Lost In Love Confessions

Chapter 14

"Napasa mo na?" Tinanguan ko lang si Jamila sa kaniyang tanong tungkol sa sketching project namin.

Nakaupo kami ngayon pareho sa may gymnasium. Naghihintay sa anunsiyo ng president council para sa darating sa intramurals. Nasa mismong harapan kaming dalawa ni Jamila, kaya tanaw na tanaw namin ang magaganap sa harapan.

Wala sina Keo at Iwyn. I don't know kung nasaan sila dahil hindi pa naman kami nagkakausap ni Iwyn o 'di kaya naman ni Keo.

Tamad akong nakatingin sa aking gadget, habang naghihintay sa pagdating ng mga students council ng school. Sure akong wala si kuya, dahil sa susunod na Friday pa ang dating niya. Friday..

"Yannie?" Inangat ko ang paningin kay Jamila at itinaas ang parehong kilay. Nagtatanong na hitsura. "Uh..nililigawan ka ba ni V-Vash?" Hindi ako agad nakasagot. Pilit ito ng ngumiti sa akin, na naghihintay sa aking sagot.

Paano ko ba sasabihin sa kaniya? Yankeo biased 'tong kaibigan ko. Baka mamaya ay magtampo.

In-off ko muna ang phone ko at hinarap na ito nang maayos. Nakapatong sa kaniyang hita ang kamay niya na nakakuyom.

She was wearing a black glasses, so that I couldn't see her reactions nor emotions.

"Nililigawan ka ba niya, Yannie?" Pag-uulit niya. Lumunok muna ako, bago alinlangang tumango. Nakagat ko ang aking labi at nag-pigil nang kilig.

Laglag ang panga ni Jamila na umiwas ng tingin sa akin. Suminghap siya at bumuga ng hininga. Then, she looked at me again. Tears fells on her eyes. Napansin ko agad iyon dahil lumandas kaagad sa kaniyang pisngi. Nag-alala tuloy akong kinuha ang tissue sa aking Bucket bag at inabot iyon sa kaniya, na tinanggap niya naman agad at pinunasan ang pisngi.

"Did I shocked you?" Nag-aalala kong tanong. "Sorry for the--'

"Nah. It's okay, Yannie. " iling niyang sinabi. Napabuntong hininga ako at tumango.

Sandaling katahimikan ang namutawi sa aming dalawa. Maski ako ay naguguluhan. No'ng nakaraang araw, hindi kami masiyadong magkasama o nag-uusap manlang na dalawa. Hindi ko tuloy alam kung may problema ba siya, o wala. But I know my best friend so much. Hindi niya hilig mag-open-up ng mga problema niya, in fact, mas magaling siya ng magbigay ng mga advice sa akin. Katulad nalang noong nakaraang mga araw, na sinabi kong baka gusto ako ni Vash? See? Ang dami niyang sinabi. Pinagkukumpara ko pa nga saw ang dalawa. Lol!

"Can I share my thoughts to you?" Nagkatinginan kaming dalawa. Ngumiti at tumango ako.

"Always,"

She sighed. "There's a man in my heart, that hurting me more and more. " she said it like she was really hurting. "He broke up with me..because of his damn goals!"

"You still love him?" I asked. Natigilan siya Sandaling, ngunit tumango rin. "If he broke up with you because of his goals, be the goals." Pagpapanatag ko ng loob niya.

"I'm not a goals for him, Yannie. A distraction, though?"

"We should not dragging ourselves down. Do you know his reason why he chose his goals over you?" I asked once again. Napapahiyang umiling ito. Napabunyong hininga ako at hinawakan ang kamay niya. "Ask him." I have my weak smile to her.

"I'm afraid of he might pushed me away--'

"He wouldn't. Trust me."

Tumahimik na kaming dalawa nang magsimula na ang pagsasalaysay ng president council. Kuya is the president of college campus, and Keo is the president of highschool campus. Kaya pala wala siya kanina. On his side was Iwyn. Wearing their council coat, while smiling to us. Magkatabi ang dalawa na siyang ikinalungkot ng aking mukha. I still feel the pain in my heart.

Sinabi lang nila ang mga dapat at hindi dapat gawin, bago magsimula ang intramurals. It'll having a one week para matapos.

"Grabe! Practice na naman sa lunes!" Reklamo ni Iwyn nang matapos.

Magkasama na kami ngayong apat na patungo sa cafeteria. Isang oras rin mahigit ang tiniis ko, ah? Hindi Biro iyon. Keo suggested to order us a food. Pumayag naman na kaming tatlo, ngunit sumama si Iwyn.

"How about Keo?" Hindi na ako magtataka kung bakit nagtanong si Jamila, tungkol kay Keo.

Saglit akong napasulyap sa gawi nina Keo at umiwas rin agad. Inilingan ko si Jamila at nagbaba ng tingin. I can hear her sighed. A concern one.

"You said, You'll wait for Keo to become successful, before you confessed your feelings for him?"

"Hindi ko na siguro mahihintay pa iyon, Jamila," malungkot kong sinabi. Nakagat ko ang labi, at pinipigilan ang magsimulang maglandasan ang mga luha. "Ang pagtanggap ko lang naman ang kailangan nila..para maging sila na."

Narinig ko ang pilit na pagtawa niya.

"I think you're just jealous to Iwyn?" Kunot noo kong inangat ang paningin ko sa kaniya. Hindi naman sarkrastiko, hindi rin naman nangangasar. Ano ang gusto niyang iparating? "Keo likes her so much. And you? You're gon-'

"Shut up, Jamila!" May pagbabanta sa tinig ko. Umawang ang labi niya at nagkibit balikat na tumango.

"Just make sure, na tama ang desisyon mong magpaligaw kay Vash, Yannie," hindi ako sumagot. Hinayaan ko nalang ulit itong magsalita. Nakakainis! "Huwag ka sanang itulad sa akin."

Nakaramdam ako ng kaba. Parang bigla ay naestatwa ako, at hindi makakilos. Ramdam ko ang pangangatnog ng aking tuhod, kahit nakaupo naman ako. Kinagat ko ang pang-ibabang labi para hindi niya mapansin ang pag-kibot nito. Hiniling ko nalang na sana bawiin niya ang sinabi niya. Pero hindi. Hindi na nasundan pa ang usalan namin dahil dumating na ang dalawa.

Sa akin tumabi si Iwyn, habang magkatabi naman sina Keo at Jamila. Hindi manlang ako sinadyang lingunin ni Keo. Abala siya sa pag-aayos ng mga binili nila.

Pancakes, bottled of water, and pasta. Iyon ang binili nu'ng dalawa. Tahimik lang akong kumakain, habang panay sila kwentuhan. Out of place. Kinuha ko nalang ang aking cellphone para i-DM si Vash sa i********:.

Arriasilva:

-I'm with my best friend. How are you? :)

Pagkasent ko niyon ay agad niya ring na-seen. Typing..

vstephen:

-With my bestfriend, too.

arriasilva:

-Oh? Sina Alejandro?

vstephen:

-Nah.

Tumigil ako saglit sa pag-inom ng tubig. Ginamit ko ang dalawang kamay upang replayan siya. Nagtataka man, hindi ko na iyon inisip pa. Sino naman ang kaibitang tinutukoy niya?

arriasilva:

-who?

vstephen:

-Ysleva, my childhood friend.

Hindi na ako nakapagtipa pa nang irereply sa kaniya. In-off, at inilagay ko na ang cellphone ko sa ibabaw ng lamesa. Panay ang kain ko habang patuloy sa pagtatawanan ang tatlo. But still, Jamila didn't take her glasses out to cover her eyes. Napaghahalataan ko na ito. Though nakita ko naman na kanina kung paano nalang mabilisan na lumandas sa kaniyang pisngi ang mga luha niya, nakapagtataka pa rin ang mga inakto niya. Kilala ko nga ba talaga ang kaibigan ko?

"Pero ang alam ko, kasama ang mga college students sa intramurals?" Awtomatiko kong inangat ang paningin sa kay Iwyn.

"Sino na naman kaya ang makakalaban natin sa archery, Yannie? Sana 'yong katulad nalang ulit ng dati..'yong babaeng natalo tayo for 2 years na nagkaroon ng intramurals?" Tinanguan ko nalang si Jamila.

Nang gumalaw ang aking paningin ay sakto itong tumama kay Keo. Nakababa lang ang tingin niya sa pasta na binili nila. Mabigat siyang humugot ng hininga, dahilan para malingunin siya nu'ng dalawa. Tinapik ni Jamila ang balikat nito at hinagod pa. I sighed.

Paano ko mapapalitan si Keo? How can I Un-loved a man, that I owe the most back then? Why it is so hard for me to let go of my feelings? May isang lalaki na ang hinayaang kong pasukin ang buhay ko..he confessed while I am celebrating my happiness because of what Keo did. I've forgotten his confession to me. And I am sure..if I do not forget Keo, I'll gonna hurt him. Masasaktan ko siya..kahit Hindi ko sinasadya.

Kung sana..sana ganoon nalang kadali na mawala ang feelings ko para sa'yo, Keo.

Nang matapos kaming mag-lunchbreak na magkakaibigan, nag-paalam na ako sa kanila na may pupuntahan lang saglit. Agad akong tumungo sa may soccer field, upang makalanghap nang sariwang hangin.

Wala na naman na kaming masiyadong gagawin, dahil batid ko ay magiging busy na rin ang ilang mga guro ngayon. Natapos ko na rin ang ilan pang iniwang proyekto para sa amin.

Nag-init ang sulok ng aking mata at nag-sisimula na muli iyong manlabo. Sana tama ang ginagawa ko. Agad ko rin iyong pinalis at tumingin sa kalangitan. Napakasayang tumambay dito.

"Can we talk?"

Para akong isang maamong tupa na nag-baba ng tingin at tumango. Umayos ako ng upo, habang siya ay nakatayo sa aking harapan. Hindi ako makapag-bitiw ng salita. Masiyado akong kinakabahan sa presensiya niya. He seems so sad right now. And I want to know it. He's my best friend.

Nakapamulsa siyang lumunok bago nag-angat ng tingin sa amin. Sakto namang nagtama ang aming paningin. Gano'n nalang ang gulat ko nang makita ang pag-tulo ng luha niya na parang gripo.

"K-Keo.."

"I'm sorry for hurting you, Arrianne," he said those words while his still on crying. "But..please, please, huwag na ako.."

Hindi ako nakapagsalita. Hindi ko maintindihan kung bakit ganito nalang siya kung umasta sa aking harapan. Para siyang isang lalaki na nagmamakaawang layuan ng babaeng minamahal. Ngunit..Hindi naman niya ako minamahal.

Pilit akong ngumiti sa kaniya at tumango. Kinagat ko ang oang-ibabang labi, habang siya ay tila nagulat. Sobra niya na akong sinasaktan. Inayos ko ang aking coat bago nagpasiya na tumayo. Naglakad ako palapit sa kaniya habang siya ay nakatingin lang sa akin. Tinapik ko ang kaniya balikat at pinunasan ang luhang dumaloy sa kaniyang pinsgi.

"I don't want you to get hurt, so, please, love someone..someone who can fight for you. Someone who can chase you. Someone who is willing to take a risks of confessing his feelings for you.. And I can't gived it. I can't love you ba-'

"You don't have to say that, Keo," hinaplos ko ang pisngi nit, habang nakatitig ako sa maamo niyang mata. "I'm the one who can fight for you. But..off limits na ata ako, eh? Unti-unti na akong namumulat sa katotohanan..na hindi ako ang babaeng minamahal mo, " memories brings back to me. I let my damn tears fall to my face. Sayang make-ups! "I am not Iywn. "

"I'm sorry.."

"Don't say sorry just because you hurt me. Say it to me, if you hurt my best friend."

"Arriann--'

"Iwyn deserves you more than me, Keo. She is willing to fight for you too, the way I can do. But...she can gives you a strongest fight that I cannot gived. "

Sa huling pagkakataon ay naramdaman ko ang mahigpit niyang yakap sa akin. Ang yakap ng isang lalaking hinangaan ko ng lubos noon. Ang lalakiang naging sandigan ko sa bawat oras, naging kasama sa mga kalokohan, kaartehan, at pagluha. Ngayon ay kapwa na kaming mag-paparaya para sa isa't-isa. Hahayaan ko nang matapos ang nararamdaman ko ngayon sa kaniya. Hahayaan kong maging masaya silang dalawa, kahit nahihirapan akong tanggapin ang lahat. I'll let him go..with my best friend.

"I accepted your begged to me. But do me a favor too.." I said before we separate our paths. "..You can hurt me, but not her, okay? Love her the way she loves you. Full her heart a wisdom of peacefulness and sympathy. Don't let her cry the way you did to me.."

"..because girls are easily hurting by the boys we think is a Man ."