Hindi ko alam kung bakit ko pa nagagawang maglakad ngayon.
Here I am again, living dead. Living and double dead.
I can manage that I am dead physically, but I can't manage the dead inside me.
"I'll go to Martha and Bobbie before we go." Basag ko sa katahimikan naming dalawa.
"Sure, baby." Tugon niya. Umalis ako agad at nagtungo sa tirahan ng dalawa.
Pagpasok ko ay naabutan ko silang nag lalakad-lakad at hindi mapakali.
"Talisha." Sabay nilang bungad atsaka ako niyakap ng mahigpit. Ang kanina ko pa pinipigilang pag iyak ay pinakawalan ko na.
"Bakit? Anong nangyari? Anong nangyari sa inyong tatlo?" Nag aalala nilang tanong ngunit hindi ko ito masagot dahil patuloy lamang ako sa pag iyak.
"Hush. Malapampasan din natin ito. Malalampasan mo rin yan, bunso." Pag haplos ni Martha saak
