BUKID AY BASA

PUTIK SA BAKYA

“Saan ka pupunta?“ tanong nya, isang tanghali yun. Dalawang linggo na ako sa Caranglan.

“Dadalaw muna ako sa amin sa Bulacan,“ sabi ko sa kanya.

Halos isang buwan na rin akong di nakaka-uwi sa amin. Kailangan ko kasing matapos ang mga nasimulan kong mga pag-aaral sa mga cross breeds na palay para sa aking dissertation.

“Nami-missed mo si misis mo, ano?“ sabi nyang nakatawa at parang nanunudyo.

“Syempre pa,” pag-amin ko naman.

“Eh siya, sige, pagbutihan mo, hane? At akong bahala dito sa tirahan mo habang wala ka,” sabi pa nya.

Di ko nakuha agad ang ibig sabihin nya sa sinabi nyang; pagbutihan ko. Naging malinaw lang sa akin yun ng naka sakay na ako sa bus. Parang ang ibig nyang sabihin ay pagbutihan ko ang pagsiping kay misis!

Madilim na ng dumating ako sa aming bahay sa Bulacan. Nakasarado ang pinto ng bahay at parang walang tao. Bigla akong kinutuban. Malakas ang kabog ng dibdib ko habang hinahagilap ko ang duplicate ko na susi para sa pinto ng bahay. Pero pagpihit ko ay bukas naman ang seradura at hindi naka-susi. Walang tao sa sala. Wala ang anak ko sa sala at wala rin si Mer. Nakita kong may nakakalat na sapatos ng lalaki sa may pintuan ng kwarto namin.

Itinulak ko ang bahagyang naka- awang na pinto ng kwarto namin. At nangilo ako sa bumulagang tagpo na nagaganap sa aming kama. Nakahiga si Mer sa kama, walang saplot ang pang ibaba at nakalabas ang mayamang dibdib nya sa nakalilis nyang damit pang itaas.

Nakapikit ang maganda kong asawa, habang marahas na kumakayog sa kanyang ibabaw ang lalaki na nakababa lang ang pantalon hanggang tuhod. Umuungol ang lalaki parang hayok na hayok sa sariwang karne na pinagpapasasaan ng kanyang sariling karne.

Kagyat na natigil ang mainit na pagtatalik na nadatnan ko. Napadilat si Mer at mabilis nitong naitulak ang lalaking nakakubabaw sa kanya.

At nakatalon naman agad sa kama ang lalaki. Itinulak ako nito patabi sa gilid ng pinto at kumaripas ng takbo palabas ng bahay. Naiwan ang sapatos at damit pang itaas ng lalaki sa pagmamadali nitong makalabas ng bahay. Para naman akong tuod na nakatulos sa pagkakatayo ko. Di agad ako nakakilos sa kabiglaanan.

Naka bihis na si Merhama ng lapitan nya ako sa pagkakatayo ko sa may pintuan. Blangko ang isip ko sa mga sandaling iyon. Iyon ang mabisang defense mechanism ng utak ng tao, kapag nakaka-kita ng tagpo na hindi katanggap-tanggap sa kanyang pag-iisip.

“Greg, patawarin mo ako, dinahas nya ako, natukso ako,” umiiyak na sabi ng asawa ko.

“Sabi nya hihiramin nya lang yung minutes ng meeting kanina. Pero ng makita nyang nag-iisa ako, bigla nya akong niyakap at hinalikan, tapos, yun na,” sabi pa ni Mer na pilit niyayakap ako, habang iwinawaksi ko ang kanyang mga kamay na iniyayapos nya sa akin.

“Sino siya, at gaano na katagal ang relasyon ninyo, yung totoo,” tiimbagang na tanong ko. Pinipilit kong pakalmahin ang nagpupuyos na kalooban ko.

“Hindi. Wala kaming relasyon. Isang semester pa lang yun sa pinagtuturuan ko. Pareho ang subjects at mga asignaturang hawak namin kaya, kami ang unang nagka-palagayan ng loob. Pero hindi ko alam na pinagnanasaan nya ako. Kanina lang ng mangyari iyon,” umiiyak pa ring sabi ni Merhama.

“Patawarin mo na ako, Greg. Bigyan mo pa ako ng isang pagkakataon. Naging marupok ako. Kay dali kong bumigay. Fertile siguro ako, at matagal ka na ring di na uwi,” sabi pa nya na muling isinisiksik ang katawan nya sa akin.

“Nasaan pala ang anak mo? Nasaan si Jenny?“ tanong ko sa kanya, humuhupa na ang pagpupuyos ng aking kalooban. Mahal ko talaga si Merhama. At isa sa mga kahinaan ko ay ayoko nakikita na iniiyakan ako ng isang babae. Ayokong nakakakita ng umiiyak na babae.

“Nagpunta ang nanay dito kanina, inabangan ang pag-uwi namin ni Jenny. Pagkatapos ay isinama si Jenny, at Sabado naman daw bukas. Ibabalik naman daw nya sa Linggo,” sabi nya, na hinila ako na maupo sa gilid ng kama.

“Pinasama mo naman, para malaya kayong magtalik nung kalaguyo mo?“ sabi ko sa kanya. Kalmante na ang boses ko. At hinayaan ko ng yakapin ako ng asawa ko. Parang nananaig na ang nadarama kong pananabik sa kanya sa isang butwan naming pagkakawalay.

“Walang gano’n Greg, saksi ang Diyos, wala akong kalaguyo, at hindi ko sinadya ang naabutan mo, please Greg,” nagsimula na namang tumulo ang luha ni Merhama.

“Magbihis ka, pupunta tayo sa mga nanay,“ sabi ko.

“Isusumbong mo ako kay Mama?“ nag-aalalang tanong ni Merhama sa akin, habang binabagtas namin ang daan papunta sa tinitirhan ng byenan ko, sakay ng minamaneho kong owner type na jeep. Marunong din magmaneho si Merhama. Service namin ang jeep na ito sa bahay.

Hindi ako kumibo. Hinayaan ko siyang hulaan kung ano ang iniisip ko.

SUBAYBAYAN…

BUKID AY BASA

c. 2024 RV DOMINO All Rights Reserved.