CHAPTER 4

1038 Words
CHANTAL POV Kinakabahan ako, kahit kailan ay hinding hindi ko gugustuhin na mapahiya ako sa harapan ng maraming tao, lalo na kung ang magpapahiya sa akin ay ang lalaking sobrang type na type ko pa at pinangarap kong maisayaw. At until now ay naghihintay pa rin ako sa compliment niya sa suot ko. In my entire life, ngayon lang din talaga ako kinabahan nang ganito. Despite being on this freezing venue, I was so nervous and scared. "Sure," he finally said after a few minutes of silence, then he grabbed my hand and kissed it in front of everyone. Oh my gosh! This is the greatest feeling ever, I swear, buong buo na kaagad ang gabi ko and I could not help but blush. Sobrang sarap sa feeling na finally ay napansin din ako ng lalaking sobrang kinahuhumalingan ko! Napakapit ako sa braso niya at sabay kaming nag lakad sa red carpet. I feel like a princess, and seeing girls looking at me with full of bitterness makes me enjoy the moment more. Sorry sila kasi wala silang panama sa isang tulad ko. Sa akin lang si Lance, siya lang ang lalaking gusto kong maisayaw at may karapatan akong ipag damot siya sa iba. It does not take too long para mag start ang aming event. Lahat kami ay sumasayaw sa tugtog ng musika. And my friends Rowena, Cher, and Leny, lahat sila ay may mga partners na. They are my minions at alam nila na sa aming apat, dapat ako lang ang bukod tanging umangat. But then, I still love them to death at masasabi ko na kahit papaano ay sobrang genuine lang din nang pag sasama namin. Through the years, I proved na totoong tao sila sa akin, they are my real friends who never backstabbed me kasi they know that I hate this at friendship over na kami once na gawin nila ito sa akin. Sa ngayon, wala akong ibang tinititigan kung din ang muka ni Lance. This is the closest view of his handsome face. Subalit tipid na tipid ang pag smile niya sa akin and it seems he is not excited as I am. Ito pa naman ang pinaka highlight ng gabi ko and yet, he is not giving his best smile. Sobrang sarap pa namang kumapit sa kanyang mga balikat habang isinasayaw niya ako sa stage. "Are you okay?" I asked in wonder. "Yes, I am," he answered while keep his forced smile. "Come on, Lance! Ganyan na ba ang todo mong kayang ibigay na ngiti? I want to see the smile on your face noong nag champion kayo sa baseball. Makikita ka sa video, hindi pwede na ganyan ang ngiti mo!" pag suway ko sa kanya. "Pramis, ito na talaga ang todong ngiti na kaya kong ibigay," he replied. Walang ka energy energy ang kanyang boses. "Ano ba? Are you playing with me? Sa tingin mo ba ay nakaka lusot ka sa paningin ko sa tuwing nakikita kita sa campus? When you are with your friends, nag tatawanan kayong lahat na parang wala kayong pakialam sa paligid. I even have the stolen pictures of you na naka save sa phone ko. Actually puno nga ng naka ngiting picture mo ang buong room ko." "Really? Parang ang over acting naman nun," he said as he knitted his forehead. "There is nothing oa with that! Ganyan talaga kapag obsessed ang isang tao sayo. Crush kita and I am so obsessed with you, kahit nga hindi mo na ako ligawan ay sasagutin na kita." I cannot see the happiness on his face when I finally confessed my true feelings for him. He is still giving me a nonchalant reaction. "You are just attracted to my face like the rest of the girls at the campus. So get rid of it already, I am not yet ready to commit myself to anyone. Gusto ko pang pag igihan ang pag aaral ko." "Then I am willing to wait until that happens. We only have one semester left para maka graduate tayo, kung gusto mo handa kong ipakilala ang sarili ko sa parents mo. Just to show them na seryoso ako sa pakikipag relasyon sayo." "No, I just can't let you do that!" The way he looks at me, parang mayroon siyang gustong sabihin but he is holding back. And I am worried kasi ang unang pumapasok ngayon sa utak ko ay si Grace. Sobrang letche talaga nang babaeng iyan, sobrang salot niya sa buhay ko. I wonder kung nandito nga siya at umattend. Introvert na weird ang babaeng iyon so sure akong kung nandito man siya ngayon, naka tingin lang siya sa amin at nag hihingalo na sa inggit. "But why not? We are both at the right age para maging magka relasyon. Even both our parents are very close and my father helped your company once before, did he not? So wala na tayong magiging hindrance kung tototohanin na natin itong lahat, pag naging tayong dalawa na, tatalunin natin ang lahat ng mga love teams dito sa Pilipinas," I explained in length. I just want to clear his mind dahil baka mayroon siyang mga kinatatakutan, something I could help him with. "No, sorry talaga, it's just on me. Maybe I am not yet ready for it at hindi ko alam kung kelan ko masasabi na ready na ako. I hope you understand, marami pa namang mga lalaking nagkakagusto sayo di ba? Kung mahilig ka sa gwapo, then let me recommend my friend Tyler to you." My blood boils like a hot water. Sobrang nainis ako, the fact na nireject niya ako at nireto niya pa ako sa ibang lalaki. It was really such a f*****g bullshit. At wala na akong ibang puwedeng sisihin dito kung di si Grace. Sobrang tindi ng galit na nararamdaman ko sa weird na babaeng ito ngayon. "No! This is unacceptable, Lance! Why would you offer me sa ibang lalaki na di ko gusto. In my eyes, you are the only one special at ikaw lang an gusto kong maging boyfriend." Nag palit bigla ng music at napalingon si Lance sa entrance. Sinundan ko ang tingin niya at kumabog nang mabilis ang dibdib ko sa kaba nang makita ko si Grace.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD