“YOU DID great.” Hinahaplos ni Marcus ang ulo ko habang nakaunan ako sa dibdib niya. Narito kami sa kuwarto ko. Ready na kaming matulog. We decided na bukas na kami uuwi sa Martenei. “Lumalakas kasi ang loob ko kapag nakikita kita.” Pinaghawak ko ang mga kamay naming dalawa at pinagmasdan iyon. Even our hands fit together perfectly. “Even if I do not remember about the past, basta andyan ka palagi sa tabi ko, I can survive. Wag mo akong iiwan.” I kissed his fingers. “Three years, Francis. I regretted every damn second of letting you go. I learned how to pray every night just to see you again. Just to be with you again. Just to love you again. You will never have an idea on how I struggled to survive my ruined life every f*****g day.” “Hush, baby. Anuman ang mangyayari pa sa future, I p

