NARITO AKO sa field at pinanunuod ang mga nagpapractice ng soccer. Ayokong mag-isang tumambay sa penthouse. Namimiss ko kasi si Marcus. Isang buwan at tatlong linggo pa lang kaming magkasama ay hindi na ako mapakali na wala siya sa tabi ko.
“Hi, Janus! Oopps! Francis ka na pala ngayon.” I looked up at the red-haired woman infront of me. Tumawa siya ng tawa na hindi naman natutuwa. There is something in her laughter that I cannot name.
“You are?” I don’t remember her name. But I know, member siya ng grupo ni Marcus.
“Oh! I’m Vinxie, dear. Asan si Marcus my love? Ay! Your love mo na pala siya ngayon.” There’s poison on her voice. I can feel it.
“He is in Japan right now. May importanteng inasikaso. Ano ba ang gusto mo?” Hindi na ako nagpaligoy-ligoy pa.
“How well do you know Marcus Mart
