KABANATA 67
Tangerine's POV Habang pauwi ako ay pakiramdam ko ay tila naglalakad ako sa hangin. Malayo ang tingin kahit wala naman tinatanaw at tulala. Mabuti nalang at hinatid parin ako ni mama sa bahay namin ni Cib ngunit umalis din siya agad. Kung mabigat ang pakiramdam ko ngayon, may lalo namang mabigat ito ngayon para kay mama pero hindi ko siya nakitang umiyak. She looks so brave at feeling ko 'yon ang gusto niyang gawin ko. Ang maging matapang. Pagpasok ko ng bahay ay hinanap ko agad si Cib. Wala siya sa sala kaya sinilip ko siya sa kwarto niya. Andoon nga siya at mahimbing na natutulog. Mukhang puyat na puyat nga siya at hindi pa nakapag-palit ng damit niya at nakasapatos pa ito. Pumasok ako sa loob at dahan dahan kong tinanggal 'yong sapatos niya. Nilakasan ko din 'yong aircon at pawis na
- Writer
