THEA
Isang nakakabinging katahimikan ang namayani sa pagitan namin ni Clarkson. Parang bigla akong napaisip sa sinabi ko.
“Why are you saying that?” basag niya sa katahimikan, bakas ang pagtataka sa boses niya.
Frustrated na napahalimos ako sa mukha. Ano ba ang pumasok sa utak ko at nagawa kong sabihin ang bagay na ‘yon?
Tumikhim ako at pinilit na tumawa. Pasimple akong napangiwi dahil halatang peke ang tawa na ginawa ko. Mabuti na lang ay wala siya sa harap ko dahil makikita talaga niyang napipilitan lang ako.
“I'm just kidding. Hindi ako pwedeng mawala sa kasal ninyo ni Rosie. Magtatampo ako kapag hindi ninyo ako inimbita,” katwiran ko. Pilit kong pinagaan ang usapan namin. Ayokong mag-iwan ng palaisipan sa kanya dahil sa sinabi ko. Gusto ko pa ring maging smooth ang samahan namin
