Ang kaninang saya na nararamdaman ko na makikita ko na si Iros ay natupok. Sa bawat hakbang ko palapit sa kanya ay siya ring pagbasag ng puso ko. Nakaupo siya sa hagdan ng homevan, naninigarilyo at matalim ang titig sa akin. Sa paanan niya ay ang mga bagahe ko.
"Iros, bakit..."
"Iuwi mo 'yang mga gamit mo..." walang damdamin niyang salita. "Alam mong ayaw ko ng kalat sa bahay ko."
Tumayo siya. Tinapon ang sigarilyo sa mismong harap ko bago siya pumasok na ng walang sabi. Galit siya. Basang basa ko sa mga mata niya ang galit. Hindi ko maintindihan kung para saan 'yon. He gave me the key; he can't be mad why I invaded his space. I took a step closer to his van. Inabot ko ang doorknob na may kagustuhan siyang kausapin kung ano ba ang problema. Pero tinataboy na niya ako, hindi ba? Dapat
