Araw na ng kasal at napupuno ng kaba ang dibdib ni Rania. Hindi niya alam kung para saan ba ang kaba na nararamdaman. Kaba ba para sa magaganap na kasal? Kaba ba para sa magulang ni Samson? Pero hindi rin ipagkakaila ni Rania na nasasabik siya sa gaganaping kasal mamaya.
Sabik na sabik na siyang makita muli ang asawa niya. Sa kabila ng kaba ay di mapigilan ni Rania na maging masaya. Sa wakas magpapakasal at magsasama sila ni Samson na walang paghihinala sa isa't-isa. Nasabi na niya ang lahat ng dapat niyang sabihin sa asawa kaya wala na siyang dapat alalahanin.
She already opened everything to her husband. And she feel very lighted and no worries to think about.
Kakatapos lang ni Rania maligo at maya-maya ay aayusan na siya. Pinapatuyo niya lang ang kaniyang buhok ng pumasok ang kapatid
