The Nobles

Chapter 30

"THIS GIRL," Duncan pointed one of the pictures that Theodred showed to him.

This one particular girl wearing a black loose dress, with the big eye glasses and her hair inside the cap. She seems familiar.

"What's with her?" tanong ni Theodred na tinitingnang mabuti ang tinuro niya.

"She's familiar, her skin color, height, and posture. But I am not quite sure."

Napahawak ng pamaymay niya ang kasama, sabay ang marahang pagpaypay sa sarili.

"Do I know her?"

"I don't think so."

Tumango tango ito sa kaniya. Sabay nilang tiningnan ang ibang pictures. Ang dalawang lalaki at isa pang natirang babae bukod doon sa tinuro niya.

Napahikab siya at nag-unat, umaga na at kakagising lamang nila.

"Wait, look at this," Theodred zoom the picture of one of the guy.

Tiningnan niya ito at sa bandang kanang kamay ng lalaking nakamask at nakasumbrero, nakapamulsa ito, kita ang isang itim na tela sa bandang pala-pulsuhan.

He must be wearing a gloves, but his other hand doesn't wear anything.

"We are not sure, but we won't lose anything if we investigate this person," mungkahi niya.

Sumang-ayon naman agad sa kaniya ang kasama. The put his laptop on the mini bed on his side.

"Send me the informations."

"Sure."

Maya maya nareceive niya na ang hininging impormasyon. He look carefully at every videos and pictures. Lagi siyang napapatingin sa isang babae. He really think it is her.

Nawala roon ang isip at mga mata niya nang tumunog ang cellphone ni Theodred. He saw the name of the caller, it was Leon. It must be the one giving this guy informations.

"Miracle, you call me this early!"

Ang masayang ekspresyon ni Theodred ay kita niyang napalitan ng pagseryoso.

"Hmm, that's too bad. He's our main suspect."

"Yeah. Yeah. Just call me if you gather new information."

Pinatay nito ang tawag at nakasimangot siyang nilingon. Alam niya na agad na hindi maganda ang balita.

"He track the four, but our main suspect is already out of the country. While this girl," tinuro nito ang pamilyar na babae, "She's at an art gallery, while this other girl, " tinuro naman nito ang litrato ng babaeng isa na natatakpan ng buhok ang mukha, "She's at her own condo unit, the last guy went to a private subdivision."

He can't help but to sigh. He can't believe they drive all the way here for that tiny information.

Ang alam lamang nila, malaki ang posibilidad na lalaki iyon. But there's still a small probability that that person isn't the guy.

Alam din nilang maaring isa itong Noble o half blood. He must be strong to escape without remarkable trace. Maaaring nakita naman ito gamit ang mga gamit na gawa ng tao, ngunit hindi naging sapat para alamin ang pagkatao nito.

But for sure if they face that person personally. They will know if he's a half blood or a Noble.

At the end of the day, nothing really helpful came their way. Umalis sila roon at sa pagkakataong ito, si Theodred ang nagmaneho ng sasakyan patungo sa Capital ng bansang ito.

After two days straight ride, they arrived at his penthouse looking like a nearly dying plant. He'd rather have his spirit snake as a ride that f*cking car. That long ride gave him nauseous.

"Wow. You look so freaking bad!" bungad sa kanila ni Egon. Parehas naman silang dalawa ng kasamang hindi ito pinansin.

He lay his body to the nearest sofa he saw. Naroon ang batang si Devian na nagbabasa ng librong binigay niya. Huminga siya rito at inunan ang maliit na binti ng batang lalaki.

"Hi, 'Uncan. How was your trip?" bulong sa kaniya ng bata.

Ipinikit niya ang mata niya bago sumagot, "T'was waste of my time."

Naramdaman niya ang haplos ni Devian sa kaniyang pisngi. He suddenly remember his Master doing the same thing.

"Really? But I'm sure even the tiniest information is helpful."

Even if his eyes are close, he lift the side of his lips when the young lad said that.

"Hmm. Then it wasn't so bad after all."

"Tang*na, s**t! George! Nakita mo ba ang nakikita ko? Si Duncan "Baby" Emmanuel ngumiti!" he heard Guillaume exaggerated.

Agad niyang idinilat ang mata, nasalubong nito ang mga mata ni Guillaume at Egon na isang metro ang layo sa kaniya. Parehas nanlalaki ang mata ng dalawa, si Guillaume ay nakaturo pa sa kaniya.

"Bad, Aume, Egon! You disturb Uncan, he's about to sleep." he saw how Devian put his pointy finger in his lips.

He can't help but chuckle and close his eyes again. But this time, sleepiness is really hugging him. Moments later he fall into a deep slumber.

GUILLAUME felt shivers throughout his body. Kakaalis lamang nila sa sala kung saan naroroon si Duncan at si Devian. Why does Duncan's smile feels so creepy? Para siyang nakakita ng ahas na nakangisi. Ang creepy.

"Nasa meeting room ata sila," bulong niya kay Egon na kasabay sa paglalakad paalis doon.

Agad silang nagtungo roon. Nakita niya si Theodred na mukhang pagod na pagod, si Claudius naman ay umiinom lamang ng tsaa.

"Mukha talaga silang lantang gulay," komento niya dahil sa itsura ni Theodred.

Nakaupo lamang ito at nakapikit, ang ulo naman ay nakasandal sa couch. His poise is now ruin because of the position.

"I think we they can't give us heads up about the investigation at that state, let's have this meeting tomorrow." sambit ni Claudius na sinang-ayunan naman nila ni Egon ng walang pag-aalinlangan.

Aalis na sana siya ngunit inabutan siya ni Egon at halatang may nais mula sa kanila. Agad siyang umaktong pagod na pagod.

"Ang sakit ng likod ko, kailangan ko atang magpahilot ng ulo— aray! G*go naalog 'yung utak ko sa hampas mo!" reklamo niya sa malakas na hampas ni Egon sa ulo niya.

Sinamaan niya ito ng tingin ngunit ngumisi lamang sa kaniya ang g*go.

"Stop acting! Come with me I'm going to something near here."

Humaba ang nguso niya nang marinig ito. Tinatamad talaga siyang kumilos ngayon kaya't nang lumabas sila ni Egon ng building, sobrang sama ng loob niya.

The sky is getting darker and it's quite windy today. Somehow, hindi na rin pala masama dahil masarap maglakad sa ganitong klima at oras.

"What are you going to do?"

"I need to go to that restaurant." Egon pointed the place not so far from Duncan's penthouse.

Halos maghugis puso ang mata niya dahil doon. Kakain ba sila? Kung ganoon willing siyang magpahila sa kahit sino para sa pagkain. Dahil sa totoo lamang, nararamdaman niya na rin ang paghilab ng tiyan niya.

Lalo pa niyang naramdaman ang gutom nang pumasok sila sa loob ng restaurant at naamoy niya ang mga halatang masasarap na pagkain.

Hindi na bago na pagtinginan sila ng iba habang naglalakad. Ang kasama niya naman ay kumakaway pa sa iba. Bumalik tuloy ang simangot niya. Ang sarap kasing ibabad sa kumukulong mantika ang malanding ito.

Tanggap niya kung si Theodred ang ganiyan dahil sa totoo lang, kung hindi nakaconceal ang totoong itsura ng Noble na iyon, lamang talaga ito ng ilang paligo sa kanila. Pero syempre, hindi naman siya nahuhuli sa kagwapuhan.

Umupo na siya sa isang bakanteng upuan. Ang kasama niya ay nakita niyang may kausap na isang waiter. He can hear them but when another waiter came his way, doon na natuon ang atensyon niya.

Tinuro niya ang ilang pagkain nagustuhan sa menu. The girl politely nodded at every food he pointed.

Maya maya, pumunta na si Egon sa lamesa nila, tinanong din siya ng waiter.

After that, he ask him the thing he's most curious about.

"So why are we here? Hindi ako naniniwalang para lang kumain."

"Of course, you think I'm willing to eat with you? We are eating with each other every freaking day."

Tumango tango naman siya. May point. Sawang sawa na rin siya sa mukha ng mga kasama, lalo na nitong lumiit ang tinitirhan nila. Halos magpalit palit na sila ng mukha.

"Bakit nga?" pangungulit niya.

"One of the person I'm investigating is always dining here."

Nanlaki ang mata niya, "That means that person is near us?"

Tumango tango naman ito.

"The involvement of that person is just my hunch to be honest, but you know me, I won't stop unless I grasp the answer I needed."

Ngumisi siya, "Ituro mo siya sa akin, na saan?"

"Wala pa, baka mamaya, tinanong ko rin 'yung isang waiter, hindi pa raw pumupunta."

Sasagot pa sana siya ngunit dumating na ang mga pagkain. Nagningning ang mga mata niya sa tuwa. Amoy pa lang mukhang masarap na.

"Damn! Why didn't you bring me here earlier?" singhap niya nang matikman ang pagkain.

Egon show him his middle finger, "Fool! Everything is delicious for you!"

Sabagay, tama nga naman siya. Pero pake ba nito. Basta masarap ang pagkain at nagsisisi siyang hindi niya agad ito pinuntahan. Dadalhin niya minsan dito si Devian.

"Oo nga pala," panimula niya muli pagkatapos ngumuya.

"When will Master come back? It's almost a month."

Nagkibit balikat ang kasama niya habang tumitingin tingin sa paligid. He probably is looking for the person he's investigating.

"She'll come back soon but I am not so sure."

"I miss her already. The kid is also finding it hard to sleep at night without her."

Napabuntong hininga sila parehas. Kumusta na kaya ang kanilang Master? Wala namang dapat ikabahala dahil kasama nito ang King, ngunit nagtataka siya kung bakit ganito ang itinagal ng pag-alis nito para sa kapangyarihan.

Did something go wrong? Or does her powers became harder to tame? Minsan iniiwasan niya na nga lamang mag-isip dahil kung saan saan siya napupunta.

He knew everyone of them miss her already, but no one even speak a little about her. Pansin niyang puro trabaho ang inaatupag ng bawat isa, at halatang doon itinutuon ang atensyon habang wala pa si Lady Adelaide.

"Still not here?" tanong niya nang mapansing panay ang paglingon lingon ni Egon.

Nangangalahati na sila sa pagkain, mukhang hindi pupunta ang nais nitong imbestigahan.

He saw how Egon sigh deeply in frustration. Kumunot ang noo nito at halatang dismayadong dismayado.

"You look like you got stood out by your lover." puna niya.

Sinamaan siya ng tingin nito at padabog na kumain. Tawang tawa naman siyang tiningnan ito. Looks like he hit the spot. Dito ba kumakain 'yung tinutukoy ni Theodred na kinababaliwan nitong malanding ito?

Sayang naman pala, hindi niya nakita.

"I can almost hear what you are thinking, asshole."

Agad siyang umupo ng maayos.

"Wala ah, wala talaga, hindi ko iniisip 'yung tungkol sa babaeng gusto mo. Hindi naman." he tried to deny.

Pero t*ngina. Ba't pang tanga ata 'yung sinabi niya?

Guwapo lang siya pero hindi siya marunong magdahilan. Hindi kasi pwedeng nasa kaniya na ang lahat, e 'di sana nalamangan niya na ang King sa lagay na 'yon?

Umiling iling si Egon sa sinabi niya.

Matapos nilang kumain umalis sila doon at bumalik sa penthouse ni Duncan na dismayadong dismayado ang kasama at hindi na mahitsura ang mukha.

"Siguro hindi talaga 'yon kasama sa iniimbestigahan mo, siguro stalker ka lang talaga!" nanlalaki ang matang paratang niya nang makapasok ng penthouse.

Sinugod siya ng suntok ni Egon na agad niyang nasalo ng isang kamao rin.

"Shut the f**k up!"

"Hala guilty!"

"CLAUDIUS!!!" eksaheradong sigaw niya sa pangalan ni Claudius.

Sobrang sama ng tingin nito nang mabilisang lumapit sa kanila.

"What the f**k?! Your voice is heard all over the f*****g place!" galit na galit na reklamo nito sa kaniya.

"Chill! May sasabihin ako!"

"What is it?!"

"Wala siyang sasabihin, natanggal lang ang isang turnilyo niyan," singit ni Egon na tinapakan ang isa niyang paa ng madiin.

Sunod sunod ang pag "aray" niya dahil sa ginawa nito. Halos mangiyak-ngiyak ngiyak pa siya dahil ang hinliliit na daliri ang pinaka nakaramdam ng galit ni Egon.

"That's understandable." naniwala naman ang bobong si Claudius sa dahilan ni Egon George!

Hindi siya makapaniwalang tiningnan ang dalawa.

"SI EGON MAY INIISTALK!"

Doon lamang napunta ang atensyon ng bobong si Claudius sa kaniya. Agad niyang nginisihan si Egon na mukhang ano mang oras ay susugurin na siya.

"Really? Did you see who it was?"

"Hindi, pero alam ko kung saan niya sinusundan!" pagmamayabang niya.

"You f*cking Alexander! I'm going to kill you!"

Agad niyang ginamit ang bilis nang makitang susunggaban na siya ni Egon, buti na lamang nakapasok siya sa isang kwarto at nakaiwas doon.

Ngunit maling kwarto ata ito...

Kitang kita niyang biglang umupo si Duncan mula sa pagkakahiga. Masama ang tingin sa kaniya dahil sa ginawa niyang kalabog sa pintuan nito.

Kinakabahan siyang tumawa at nagpeace sign na nakikita niyang laging ginagawa ng mga tao. Lalo niya ata itong naasar dahil doon.

"A-Ano..."

Hindi niya alam ang gagawin kaya agad siyang lumuhod at nagdasal kahit hindi naman siya naniniwala sa kahit anong pinaniniwalaan ng mga tao. Nagdasal siya at pumikit sa harap ni Duncan na nagising niya sa ginawang ingay.