The Nobles

Chapter 6

ADELAIDE eat peacefully with the human girl they saved yesterday. Hindi pa gising si Claudius at Guillaume, nauna pa ang batang si Devian sa kanilang dalawa. Maybe because for years they didn't get the sleep they deserved. She caressed their hairs to sleep yesterday night, hopefully, they went to sleep in just few strokes.

Siya ang nagluto, dahil natuto na rin naman siya sa paggamit ng mga kagamitan sa kusina, tinulungan din siya ng babaeng tao.

"Yesterday, you mentioned about a club." Panimula niya sa usapan. She often hear the word "club" from Hera, the persistent girl she knew from school.

"Uh, oo. Doon ako galing nung sinundan ako ng mga half bloods." The girl drink her milk after talking, she's nervous and trembling. Siguradong naaalala ang nangyari sa kaniya.

She felt bad bringing it up, but she need to.

"We're going to check that place, so I need the address."

Tumango ang babae bilang pagpayag sa gusto niyang mangyari.

Later on, nagising na ang dalawa. Maganda ang gising, nakangiti sa umaga habang papalapit sa kanila.

"Master, good morning!" Guillaume went beside her.

Claudius eyed the food, realizing something.

"My lady, did you cook?"

Doon lang napatingin si Guillaume sa mga pagkaing nasa hapag. He excitedly get a plate for himself. Ganoon din si Claudius na tumabi rito. Napailing na lang siya at inasikaso si Devian na nasa kaliwa niya.

In the late afternoon, she decided to inform the two about the club. Agad pumayag ang dalawa ngunit halata niyang nag-aalinlangan ang mga ito.

"What's the problem?" She lean on the railings of the balcony while playing the glass of wine on her hand.

"Uh, Lawyart, ikaw magpaliwanag!" It was Guillaume.

Sinimangutan ni Claudius ang lalaki at bahagya pang umirap bago humarap sa kaniya ng nakangiti.

"My lady, that place is full of... worldly stuffs, so I'm sure you'll be surprised. I already contacted someone who will send a good outfit for our adventure later."

Tumango tango lang siya, kahit sa totoo lang, hindi niya naintindihan ng tinutukoy na makamundong bagay ng kaniyang kanang kamay.

Umalis siya doon at pinuntahan ang babae, si Andrea. Kausap nito si Devian na nakatingin lamang ng seryoso rito.

Lumingon ang dalawa nang sandaling makalapit siya.

"Lady 'Aiide..." Devian went to her for a cuddle. She carried him on her arms, sitting on her lap, while caressing his hair.

"Andrea." She tried catch the attention of the girl who's watching them carefully.

"Your house is around here right?"

Tumango ito, "Yes, pero wala akong kasama sa bahay dahil nasa business trip ang magulang ko, natatakot akong bumalik, b-baka- baka balikan nila ako, Miss Adelaide."

She understands the girl. She's still traumatized by what happened to her, she nearly faced death. For a mean time, they will let her stay here.

"I-I know that you guys are Nobles, b-but, I swear! If you wanted to keep this a secret, I will never tell anyone about it! I just, I just need to stay here until I'm safe. Please..."

Hindi na siya nagulat na may alam ito, sa palagiang away ni Guillaume at Claudius, only a fool wouldn't suspect them as a Noble.

"Don't worry." That's all she manage to say.

True to what she said, naghanda sila kinagabihan para puntahan ang club kung saan nanggaling si Andrea.

Iniwan nila ang babae kasama si Devian sa mansion dahil gabi na at delikado kung sasama pa sila.

She was extra silent in car on the way to address Andrea gave to them. Lumilipad ang isip niya, sa ilang bagay na biglang bumalik sa alaala niya matapos siyang bisitahin ng King.

She heave a deep sigh. Nilingon ang dalawang nasa harap, seryoso rin at nakikiramdam sa mga kilos niyo. They must be worried.

Maya maya huminto na ang sasaktan. It's already dark and she can see the very colorful place in front of their car.

Pinagbuksan siya ng pinto ni Guillaume habang inalalayan naman siya ni Claudius. Some girls outside the club are eyeing them, especially the men she's with. Ang iba ay taas ang kilay habang nakatingin sa kaniya, pero hindi niya pinansin ang mga ito bagkus, naglakad pa ng diretso papasok, narinig niyang may sinabi si Claudius sa mga nagbabantay kaya hinaayan siya ng mga itong pumasok ng ganoon lamang.

Her forehead crease at the sight of drunk humans, dancing carelessly, they look so wasted. Some are also making out in a corner, it's full of heavy smell of liquors.

Alam niyang kakapit ang amoy nito sa black dress na binili sa kaniya ni Claudius.

She eyed the surroundings trying to check if there's something wrong or odd, but all she can see are drunk people and disgusting humans who make out.

"Master." Inalalayan siya ni Guillaume papunta sa isang couch.

"Si Lawyart ang tumitingin tingin sa paligid. Siya naman ang maraming alam sa ganito, mabait akong Noble, kaya inosente ako." Mahabang paliwanag nito kahit hindi naman siya nagtatanong.

Nagpatuloy ang pagtingin niya sa paligid, curious of what humans usually does in a place like this.

Tumayo siya at lumapit sa kung saan maraming alak. She can smell good and not so good liquors, she can tell the difference between human made and Noble made. So some Nobles made a business out of this.

"That liquor, one of the Noble Leaders own that brand." Tinuro ni Guillaume ang alak na tinitingnan niya.

He ordered for the both of them. When she take a sip, it didn't disappoint her. Passable to the high standard taste of the likes of them.

Busy enjoying the liquor, a girl suddenly went to her.

"Oh my gosh! I knew it was you! Adelaide!" Nilingon niya ang pamilyar na maingay na boses na iyon.

Hera.

Ito ang babaeng nakausap niya sa Cafeteria at hindi na siya tinantanan. She's extra jolly and friendly. Always gullible.

Nanlaki ang mga mata nito habang nakatingin sa kanilang dalawa ng guard niyang si Guillaume, na ngayon nagtataka rin sa lumapit na babae.

"Sino siya? Boyfriend mo? Oh my-"

She wasn't able to finish her sentence.

"No." Agaran niyang sagot. Si Guillaume ay tawang tawa sa babae, halos 'di na ito makahinga.

"Who is this short human, Master?" Tanong ni Guillaume sa kalagitnaan nang pagtawa.

Tumaas ang kilay ni Hera at masamang tiningnan ito.

"Excuse me? Did you just call me short?" She point her finger to herself, offended of what her Guard said.

Smirking, Guillaume went closer to her. Sinukat nito ang tangkad ng babae, hanggang dibdib niya lamang ito.

Lalong nalukot ang mukha ni Hera, pikon sa lalaking nasa harapan niya.

"My lady." It was Claudius. Kakalapit lang sa kanila.

"I think, there's something on the upper floor." He informed her.

Agad siyang sumama rito at nagtungo sa sinasabing parte ng club.

According to Claudius, one of the private rooms are rented for the whole week and he find it odd.

Kakausapin pa ang nagbabantay sa labas at hindi pwedeng agad agad pumasok sa loob.

"We don't need anyone's approval." Iyon ang sinabi niya bago walang alinlangang gumamit ng kapangyarin para makapasok sa kwartong tinutukoy ni Claudius.

Agad siyang napahawak sa ilong kahit na hindi pa ganoon kasangsang ang amoy, tandang hindi pa matagal nang may mamatay. Nakarinig siya ng iyak sa isang gilid, lumapit siya doon at nakita niya ang tatlong babaeng magkakatabi, nakabusal ang bibig, nakatali ang kamay at paa. Claudius who is now inside went to the girls for rescue.

Hinang hina ang mga ito, hindi na makapagsalita.

Samantala, siya ay nagtungo sa isang parte kung saan may dalawang katawaan ng babae. Her sense of smell is extra sensitive that's why even if they aren't smelling at all for the humans, she can smell the dead bodies vividly.

She took out her phone to message Guillaume.

To: Guillaume Alexander

Here at private room no. 3.

Maya maya, narating na ni Guillaume ang kinaroroonan nila. Napatingin agad ito sa mga bangkay at sa tatlong babaeng kausap ni Claudius.

"Call the police, let the humans take care of the dead."

He was about to get his phone out of his pocket when men in black suddenly appeared at his back. She saw how Guillaume reacted to the coming attack, with his fast reflexes he dodge the bullet using a force of heat, causing it to melt. He can control the temperature of his heat. He's the literal hot.

GUILLAUME cussed loudly. Damn! Muntik na ang mukha niya!

Two half bloods in black went to him while the other two tried to harm his Master. Agad nag-init ang ulo niya. How dare them try?

Releasing heat that half blood's body cannot contain, he punch the B Class half blood on his gut, while he block the Brazilian kick of the other.

Sa gilid ng mata niya, nakita niya si Claudius na ginagamit ang kapangyarihan nito, ang liwanag na bumabalot sa kalahati ng braso nito ay nakakasilaw.

Samantala, si Lady Adelaide ay nakita niyang nilapitan ang mga biktimang nakaligtas.

G*go! Muntik na siyang tamaan ulit ng bala, buti na lang mabilis niyang napataas ang temperatura ng init na nilalabas nila. Hinawakan niya ang may hawak ng baril, agad itong napasigaw sa init at sa sakit ng lapnos at unti unting pagkatunaw ng balat niya.

"You f*****g Noble! You're going to pay for this!" Kahit hirap na hirap, nagawa pa nitong magbanta.

Pagak siyang natawa habang iniinsulto ng tingin ang dalawang kalaban niya.

"I can tolerate insects than you greedy shits." He made sure they hear what he said clearly.

Galit na galit na sumugod ang isa pa, samantalang ang isang nilapnos niya ang balat ay pinipilit pa ring indahin ang sakit.

"Kayo rin siguro ang nakialam sa mga C Class nitong nakaraan! Anong karapatan niyo?!"

Ngumisi siya, "Tanga ka ba? Kayo ang walang karapatan. You didn't follow the f*****g rule."

Nang-iinsultong napatawa ang half blood, "Do you have evidence that we didn't comply? Hanggang hindi kami nahuhuli, inosente kami. Wala namang saysay ang buhay ng mga tao!"

Agad niyang sinugod ito at malakas na tinadyakan, humampas ang katawan nito sa pader.

Tatlong shuriken ang hawak ng nito nang makatayong muli, pilit pinapatama sa kaniya ngunit unti unti na ring nalulusaw. Kahit ang paglapit nila sa kaniya ay hindi kinakaya ng mga mahihinang ito.

Guillaume dodge every attack and when he finally got bored, he end the life of the two, without remorse.

Maiwan siyang nanonood kay Claudius na tila nakikipaglaro lang sa mga B Class half bloods.

Napamura siya, ang yabang talaga ng liwanag na 'to! Ang sakit sa mata naman ng apoy niya! Sa isip ni Guillaume.

Natutuwa na siya sa palitan ng sipa at suntok ng mga ito nang biglang may dumating na namang panibago, nakamaskara ito sa bandang mata at parang nabiyak ito sa parteng kalahati ng ilong hanggang sa panga't baba kaya kita ang mga iyon.

Pamilyar na kulay na mata ang sumalubong sa kaniya.

He immediately know when he saw how the new guy eyes widened when he saw him, and when his gazes went to Claudius, especially Lady Adelaide, he fell on the floor.

Tawang tawa siya sa naging reaksyon nito, "Gago! Ang O.A. mo!" Tumawa pa siyang muli.

"Holy freaking cow! Alexander, Lawyart? Is that... is that my Master Adelaide Francesca?"

Hindi nila nasagot ang tanong ng bagong dating nang biglang magpalabas ng usok ang isang half blood.

"You're treating us like a weakling, f*****g Nobles!"

Napuno ng usok ang paligid. He immediately goes after the injured half bloods. They really think they can escape from them, huh. No one could escape only two Nobles. The King and Lady Adelaide. But these low lives are too weak to escape even the grasp of the Nobles lower than his Master and the King.

Bago pa niya malapitan ang isa sa gitna ng usok, naunahan na siya ng galit na si Claudius, lalong umitim ang maiitim nitong mata. Tandang galit.

Igting ang pangang tinapos nito ang buhay ng half blood, at maya maya nawala na ang makapal na usok sa paligid.

However, the new comer seems like he can't still believe he met the three of them. Napaisip tuloy si Guillaume kung ganiyan siya nang aksidenteng magkita sila ni Lady Adelaide at ni Claudius nitong nakaraan. Nakakatawa pala, at nakakahiya rin dahil napaiyak pa siya.

"Egon George, it's been so long." His Master went towards the shocked member of Four Guards.

Napansin niyang walang malay ang tatlong babaeng nakaligtas. At si Claudius na siyang kanang kamay ni Lady Adelaide naman ay tumatawag na ng police para mag-asikaso sa mga bangkay at ipagpaalam ang gawa ng mga half bloods.

Nilingon niya si Egon George, miyembro ng Four Guards ng kaniyang Master, tulad niya. Naluluha itong lumapit kay Lady Adelaide.

"My master... is this freaking true? Dang! I can't believe my eyes, I was just investigating some series of missing teenagers and then... this."

Napasimangot siya nang pumunta ito sa kaniyang Master at yumakap. Alam niya ang ugali ng Noble na 'yan, ilang daan taon silang magkakasama.

Dumating na ang 'di maiiwasan kapag lumalapit ito sa kahit sinong babae. Egon gave her a peck on the cheeks, before he gave a rose with thorns to her. He slightly bow down to honor her.

"Let me serve you again, my Master."

She saw how his Master's hand move to caress the hair of Egon George.

"Of course, I was waiting for you and the others to serve me again."

That made him smile. s**t. Kakilig talaga kapag galing mismo ito kay Lady Adelaide. Hindi na tuloy mabura ang ngiti niya. Halos makalimutan niya na ang mga patay na tao at ang tatlong babaeng nakaligtas. Buti na lang, dumating ang mga pulis, at doon, kinausap sila ng kaunti, si Egon at si Claudius na nag sumagot sa mga tanong, bago sila nakauwi.

Pagkauwi nila, halos maghahatinggabi na, ngunit hindi pa inaantok ang lahat.

"So the rumors were true. You're around here, Egon George. The masked flower man." It was Claudius who started the conversation.

Agad nalukot ang mukha ni Egon, tawang tawa naman siya sa bansag dito. Ano 'yon? Kadiri naman!

Hinagod ni Egon ang daliri nito sa kulay brown na buhok, sinusuklay palikod, ngunit kita niyang bumabagsak pa rin ang bagsak na buhok sa noo.

"I can't believe they gave me that ridiculous name! I just wear this mask that I saw somewhere and help some humans, I was tagged as a hero, then that disgusting name went viral!" Reklamo nito.

Napailing siya at pumunta sa bar area para kumuha ng wine. Nakakapagod ang araw nila. Gusto niya kumain ng marshmallows kaso pinangako niya kay Devian na sabay silang kakain nito.

Pagkabalik, sinalinan niya ng wine ang bawat isa. Tuwang tuwa ang babaerong si Egon George.

"Damn. I really like the wines you have Aeneas!" He called Claudius in his second name.

Binaliwala naman ni Lawyart ang sinabi nito at may ibang gustong itanong, "Humans knew their hero is a Noble, huh. Masked Flower Man." Idiniin nito ang pangalawang salita sa bansag dito.

"Yup. They saw me using my roses and thorns. Cool, right?"

Ilang beses siyang napailing. Hindi talaga kaya ng gagong 'to hindi magyabang kahit isang minuto.

Awayin niya kaya? Total nakakasawa nang kaaway si Lawyart.

Napatawa siya bigla.

"I don't like your laugh, Guillaume Alexander." Banta ng kaniyang Master.

Napaayos siya ng upo, parang maamong Noble. Ang bait niya kaya, behave lang naman siya. Napanguso tuloy siya at sinadyang habaan ito.

"Hell. You're still the same freaking Alexander!" Egon exclaimed, his face is screaming how annoyed he is.

"Hell. You're still the same freaking ugly George!" Gaya niya rito.

Maya maya lang nagsimula na ang away sa pagitan nila. Sa kalagitnaan, nadamay si Claudius na pikon din, naiwan ang kaniyang Master na pinagpasyahan nalang na umakyat para matulog.