Tangerine's POV
Wala na sana pa akong balak na dumaan ng coffee shop but since bigla siyang lumutang ulit sa buhay ko ay dumaan na ako para magkapag-usap kami.
"Anong kailangan niyo?" Tanong ko dito.
"Tan-tan, anak ko... patawarin mo sana ako." Hanggat maaari ay ayokong mahabag sa kanya.
"Sorry? Halos malimutan ko na nga 'yong itsura niyo dahil sa tagal niyong nawala eh. Pa tanggap na naming may iba kang pamilya, I mean... tunay na pamilya dahil ang tagal niyong itinago sa amin na anak niyo lang pala kami sa labas at pangalawang pamilya lang kami." Nanlabo ang mata ko dahil sa luha na nagbabadyang pumatak.
"Sorry anak, kasi... iniwan ko kayo." Tila nagmamakaawang sambit niya.
"Bakit bigla kayong nawala pa? Bakit bigla kayong naglaho na parang bula? Namulat kami sa mundo na hindi buo
