Pero papa--" "Wala ng pero pero, umalis na tayo" END OF FLASHBACK... ---- "Ma, aalis na po ako" pagpapaalam ko kay mama. "Oh sige anak, mag ingat ka ha, galingan mo!" "Opo mama, siya nga pala wag niyo kalimutan yung mga gamot niyo ah at yung habilin ng doctor" "Oo naman anak" Nagkasakit sa puso si mama dahil sa nangyari kay papa at late na naming nadiskubre na may butas ang puso niya kaya't hindi siya pwede maging emosyonal. Naging careless din siya sa kalusugan niya after ni papa mawala. "Sige po tito, mauna na ako" aniko ng panlalamig sa boses. "Baka naman lumamya lamya ka doon ah, tandaan mo all men university iyon or much worse baka mas lumala ang kabadingan mo dahil puro mga lalaki ang kasama mo" heto ang ayoko kay tito Enrique, walang ginawa kundi husgahan ako. "Alam ko po iyon at isa pa tito, architecture ang papasukan ko at hindi military" sagot ko. "Tito? Tsk, magtu-two years na kaming kasal ng mama mo tapos tito pa din ang tawag mo sa akin? Ako na ang papa mo ngayon!" medyo nagtaas na siya ng boses. "Enrique ano ba? Heto na naman ba tayo?" saway ni mama. Ayokong maapektuhan si mama kaya't ako na ang nag-adjust. "Mama pasensya na po, aalis na ako" malumanay kong sabi at tsaka umalis na. Sumakay na ako ng jeep at nahagip ng mata ko yung dalawang magtatay na nakaupo at nag uusap habang nasa jeep ako kaya't naalala ko si papa. ------ Flashback (When I was 12yrs old) "Papa bakit po kayo nagsundalo?" -ako "Para maglingkod sa bayan" -papa "Ahhh, para ka palang hero" -ako "Eh ikaw anak, ano bang gusto mo paglaki mo? Gusto mo ba maging katulad ni papa?" "Ayoko po, ang gusto ko po yung ano, arki. Basta yung nagdo-drawing ng bahay at building po, ano po ulit tawag dun. Ark.." "Architect anak. Hay, future architect naman pala ang anak ko" ginulo ni papa ang buhok ko at tinapik ang kamay niya "Papa ano ba hindi na ako baby, hahaha" "Okay lang, ikaw pa din ang bunsong mahal ko" at nagtawanan kami "Gusto ko anak, ako ang unang makakita ng blue print na ido-drawing ha" "Opo papa" END OF FLASHBACK. . . ----- Nalulungkot ako at hindi na matutupad yung pangako ko kay papa dahil iniwan niya ako. "Oh bababa ng Bright Men diyan, oh baba na" ani ng konduktor. "Nandito na pala ako" aniko at bumaba na ako kasabay ng iilang lalaking estudyante. Hinanap ko na ang engineering building dahil nandoon nakahilera ang architecture rooms. [My Classroom] Wala akong kilala ni isa sa mga bago kong kaklase at dahil all men university ito ay wala kang makikitang ni isang babae. Mula sa mga estudyante, teachers, utilities, even staffs ng canteen/cafeteria ay puro lalaki din. Papasok ko sa classroom ay naabutan ko na nag-uusap ang mga kaklase ko. "Balita ko pre, may napagsamantahan na bakla sa school na ito, last year" "Oo nga pre, grabe naman iyon. Hindi manlang sila naawa, alam naman nilang mas mahina ang mga beks sa kanila" "Tsaka isa pa pre, lalaki pa din yun. Sana rinispeto manlang nila yung pangalan ng school" "Ganyan talaga. Discriminated ang LGBT sa school na ito, lalo na sa kamay ng mga siraulo" Kinakabahan ako sa narinig kong usap-usapan. Hindi ko ikinakaila ang gender identity ko, natatakot lang ako para sa sarili ko. Alam kong kaya kong kopyahin at sabayan ang kilos ng tunay na lalaki pero natatakot ako dahil alam kong malaman din nila ang totoo. Ano na lang ang mangyayari sa akin? Nang makumpleto ang lahat ng estudyante ay tsaka naman dumating ang isang teacher. "Goodmorning guys, sorry for being so late. So lets start" ani ng guro at nagsimula ng magdiscuss. "Bago ang lahat ako nga pala si Ian Villafuerte just call me sir Ian. Since lahat tayo freshmen at hindi mag-kakakilala ang iilan. You have to introduce yourself together with ability, skills or talent except for sketching and drawing dahil obvious naman na marunong kayo kasi nga architecture student kayo" Napukaw ang atensyon ko ng lalaking unang tumayo. Moreno, singkit, matangos ang ilong, mayroong manipis at pinkish lips at may kakapalan ang kilay, maganda din ang hubog ng katawan dahil sa maganda ang bisig at matipuno ang dibdib. "Hi I'm Tristan James Salvador, 20yrs old and I am singer" pakilala nito at agad na umupo, honestly medyo maangas siya kung manalita. "Hi ako nga pala si Kim Joshua Alvarez, just call me Kim 19yrs old and a basketball player" sabi ng lalaking patayo ang buhok at maganda din ang pangangatawan. "Ako naman si Chris Amparo soon to be 20yrs old, basketball player din at gamer" pagyayabang nito, honestly cute siya. Parang bottom character sa mga bromance. "Ohayo, attashi wa Crescendo Niwa 19yrs old and Im a mangga writer and a good gamer" sabi ng cutie boy na nerd kaso weird. "Kumusta kayo, ako si Jack Salazar, tubong bisaya 20 yrs old at graphic artist" ani ng lalaking may punto kung manalita. "Uy, ikaw na dong" sabi ni Jack sa katabi niya na nakatanaw sa bintana. "H-ha?" pagtataka nito. "Ikaw na ba ang magpakilala" tumayo naman ang katabi nung Jack. "Hi, I'm Dave Sebastian, 20 yrs old. No other talent" nagtawanan ang iilan at umupo ito. Tumayo naman yung lalaking may magandang mukha. Para siyang babaeng nagpa-boycut, yung tipong parang babae sa korean novela na nagdi-disguise na lalaki. Ganun siya kaganda. "Hi, Im Lawrence Sanse and I'm--" pinutol nung Christ ang sinasabi nito. "A blowjob master hahaha" napaka-salbahe naman nung Christ na iyon. "Hahahahaha" pagtawa nung Tristan, haist pogi pa naman sana kaso, hindi maganda ang ugali. "Psstt... tara isang putok lang" sabi ng Kim at umupo na lang si Lawrence dahil sa kahihiyan. "Hahahaha" patuloy sa pagtawa yung tatlo. "BOYS, STOP DISCRIMINATING!" saway ng guro at natahimik sila. Ngunit bakas pa din sa mga labi nila ang pag ngisi dahil sa pambabastos nila kay Lawrence. Ngayon ay ako naman ang magpapakilala. "Hi, I'm Chad Villegas, 20 yrs old and I can do singing" aniko at agad umupo. "Nakuh, mukhang may ka-duet na si Tristan ah" ani nung Chris. "Tsk" reaksyon ni Tristan at nagsmirk. Matapos mag getting to know each other ay nagsitting arrangement at hindi expected na makakatabi ko si Tristan. Sa kabilang side ko ay si Lawrence ang katabi ko at nasa unahan ko si Crescendo. Sa likod ni Lawrence ay nandoon si Chris at ang likod ko ay bakante. Masasanay din ako sa set-up. ---- Matapos ang mahabang oras ng klase ay naglabasan na ang lahat. Hindi ko inaasahang makikita ko si Crescendo na pinapalibutan nina Chris, Kim at Tristan. "Hoy weeb boy, gawan mo na kasi ng assignment" pagpilit ni Christ. "Nani no? That's individual and self explanatory, use your mind" pagpalag ni Crescendo. "Ang dami mong arte, bugbugin ka namin dito kita mo" pag-aangas ni Kim. "Do I have to be scared, peasants?" aba't palaban itong si Crescendo. "Aba, aba. Palaban, iyan ang masarap kalaban" sabi ni Tristan. Sila pala ang mga loko-loko ng campus, kailangan ko iligtas si Crescendo. "Crescendo!" pagtawag ko at puminta ang pagtataka sa mukha nya noong papalapit na ako. Nagpalitan ng tingin ang tatlong tarantado. "Kanina pa kita hinahanap nandito ka lang pala" kumunot ang noo niya at naningkit ang mga mata. Ang cute ng lalaking ito, halata mo talagang may lahing Japanese. "Nande?" kahit hindi ko siya naiintindihan ay tutulungan ko siya. "Diba dadaan pa tayo ng mall, may pinapabili si tita diba?" halos malaglag ang panga niya sa pagtataka. "Magkakilala kayo?" pagtataka ni Chris at salitan kaming tinuro. Ngiti lang ang sinukli ko sa tanong ni Chris at inakbayan si Crescendo. "Alam mo tara na at baka maubusan pa tayo" sabi ko at kinabig siya palayo sa mga loko-loko. "Magkakilala ba talaga sila?" tanong ni Chris. "Aba'y malay ko, diko alam" sagot ni Kim sabay kibit balikat. Itinakas ko palayo sa mga pasaway si Crescendo, alam kong palaban siya at kayang protektahan ang sarili pero ano ang laban ng isa sa tatlong halata mo namang basagulero. Tinanggal ko ang pagkakaakbay ko nung makalayo kami sa mga tarantado. "What are doing?" iritado niyang sabi at nakakunot ang kilay. "Liniligtas ka mula sa kanila" sagot ko. "Nande yo?" "Ako wag mo ako jina-japanese lalo na't diko magets" Bumuntong hininga siya "Gumenusai" aniya na tila humihingi ng sorry. "Wag mo nga akong jina-japanese eh" "Sorry sir" "Next time mag-ingat ka. Crescendo, right?" "Sure, ni-chan I mean Chad" aniya at ngumiti ng malapad at nagpeace sign. "So friends na tayo" "My pleasure, ni-chan" ----- [TWO MONTHS PASSED] NAGING magkaibigan kami ni Crescendo simula ng araw na iyon at naging kaibigan din namin si Dave at Jack, wala kasing gustong kumuha sa kanila sa foreign language. Si Jack kasi ay bisaya at matigas ang accent at si Dave naman ay weirdo parang si Crescendo. Ang pinagkaiba lang ay madaldal si Crescendo at tahimik si Dave. Sinubukan naming i-reach out si Lawrence pero sadyang mailap siya, na-trauma yata sa tatlong lalaki na iyon. Madalas din siyang binabastos nina Kim at Chris, si Chris ay puro pang-aasar at si Kim naman ay halos gahasain na si Lawrence sa pamamagitan ng salita. Isang araw ay maaga akong pumasok sa school para madaling matapos lahat ng kailangan. Matapos kong magtungo sa library ay pumunta akong CR para umihi. Tumayo ako sa cubicle at nagbawas ng likido, pumukaw sa atensyon ko ang lalaking nakaupo sa gilid at umiiyak. Agad kong tinapos ang pag-ihi at linapitan ko ito para kausapin. Nakaupo siya sa sahig at tinatakpan ng braso ang mukha at nakayakap sa tuhod. Lumuhod ako sa tapat niya "Pare ayos ka lang?" tanong ko. Tinapik ko ang balikat niya "Pare, pare tignan mo ako" Inangat niya ang ulo niya at nakita ko ang luhaan niyang mukha at magulong buhok. "Lawrence!" bulaslas ko. "Ch-Chad!" tila basag ang boses niya "Anong ginagawa mo dito?" may takot sa boses niya. "Ako dapat ang nagtatanong sayo niyan diba? Bakit ka pala umiiyak at nagmumukmok diyan?" tanong ko st umiwas siya ng tingin. Humikbi muli siya at nag-sniffing. "S-si Kim, pi-nagsamantalahan niya ako" pumatak ang mga luha niya. Ang sama talaga ng talong iyon. "Ano?" galit kong turan. "Pinilit niya akong pasubuin ng ano niya at tumanggi ako, pero.." huminga siya ng malalim “Sinuntok niya ako sa tagiliran at pilit na pinanganga, hindi niya ako tinigilan hanggang labasan siya" "Halata nga, nag-iwan pa ng ebidensya oh" kumuha akong tissue at pinunasan ang kumalat na semilya sa gilid ng labi niya. "Salamat Chad pero paano kapag nalaman nilang tinulungan mo ako, baka mapahamak ka" pag-aalala niya. "Hindi ako natatakot besides hindi makatao ang ginawa nila sayo" matapang kong turan. "Isa pa, hindi ako papayag na gina-gago nila tayo" aniko ng may pang-gigigil. "Ha? Anong sinasabi mo?" pagtataka niya. "Wait di mo ba ako napapansin or naaamoy?" "Pinagsasabi mo Chad, diko ma-gets!" "Magkalahi tayo, bisexual ako!" nanlaki ang mata niya sa sinabi ko. "B-bakla ka din?" tanong niya at ngumiti sko. "Sa gwapo mong mukha at matikas na tindig, katulad kita" hindi niya alam ang magiging reaksyon niya. Ipagtatanggol ko ang mga kalahi ko kaya humanda kayong mga tarantado kayo... KIM'S POV: HINDI ako mapakali dahil sa ginawa ko sa ginawa ko, aminado akong nasarapan ako pero mali pa din ito. Hay, sino ba naman kasing hindi lilibugan kay Lawrence, maganda ang mukha at medyo payat na pagkakamalan mo talagang babae. Lumabas ako ng classroom para balikan siya at humingi ng tawad at tumakbo patungong CR. Ayoko mapahiya kina Tristan at Chris kapag nalaman nilang nagpapa-subo ako sa isang bakla dahil kakantyawan nila ako. Pagpunta ko ng CR ay hindi ko inaasahang makikita ko si Chad na kino-comfort si Lawrence kaya't napilitan akong magtago sa likod ng pader. Hindi ko inaasahan ang maririnig ko. "Salamat Chad pero paano kapag nalaman nilang tinulungan mo ako, baka mapahamak ka" pag-aalala ni Lawrence. "Hindi ako natatakot besides hindi makatao ang ginawa nila sayo" matapang na turan ni Chad. "Isa pa, hindi ako papayag na gina-gago nila tayo" sabi ni Chad ng may pang-gigigil. "Ha? Anong sinasabi mo?" pagtataka ni Lawrence. "Wait di mo ba ako napapansin or naaamoy?" sabi ni Chad, anong gusto niyang iparating? "Pinagsasabi mo Chad, diko ma-gets!" naguguluhan na si Lawrence. "Magkalahi tayo bisexual ako sis!" nanlaki ni Lawrence sa sinabi ni Chad at maging ako man ay hindi makapaniwala. Bakit hindi namin na halata? Gwapo, may magandang katawan at lalaking tindig at straight kung manalita. "B-bakla ka din?" tanong ni Lawrence at ngumiti si Chad. Ako man ay hindi makapaniwala. "Sa gwapo mong mukha at matikas na tindig, katulad kita" ikinubli ko ang sarili ko dahil tumayo na sila. "Chad, may pakiusap sana ako" ani ni Lawrence. "Ano yun?" tanong ni Chad. "Huwag mong ipagsasabi kahit kanino na may nangyari sa amin ni Kim ha" pakiusap ni Lawrence at napabuntong hininga ako. "Sure, akong bahala" humanap ako ng taguan ng marinig ko ang yapak nila na papalabas. Sa sobrang desperado ko ay pumasok ako sa ilalim ng lababo ng hand-washing area para magtago. Inantay ko mawala ang dalawa kaso biglang may dumating at naghugas ng kamay. Ang malas naman, sino naman kaya iyon. Kailangan ko makalabas sa ilalim ng lababong ito, siguro magpapalusot na lang ako na nalaglag ang pera ko. Marahan akong kumilos. "At anong ginagawa mo diyan?" parang pamilyar ang boses. "Hinahanap ko yung pera ko nahulog" palusot ko at lumabas na. "Kahit kanina ka pa diyan?" si Tristan pala. Inayos ko ang sarili ko at naghugas din ng kamay dahil puro alikabok na ako. "Nakita kong magkasama sina Lawrence at Chad na lumabas ng CR. Tell me what happen?" hindi ko pwede sabihin sa kanya ang totoo tungkol samin ni Lawrence. "Oh, parang tulala at tahimik ka, magkwento ka naman. Don't tell me, you watched the liveshow? Nagpalinis tubo si Chad?" yumuko at hindi ko alam ang sasabihin ko, dahil ako yung nagpalinis tubo. "B-bakla si Chad" ayan ang kusang lumalabas sa bibig ko. I need to save myself. Hinawakan niya ang magkabilang balikat ko at nakita ko ang agresibo niyang pagtitig sakin, habang nanginginig naman ako. "Seryoso ka ba diyan?" nagtaka ako ng nakita ko siyang nakangiti “Totoo ba ha?” Tumango lang ako at ngumiti, ngiti na may halong takot. “Oo, rinig na rinig kong umamin siya kay Lawrence” nauutal kong sagot. Binitawan niya ako at ngumisi habang tumatango. I heard him chuckles for this moment na tila may binabalak. “Bakit parang natutuwa ka? Don't tell me type mo si Chad?" “Tsk. What the hell? I'm just happy to heared that news” at tumingin siya sa mata ko “Madadagdagan ang mga laruan natin, and Chad belongs to my toys” aniya at humagikhik. "Siraulo ka talaga” aniko at iniwan siya. Sigurado akong lagi niyang pagtitripan at bubulihin si Chad after this, hanggang si Chad na mismo ang sumuko at magdrop out. ----- CHAD'S POV: MAJOR subject time, hindi ko inaasahang pagagawin kami ng scale model ng Two Storey House. Medyo pawisan at stress ako dahil sa pagsusukat at paghuhit. Matapos ang isa't kalahating oras. Huminga ako ng maluwag at linapag ang lapis at pambura. Sumandal sa upuan at panandaliang napapikit. *BLAG* nagulat ako ng lumapat ang isang malinis na papel sa harap ko kaya't napatingin ako sa taong may hawak nito. Nakita ko si Tristan sa harap ko at nagcross arm at halos malaglag ang panga ko dahil sa pagkabigla. "A-anong kailangan mo pre?" mahinahon kong tanong. Nagsmirk siya at kumunot ang noo “Gawan mo ako ng scale model” maangas niyang turan na akala mo boss. Ilang minuto na lang at patapos na ang major subject tapos inuutusan niya ako? Ano'ng silbi ng pagiging architecture student niya kung simpleng scale model hindi niya magawa. "Pero, pre!" pagtanggi ko. "Ang sabi ko gawan mo ako ngayon na. Yung mas maganda pa sa gawa mo ah" aba't abuso naman ang lalaki na ito. "Pasensya na pre pero individual activity ito, kung gusto mo tutulungan na lang kita" offer ko at at sumama ang ekspresyon ng mukha nya. "Tanga ka ba? Patapos na ang klase tapos tuturuan mo ako?" Bakit parang kasalanan ko pang wala siyang ginawa? "Gawan mo na ako!" may gigil niyang turan habang nanlilisik ang mga mata at umiling ako. "Pasensya na pre pero hindi kita mapagbi--" nagulat ako ng kunin niya yung scale model ko. "Akin na iyan pre" aniko at inabot mula sa kamay niya pero mas matangkad siya sa akin kaya hindi ko maabot. "Wag mo ako tawaging pre lalo't hindi tayo close, kaya gawin mo na lang yung utos ko, dahil kung hindi mapipilitan akong punitin ito!" pagbabanta niya. Wala akong ginawa kundi sundin siya. Alam kong tarantado si Tristan at bindi malabong gawin niya iyon. Ginawan ko siya ng scale model pero halos ilang minuto pa lang ay nagsalita na si sir. “Finish or not finish, passed your scale model" utos ni sir Jo (major teacher). Hindi pwede ito, kailangan ko gumawa ng paraan. "Sir, hindi pa po ako--" hindi na pinatapos ni sir ang sasabihin ko. "No more excuses, 2hrs ang major natin kaya wala kayong dapat idahilan" kinabahan lalo ako sa tinuran ni sir. Babawiin ko na sana ang template ko pero nakita kong sinusulatan na ito ni Tristan ng pangalan niya. Ang kapal ng mukha niya. "Tristan, gawa ko iyan!" nagtaas ako ng boses at tila maluluha na. "Kung ginawan mo na ako, hindi ka sana iiyak ngayon!" aniya at ngumiti ng nakakaloko. Tumayo siya para pumunta sa harapan at magpasaya. Kailangan ko siyang pigilan. Kailangan may gawin ako! "Sir wag niyo tatanggapin ang gawa ni Tristan!" malakas kong turan at napatingin sa gawi ko ang mga kaklase namin. "At bakit naman hindi?" tanong ni sir Jo. Puminta ang inis sa mukha ni Tristan at pinukol ako ng masamang tingin pero hindi ako magpapasindak. "Dahil akin iyan, gawa ko iyan at ninakaw niya ang gawa ko!" isang nakakabinging katahimikan ang namayani sa loob ng classroom. "Ganyan ka ba talaga ka-desperado dahil hindi ka nakatapos ng scale model mo at pati gawa ng iba, aangkinin mo?" at ako pa talaga ang pagmumukhaing masama ni Tristan. “Nagsasabi ako ng totoo at alam iyon ng mga katabi natin!" pagdidiin ko at nagpalitan ng tingin sa amin si sir Jo. Hindi ako magpapatalo sa'yo Tristan, hindi ako matatakot. Lalabanam kita! "Totoo ba ang sinasabi ni Villegas?" ma-awtoridad na tanong ni sir Jo sa mga katabi ko. "Totoo ang sinasabi ni Chad sir, rinig na rinig namin lahat" pagtatanggol ni Crescendo. "Narinig ko din po lahat" pagdamay ni Lawrence at nagkatinginan sila ni Crescendo. "Oo nga, wag mo na i-deny Tristan" dugtong ni Jack. "Natural, ipagtatanggol niyo di Chad dahil kaibigan niyo siya" pagsingit ni Chris “Sir kay Tristan kayo maniwala” sabi ni Kim aba't kumampi na ang dalawa. "Gusto lang nila ipahamak si Tristan para isalba si Chad" dugtong ulit ni Kim. Kita sa mukha ni sir ang pagkalito, marahil hindi narinig ni sir ang lahat dahil nasa last row kaming lahat. Nagulat ako ng magtaas ng kamay si Maccoy, kanino naman siya papanig. "Sir sa'kin po kayo maniwala. I know heard everything" ani ni Maccoy, wag niya naman sana paboran si Tristan. "Alright, so between Tristan's group and Chad's group, I don't have any close buddies." paglilinaw niya. "Kay Chad kayo maniwala sir, nagsasabi siya ng totoo" nagbulungan ang mga kaklase namin at nagpaliran ng kuru-kuro. "So you're doing plagarism?" galit na tanong ni sir Jo. Umiling lang si Tristan at kita sa mukha niya ang pagkapahiya sa harap ng lahat. "Are you accusing me because of this?" ani ni Tristan at tinaas ang gawa ko. "Wag please!" bulong ko at mariin akong napapikit ng makita kong pinunit niya ang gawa ko. Dinig na dinig ko ang bawat pagpilas ng papel at parang dinurog ang puso ko. Pinagpawisan at pinaghirapan ko iyon, paano niya nagawa iyon? Nagkuyom ang kamao ko kasabay ng pagpatak ng luha ko. Gusto ko siyang sugurin kaso iniisip ko yung scholarship ko. One wrong move at pwede akong matanggal sa suporta ng school. "Tristan!" saway ni sir Jo at bumalik sa kinauupuan. "Salvador, pumunta ka sa office ko after class. Ikaw naman Villegas, I'll give you chance until 3pm to submit" ani ni sir at gumaan ang pakiramdam ko “Lets call out the day, goodbye boys” umalis na si sir. Jo Lumayo muna ako kay Tristan at tumabi kay Crescendo para iwas gulo. "Hindi pa tayo tapos" bulong ni Tristan. Bakit ba napakasama niya? Crescendo tap my back and smile. "Forget about him; he's a wasted potato, he's an peasant assh*le" natawa ako sa sinabi niya. Hindi ko alam kung anong klaseng sense of humor meron siya, one thing I know. He's cool a guy but weird. "Ang cute mo kapag nakangiti, para kang BL actor" puri ni Lawrence. "BL, ano yun?" pagtataka ko. "It's a genre like yaoi" sabi ni Crescendo. "BL and yaoi?" hindi ko sila ma-gets. "Naturingang bakla pero hindi alam, what the hell!" bulong ni Tristan na pinagtaka ko. Tinignan ko si Lawrence at nagkibit balikat lang siya. "Be careful with your words" banta ko. "As if kaya mo akong labanan?" pagmamayabang niya. "I can do beyond what you think" sabi ko. "Then prove it" hamon niya. "Then watch me!" pagkasa ko. "Boys, can you please stop? You're not a kid anymore!" the class president said. "Don't mind that peasant" saway ni Crescendo. Nakita kong nanlilisik ang tingin sa amin ni Tristan na parang gusto ako lamunin ng buhay. "Think about your scholarship" paalala ni Dave. "Scholar siya?" bulong ni Kim kay Chris pero dinig naman. Tama si Dave, hindi ako dapat magpaapekto sa kanya. to be continued. . . . Abangan: [ Chapter 2 "The Battles Begin" ]