The Nobles

Chapter 7

AFTER THAT NIGHT, nagpaalam na si Andrea sa mansion ni Claudius at umuwi na sa sariling nitong tahanan. Samantalang ang mag-asawang pinangakuan ni Claudius na tutulungan sa nawawalang anak ay bumisita sa kanila para magpasalamat dahil isa pala ito sa tatlong babaeng nakaligtas.

Their days went to normal. Adelaide went back to her peaceful life on school.

Or not, it is a not so peaceful days actually. Hera, the snow white, is always tailing her. Kung saan saan siya sinundan nito. Napapabuntong hininga na lang siya minsan at hinayaan na lang ang babae, mukhang siya lang kasi ang nilalapitan nito.

On the hallway of the center building, kasama si Hera nakasalubong niya ang teacher ni Devian. Namukhaan agad siya nito.

"Miss. Can I talk to you?" Agad siyang tumango bilang pagpayag. Sinenyasan naman siya ni Hera na maghihintay ito sa kanila.

Pumunta sila sa isang tabi at doon nagpasyang mag-usap.

"Last time, I am so guilty that I lost Devian. I heard that Mr. Lawyart adopt the poor kid. I am so heartbroken of what happened to them, and it gave me nightmares for weeks that I almost put the kid in danger. I just went to the comfort room for a minute and when I came back, he's gone! I don't know where to find him. I call the police for help, and when I saw the footage in the park near the school... I can't, I can't believe how reckless I am, I'm so sorry and thank you, thank you for taking care of him."

Mahaba ang sinabi nito, inabot pa ang kamay niya para hawakan. She can feel the sincerity of the young kindergarten teacher. She can tell how badly she wanted to cry but holding back her tears instead, to show her she's fine.

"No one's at fault." It was all she can say.

"Thank you." The teacher smiled at her, "I'll make sure the kids are two times secured and safe from now on."

That was the end of their conversation. Nilapitan niya na si Hera na busy sa phone nito habang naghihintay sa kaniya.

Hindi naman ito nagtanong tungkol doon kaya hindi na rin siya nagpaliwanag. She appreciates her attitude, hindi ito nakikialam sa mga bagay na hindi naman nito dapat pakialaman.

Ganoon lang ang mga naging araw niya sa paaralan. Pagdating naman sa bahay, naroon ang dalawang guard kasama si Devian na may bagong kalaro, si Egon. Si Claudius kasi ang sumundo sa kaniya sa araw na ito.

"You know what, kid? You need to learn how to get a lady you want at a young age, let me teach you." Iyan ang naabutan niya pagkauwi.

Maaga ang dismissal ni Devian kaya nauuna itong umuwi.

"Hoy! Huwag mo ngang turuan ng ganiyan si Devian! Halika na rito, dito ka na lang kay Aume."

Guillaume tried to persuade the kid, but when he saw her, Devian immediately run towards her.

"Lady 'Aide! Carry..." Nagpapabuhat agad ito.

Agad niyang binuhat ito nang makaupo siya katabi ni Egon at Guillaume. Si Claudius naman ay pumunta sa kusina para maghanda ng imemeryenda nila.

Pansin niyang napunta na ang atensyon ni Egon sa balita nang buksan ni Guillaume ang telebisyon. Sinabi roon na may mga natagpuang patay na tao, ngunit wala itong sign na pagpatay ng mga half bloods dahil walang sugat o bakas ng pagsakal, sa parteng leeg kasi kinukuha ng half bloods ang life force ng mga ito. The part where there is pulse.

"I've been investigating that incidents for months, they are cleanly done. I really suspect something wrong about it." Egon mumbled.

He look seriously at her, "My master, I find it suspicious, if it's humans, do you think it's a serial murder? Or it is another modus or those half bloods?"

Niyakap niyang mabuti si Devian na seryosong nakatingin sa kaniya bago nagsalita, "What about you? You've been investigating that case. I'm sure you have an answer."

Egon George sighed, hinawakan nito ang pang-ibabang labi habang nakapatong ang dalawang siko sa tuhod.

"I think this is a work of a human." It was the end of their conversation.

The next day, she had a class as usual. Katabi niya si Hera na seryosong nakikinig sa kanilang guro. Himala at tahimik ito ngayon, nitong mga nakaraang araw kasi, kahit may nagsasalita sa harap ay panay ang daldal nito.

She think it was because Hera got scolded by their Professor one time for being too loud.

Nang maglunch, ito pa rin ang kasama niya. Napansin niyang sikat din ito sa mga schoolmates nila dahil panay ang bati sa kaniya, nginingitian lang nito pabalik ang mga iyon.

"Hindi ka talaga bumibili sa Cafeteria, ano?" Tanong ni Hera nang makitang binubuksan niya ang lunch box na dala niya, si Egon ang nagluto sa pagkakataong ito.

"Those guys don't trust the foods here."

Napailing na lang habang inaalala ang mga paliwanag sa kaniya nila Claudius. Ayon sa mga ito, hindi sila sigurado kung masustansya at malinis ang pagkain dito.

"Oh, the guys I met at the club?"

Tumango siya. Sa araw na iyon iyon lang ang napag-usapan nilang dalawa. She find it weird that she became not so loud. She used seeing and hearing Hera whenever she go to school.

Sa uwian, kaniya kaniya ang tingin ng mga estudyante sa kotseng nagsundo sa kaniya. Bago iyon sa paningin ng lahat, dahil ang madalas nilang makita ay ang kotse ni Claudius o ni Guillaume, ngayon si Egon ang sumundo sa kaniya.

"Sino ba talagang boyfriend niya? Pangatlo na ang lalaking 'yan sa nakikita ko! At hindi lang 'yon, lahat pa sila—"

"Masarap?"

"Gaga! Gwapo!"

Dinaanan niya lang ang mga estudyanteng nagbubulungan at nakatingin kay Egon na nakasandal sa kaniyang kotse at may hawak na pulang rosas.

This is so typical Egon George, the playboy of the four.

Pagkalapit niya rito, agad itong yumuko sa kaniya. Kasabay ng pagtingala nito at pag-ayos ng tindig, ibinigay nito sa kaniya ang rosas.

"Master Adelaide Francesca." He whispered her name.

Sa sunod na araw sa paaralan, laman na siya agad ng usapan, marami ang kuryoso sa mga naghahatid sundo sa kaniya.

"They are so hot, girl! I'm freakin' jealous!"

"She's so swerte. I envy her."

Wala doon ang naging atensyon niya kung hindi kay Hera na makakasalubong niya sa hallway na iyon.

Tumitingin tingin ito sa paligid, at nang magkaharap sila, hindi siya nito napansin, nabunggo pa nito ang kaniyang balikat sa pagmamadali.

Her eye brow crease a little when she didn't look back at her after bumping her shoulder. Hera just went by fastly, ignoring those students who greeted her.

It made her occupied the whole class. She really thinks there is something weird. And when lunch came, they sat on their usual spot.

Binuksan niya ang lunch box na si Guillaume naman ang gumawa. Habang ang kaharap niya ay tulala sa harap ng sariling pagkain.

"Hera." She called her name.

Agad itong napatalon nang marinig ang boses niya. Lumingon lingon sa paligid at balisang tumingin sa kaniya.

"B-bakit?" She clearly heard how the girl stutter.

"You're spacing out."

Peke itong tumawa. Kinakabahan, at maya maya nagsimula na silang dalawang kumain. Ilang beses pa itong natulala habang nginunguya ang pagkain.

Another day came, she can see how Hera became weirder and weirder. She already knew she has a problem, obviously, Hera is not on her usual self. She don't know why it is bothering her this much, but maybe, because she got used having her around.

Nagtataka siya nang hindi ito pumasok ng second subject nila. Worried, she excused herself to the class.

Naglakad lakad siya paikot ng paaralan. With no expression at all, dinaanan niya lang ang mga tumitingin sa kaniya.

She even goes to the buildings of nursery and elementary. Wala naman doon, nang mapagod, pumunta siya sa cafeteria para bumili ng tubig. She remember how Claudius told her not to buy anything in the cafeteria by herself but she's thirsty and the room is far from here.

On her way back, she heard a cry from one of the comfort room. Pamilyar ang boses na iyon. Agad siyang pumasok para tingnan ang loob. On the last cubicle, she knew someone is crying there. She knock twice to let the person know her presence, if not mistaken, she knew it was Hera.

"Come out." It was her soft whisper again.

Nang mabosesan siya nito, agad bumukas ang pinto. Naabutan niyang nagpupunas itong luha, at gulat din itong nakatingin sa kaniya.

"What's the problem?" She asked.

Umiling ito at ngumiti, lumabas sa cubicle at naghugas ng kamay at mukha.

Tiningnan niya ito mula sa salamin. Her eyes are red from crying.

"Wala 'to. Sometimes we cry for vague reasons, right?" Natawa na lang ito sa sarili.

Humarap ito sa kaniya, while she remain stoic and unmoving. She just stare at her, wondering what might be the problem.

"Uh, by the way, I wanted to invite you later. Can you come with me in my condominium? Overnight tayo."

She don't know but it felt like a call for help so she nod her head. Malawak na ngumiti si Hera sa kaniya kasabay ng pagyakap.

"Thank you so much." Bulong nito nang mayakap siya ng mahigpit.

Nang magdismissal, sabay silang bumaba dahil parehas naman sila ng pupuntahan. Agad niyang namataan si Claudius na nag-aabang sa kaniya. Tindig na tindig ito at diretso lamang ang tingin, hindi pinapansin ang mga pilit kumakausap sa kaniya.

When she and Hera went in front of him, he bow down a bit to honor her authority.

"My lady."

Tumango rin siya ng kaunti, "Claudius, this is my classmate, Hera." Pakilala niya sa kasama.

"Nice meeting you, Miss Hera. It's good to see my lady hanging out with a girl."

Ngumiti ng maliit si Hera, malikot pa rin ang mata at tumitingin tingin sa paligid.

"Nice to meet you too." Sambit nito pabalik.

Siya naman ang nagsalita sa pagkakataong ito, "I want to spend a night in her condominium. I want you to send the things I need there. Can you do that?"

Surprise, Claudius immediately nod his head.

"Wow. She must be really close to you, my lady."

Hinayaan niya na lang ito sa gustong isipin. Kinausap na ni Claudius si Hera para hingin ng mismong unit, para madala nito ang mga kakailanganin niya sa isang gabing pananatili roon.

Maya maya, nagpaalam na rin ito. She noticed that Hera isn't bringing any car to their school so she assumed that they will walk.

"Walking distance lang ang Diamond Condominium, so I don't need any vehicle. This area is full of buildings, maraming eskwelahan, apartments, condominiums sa lugar." Paliwanag nito sa kaniya.

Napansin niya nga ito. At ngayong naglalakad lamang sila, saka niya mas nabigyang pansin ang mga detalye.

May mall din pala sa tapat ng eskwelahan nila. Bukod sa parkeng nakita niya malapit doon, may mga restaurant din.

Nakarating sila sa unit ni Hera sa loob lamang ng ilang minuto. Her condo is clean, it has a minimalist concept. Maganda ang pagkakadesenyo sa loob.

"Let's eat!" Hinila siya nito sa kusina, hindi niya tuloy natapos ang pagtingin tingin sa paligid.

Napansin niya rin kasing doble doble ang lock ng pinto nito. Locked ang lahat ng bintana, at masyadong mataas ang security.

"I have a pizza here. I'll just steam it for a few. And oo nga pala, I noticed that you haven't eaten a single fast food nor unhealthy stuffs during break times so you should try ramen."

Tumango tango siya at pinanood ito sa ginagawa. She don't know about the food she mention so she's paying attention to what Hera is doing. Maybe, she can learn that and let her Nobles taste that. Bukod kasi kay Guillaume na laging unhealthy food ang kinakain, ang dalawa, si Claudius at Egon, ay puro balanseng gulay, karne at isda.

She smelled the great smell of the cooked ramen. It must be delicious, she's curious what will it taste like.

And it didn't disappoint her! That was indeed delicious, in spite Claudius warning not to ate those kind of food, she really enjoy the meal that Hera provided for the both of them, including the pizza.

When the door bell rang, nabitawan ni Hera ang baso habang naghuhugas ito ng mga pinagkainan nila, matapos nilang kumain.

"I'll go." Presinta niya, dahil mukhang takot ito, hindi niya alam kung bakit.

"N-no! Maybe may nakapindot lang, wala namang pumupunta sa akin ng ganitong oras so..."

She sighed, "It must be Claudius, don't worry, I'll be fine."

Hinawakan nito ang braso niya para pigilan. Tumunog ulit ang door bell. Napalingon silang dalawa sa direksyon ng pinto.

Teary eyed, Hera tried to persuade her not to open the door, but she insists.

Dire-diretso siyang naglakad para buksan ito. Sinalubong siya ng nakangiting mukha ni Claudius at Guillaume.

"Damn, that man didn't even apologize when he bumped into me!" Reklamo ni Guillame, habang si Claudius ay inabot sa kaniya ang paper bag na may laman ng gamit niya.

"Thank you." She said. Tumango ito at ngumiti sa kaniya.

Her gazes went to Guillaume who's now pouting. Here they go again.

"Master..." He pretend like he's crying, "I'm going to miss you."

Her expression didn't change while she stare at him. Napaubo ito nang mapansing walang pinagbago sa reaksyon niya.

"Sabi ko nga, bye, Master. Take care, he-he." Fake laugh again. They often does that.

Isinara niya ang pinto, nagulat pa siya nang lumapit si Hera para tingnan kung maayos ang pagkakasara ng mga lock.

"I told you, it was Claudius."

"Yes, I'm sorry I overreacted. Let's watch some series?"

Tumango siya bilang pagpayag. Naghanda ito ng tinatawag na pop corn at saka sila nanood. It was a romance drama, it was new to her, seeing sweet things, kissing humans, so she became attached and curious at the same time.

The whole night, they just spent it like she doesn't know there's something wrong, they just pretended everything is fine.