The Nobles

Chapter 31

WHEN EGON wake up. He immediately go downstairs because of the the delicious smell that is coming from there. Alam niyang kung hindi si Claudius, ay si Theodred ang nagluluto.

Hindi siya nagkamali, dahil namataan niya si Claudius na okupado sa hinahalong mga sahog sa niluluto nito. Samantalang ang batang si Devian ay tahimik na naghihintay sa sarili nitong upuan. Himala rin at gising na si Theodred na pagod na pagod nang umuwi ito kahapon, malamang sanay na itong gumising ng maaga.

"Good morning, Egon." bati sa kaniya ng bata.

Ngumisi siya at ginulo ang buhok nito.

"Yeah, good morning too."

Tumabi siya kay Devian at katapat naman si Theodred na halatang inaantok pa dahil nakatulala pa sa kawalan. Gusto niya sanang matawa ngunit kay aga aga baka magalusan ang gwapo niyang mukha.

"Here's the food," sambit ni Claudius matapos ihain ang kanilang almusal sa lamesa.

Damn. Heaven.

Hindi na siya nag-atubiling maunang kumain. At maya maya rin gumising na rin ang dalawa, si Duncan at Guillaume. Masama ang gising ni Duncan na mukhang binulabog na naman ni Guillaume. Siguro siyang may magaganap na away mamaya. Hindi tuloy siya makapaghintay na gumatong.

Of course, Duncan getting piss is rare. He should enjoy the moment.

Kaso nga lang, bilang kj ng grupo, nagtawag si Claudius ng meeting.

Kaniya kaniya ang upo ng bawat isa samantalang siya ay dismayado. Lagi na lang hindi napapasa kaniya o hindi nagbibigay sa kaniya ang gusto niya.

"What informations did you gather?" panimula ni Lawyart.

Theodred speak first, "We go all the way to a province just to have the pictures and videos of that person. He's wearing a cape with a hood. There's a probability that he is a guy. Here's the datas we have gathered."

Ipinakita ni Theodred ang mga pictures at videos na nakalap nila. He also showed them the exact picture of the person they are suspecting. Ngunit may isang bagay na umagaw ng pansin niya. He knew one of the girl in the list of the suspects.

Tiningnan niya ang iba. Mukhang wala namang napansin ang mga ito. Ngunit nang magtama ang mata nila ni Duncan, alam niyang parehas sila ng iniisip. That girl is familiar— no, he really knows her.

"That girl—" pinutol niya ang sasabihin ni Duncan.

"Yes, she is Hera, our Master's friend."

Nagsitinginan nag iba sa kaniya. Kunot ang noo ng mga ito maliban kay Duncan na parang natauhan sa isang bagay.

"Huh? Sino?" tanong ni Guillaume.

Theodred turn the slide on that girls picture.

"Hera? Sure? Pero parang oo nga."

"Yes, so that's why I thought there's something I'm missing when I saw that picture," ani Claudius.

"Wow, your eyes is good. You knew it's her in one glance."

Natahimik siya at kumunot ang noo sa sinabing iyon ni Theodred ngunit hindi na lamang ito pinansin. Nasa ibang bagay ang isipan niya.

Why is she there? Ang alam niya may klase pa sila, kung ganoon, anong ginawa ng babaeng iyon doon?

It's bugging him.

Tiningnan niyang muli ang litrato. Why is she hiding her short hair inside that cap?

Siya lang ba ang kuryoso? Napabuntong hininga siya at iniwas na lang ang tingin sa litrato nito.

Ang mahalaga kahit papaano, may lead na sila.

"For us, we just talk to one of those who organized the auction. She's one of the few humans who has the pin. She told us that on her way to the Nobilis, she encountered the person wearing a hooded cape. The person lend her the map and he runaway without saying a thing. Funny thing is, she met that person in front of the gate of northern Nobilis."

They fall into silence after Claudius revealed that. Iilan lamang ang mga posibilidad na naglalaro sa kaniyang isipan. It must be someone inside the Nobilis. The rate of that person being a Noble is high.

"What do you think should we do next?" he asked.

"We don't have any major clue that will lead us to that person. I recommend us to take a f*****g break." Duncan hissed.

Kitang kita niya naman ang ningning ng mata ni Guillaume sa narinig mula sa tamad na si Emmanuel.

"Tama! Pagod na pagod na ako sa buhay ko! Let's not do anything for awhile."

"Ah, I also think of regaining my energy back. Gumalaw na lang tayo kung gumagalaw na rin ulit siya." Theodred said pertaining to the guy in a hooded cape.

Sabay sabay na silang nagsitanguan sa sinabing iyon ni Rainier, maging siya ay iniisip na magandang ideya ang sinabi nito.

Kaniya kaniya na silang alisan ng meeting area, pumunta siya sa sala kung saan naroroon si Devian at nanonood ng palabas sa telebisyon.

Umupo siya sa tabi ng bata at natulala na lamang dahil sa maraming bagay. Kumusta na kaya ang kaniyang Master. Nangungulila na siya para rito. Ang tagal naman nitong bumalik. He felt like he can't rest just fine unless she's here together with them. Hindi na tuloy siya makapaghintay para sa pag-uwi nito sa kanila.

ADELAIDE finally had the chance to open her eyes as she feel her overwhelming power. Muli pang pumikit para damdamin ito.

Hindi niya inakalang tatagal ng ganito ang pag-aayos sa sarili. She remembered how she screamed in pain in the middle of absorbing every bits of her lost powers.

And all the memories from the past rush through her brain. Kahit ang ayaw niya pang alalahanin ay ipinipilit sa kaniya ng kaniyang utak.

Kaya hindi na rin nakakagulat kung mahirapan siya sa proseso dahil andaming mga bagay ang gumugulo sa kaniya.

She tried hard to contain the soft and slow motion of every bits of her power inside her every veins, inside the path that her body made just for the way of her power.

Ramdam niya ang pagtulo ng dugo sa gilid ng kaniyang labi. At unti unti, hindi niya kinaya ang pagpilit dito. It's like it's saying to her that she should slow everything down. That she should not rush on a thing like this.

"Lady Adelaide!"

"Lady Francesca!"

"Queen!"

Those things keep bugging her mind to the point that she can't no longer focus on absorbing her powers.

Hell. She wish these will stop.

At nagpatuloy na magulo ang isipan niya araw araw, kaya't natagalan sila sa loob ng kweba. May mga alaala siyang hindi makilala at ang iba, bumabagabag sa puso niya. Did she forget something important?

Napahawak siya sa dibdib at napapikit.

Why does it sting? Bakit pakiramdam niya may dapat siyang maalala? Ba't ganito na lamang mangusap ang puso niya sa kaniya?

Did that person seal something on her?

Hinawakan niya ang pisngi nang maramdamang may tumulong likido mula rito. Why...

Why is she crying as if she lose something very important?

"Lady Adelaide..."

Nawala ang atensyon niya sa basang pisngi at sa likidong nasa daliri.

Tiningala niya ang hari na halatang kakagising lamang.

"My king." she softly said.

Sinubukan niyang tumayo para harapin ito ng maayos. She's been sitting for almost a month so her legs feels numb.

Nang akmang tatayo ay hindi niya rin natuloy dahil bumigay sa kaniya ang sariling binti.

Napabuntong hininga siya at yumuko na lamang bilang paggalang sa hari.

"Let me help you."

The King lend her hand for her. Inabot niya naman ito bilang alalay sa pagtayo. At nang magawa nga ito, tila nagsisi rin siya dahil pumulupot sa bewang niya ang braso ng hari na para bang inaalalayan siya. Magkadikit na magkadikit ang katawan nilang dalawa dahil doon.

"I think it's better to sit down..." she whispered.

Nakatapat siya sa dibdib nito at iyon ang kalebel ng mata kaya't doon ang tingin niya. She didn't dare to let their eyes meet.

"I can feel your strong presence, just like before." he said as if he didn't hear what she just said.

"My King—"

"I've been watching over you for those weeks, don't you think I deserve this kind of reward?" naramdaman niyang nilapit pa nito lalo ang mukha sa bandang tenga, "If your legs aren't like that, I'd ask for more."

She can feel how her cheeks heated when she heard that. Napasandal na lamang siya sa matipuno nitong dibdib at hindi na nagsalita pa o nagpahayag ng kung ano.

"Good, just give me this time because I know after this it'll be hard to find a moment like this one again. So, please, Lady Adelaide, give it to me."

Tumango tango siya at hindi pa rin mahanap ang boses para magsalita ng kung ano.

They just stay like that there for few minutes.

"I did my best to help you everytime I see you suffering, I hate seeing your blood flowing from your mouth."

"Thank you, your Highness. It'll take too long and two times harder if you're not here."

She can feel his feathery kisses on the top of her head. Napapikit siya ng mariin at hindi nakapagsalita o nakapagreklamo man lang dahil nagustuhan niya rin ang aksyong ginawa nito.

"After all the mess, if everything's truly done, I'll make you mine."

Tiningala niya ito at sinalubong ang mga nangungusap na matang tumitingin pabalik sa kaniya.

"I am yours, together with the whole Nobilis. You own us all, my King."

Tumaas nag kilay nito.

"Not that kind of owning. I mean, everything about you, your heart, your body— you, Lady Adelaide Francesca L. Victoria."