Lost In Love Confessions

Chapter 13

"I've been courting you, Silva." Maya-maya ay ngumiti ito at binuksan na ang makina.

Ngumisi ako at sinuot ang aking seatbleats. Umayos na rin ako ng upo nang paandarin niya na ang sasakyan paalis. Hindi naman siguro magagalit ang joker na 'to, kapag nagpahatid ako sa bahay? Napangiti ako at bumaling sa may gilid ng bintana.

Noon ay hindi ko talaga hilig ang tumingin sa mga tanawin na madaraanan ng aming sasakyan. Bagkus puro ako soudtrip mag-isa. Ngayon, lubos akong nagsisisi kung bakit hinayaan ko ang sarili na hindi manlang pagtuonan ng pansin ang kagandahan ng mga tanawin.

Gulat akong napalingon sa aking kasama nang bigla ay hawakan nito ang aking kamay. Napapikit ako nang mariin dahil sa kakaibang boltaheng idinulot niyon sa buo kong katawan. Katulad ng dati, nangyari na naman muli.

I heard him laughing while his eyes is still on the focus. I bite my lips. Hays.

"Where do you want to go, baby?" Nahampas ko ang kamay nito, dahilan para mabitawan niya ang kamay ko. Inirapan ko siya at pinag-krus ang mga braso bago nagsalita.

Baby? "I want to go to your heart," lumabi ako at diniinan ang pagkakakagat sa aking labi. Natatawa.

"You're now in my heart," Ngumuso ako at nagparaya nalang.

Hindi nga pala ako matatalo sa isang joker.

"Nah. You just liked me because I am beautiful." Pagmamayabang ko. Natawa ito at saglit akong liningon.

"Really?" Hindi makapaniwalang tanong niya. "Do you believed in yourself that you're beautiful, huh?"

"Ya!"

"I liked you not because you're beautiful or whatever, but because I am happy when I'm with you." Am I dreaming? s**t!

Hindi na ako sumagot pa at hinayaan nalang siyang dalhin ako. Huminto kami sa pamilyar na gate. Bumali ako para makita kung tama nga ang iniisip ko o ano. Lumiwanang ang aking mata nang mapagtanto na tama nga ako.

He brought me to their house!

Agad ko ring tinggal ang aking seatbelts at kinuha ang mga gamit bago naunang lumabas. Dumiretso na agad ako sa gate nila at doon nalang siya hinintay.

Tinawanan ako ni Vash nang makalapit na siya sa akin. Siya ang tumapat doon sa nasabing camera daw nila para malaman kung sino ang dumating.

Nang bumukas iyon ay hinila ko na siya agad. Panay ang reklamo niya na nasasaktan siya, pero hindi ko pinapansin.

Hindi ko maintindihan kung saan nanggagaling ang excitement ko na ito. Basta namiss ko lang talagang pumunta sa mansion nila. Siyempre, pati 'yong mga cupcakes ni Ate Sydney.

Katulad nang palagi kong inaasahan, si Ate Sydney na naman ang sumalubong sa amin. Agad akong humiwalay kay Vash upang sumama kay sa ate niya patungong kusina.

"Nag-makaawa pa talaga ako kay Vash, para isama ka dito." Aniya nang makaupo ako sa silya na malapit sa sink nila. "He said, you're too busy?"

"Opo, Ate. Pero I can give you a time naman po," I smiled. "In fact..palagi mo namang kasama si Kuya..bakit hindi po kayo dumalaw sa bahay? Sure akong matutuwa sina Mommy, kapag nakita ka."

"Masiyado nang busy ang Kuya mo lately. We have been chat nor Vedio calls, but I don't have his attention."

"He's just a torpe guy," and afraid to have commitments with others.

Pinanood ko si ate Sydney na mag-lagay nag mga disenyo sa ginagawa niyang cupcakes. She really that amazing talaga when it comes to bakings. She knows everything.

Ilang minuto lang ay pumasok na rin si Vash, at naupo sa aking tabi. Nag-angat ng tingin ang ate niya at nginisian siya.

"How's your patient, Brother?" Naroon sa ginagawa ang kaniyang paningin. Napabuntong hininga si Vash at panay ang paggilid-gilid niya nang inuupuan.

"She don't need me, Noona! Psychologist na ang kailangan niya!" Natawa ang ate niya at inayos na ang natapos niyang una na cupcake. "May sayad na ata ang ulo no'n." Umiling pa si Vash.

"But why did you accept her offer?" Ate Sydney hissed.

"I thought, it's really that urgent."

"Every patients needs to be urgent."

"Yeah, not a patient like her."

Mukhang nainis talaga si Vash sa pasiyente na tinutukoy niya. Para siyang bipolar na mabilis magbago ang mood.

Inabutan ako ni Ate Sydney ng cupcakes. Tinanggap ko iyon at agad ring tinikman. Parehas silang nakatingin sa reaksiyon ko. Ngumiti ako at nilasap ang kinakain.

Wala pa ring pinagbago. Masarap at sakto ang pagkakabake niya.

"How was it?" Halata ang Excitement sa hitsura ni ate.

Inubos ko muna ang icing bago sumagot.

"Like before, it taste so good po. Wala kang kupas sa kagaling, Ate!" Nag-apir naming dalawa at tumawa.

"Because I've learned so hard to perfect it. "

Sobrang saya ko sa mansion nila. Bawat minuto ay kumakain kami ng mga cupcakes at shakes naman ang inumin. Hindi rin nawal ang pagiging mainisin ni Vash, lalo na kapag pinag-uusapan ang pasiyente niya kuno kanina.

Gabi na nang maihatid ako ni Vash sa amin. Nag-text naman ako kay Ate na late makakauwi at magpapahatid nalang.

Nauna akong lumabas at dumiretso na mismo sa aming gate. Hinintay kong lumabas at sumunod si Vash, na agad rin naman niyang ginawa.

He's now wearing a jogger pants and white plain V-neck T-shirt.

"Go inside," utos niya.

"Hindi ka ba papasok, muna?" Naiilang na tanong ko. Umiling siya at ngumiti.

"May pupuntahan pa ako. I'll pick you up tomorrow, if it is okay with you?"Nakapamulsa ito na naglakad palapit sa akin.

Ipinikit ko ang aking mata, at hinayaan siyang halikan ako sa aking noo. Sa aking pagdilat ay nagtama ang aming paningin. We both gave our sweetest smile.

"Go home now and rest." Tumango ako sa kaniya at binuksan na ang gate.

Pumasok ako at isinara iyong muli. Nakatingin pa rin siya sa akin, kaya hindi na muna ako umalis sa kinatatayuan ko. I wave my hands and nod to him.

"Thankyou for making me always happy.." Hindi siya nagsalita. Nakatingin lang siya sa akin, habang ako ay walang mapaglagyan ng ngiti. "..and for your patient about courting me..whether I know it or not."

He nodded his head and smiled on me again.

"Let's start our life with full of happiness, Vash. I'll wait for it."

Maaga akong natulog kaya maaga rin akong nagising kinabukasan. Ganado akong nag-ayos ng aking sarili sa makeup table ko. Ngayong araw ay free day namin. In-short, pwede kaming mag-suot ng sibilyan.

Nakausot pa rin ako ng bathrobe nang pumasok si ate. Nakangiti ko siyang sinalubong na makalapit. Katulad ko, nakasuot pa rin ito ng roba. A Chanel robe. Yayamanin 'to, eh! Binati at nginitian niya ako.

Sinimulan niya nang patuyuin para maayosan ang aking buhok, habang ako naman ay naglalagay ng skincare sa aking mukha. I always used collagen moisturizer, dahil ang lamig nito kapag nalalagyan na ang mukha ko. Simpleng ayos lang naman ang ginawa ko bago nag-lagay ng lenses with grade sa aking mata. I loved gray, kaya iyong kulay ang nilagay ko. Nag-lagay rin ako ng liptint para sa labi kong namumutla na dahil sa katamaran ko.

"You looked so happy last night? Sino ang naghatid sa'yo? Manliligaw mo?" Sinubukan kong itinago ang ngiti ko sa aking Kapatid, ngunit bigo ako.

"Magagalit ka ba, ate? " nagtama ang paningin namin sa salamin. Kumunot ang noo niya pero nawala rin naman agad. "Kasi baka isumbong mo ako kina Mommy at Dadd-'

"Of course not!" Putol niya sa sasabihin ko. Napangiti ako at nagpatuloy sa pag-aayos ng mukha.

"Really?"

"Mm..we're siblings. Tayong tatlo lang ni Kuya ang magkakampi tapos isusuplong pa kita?"

Ginamitan niya ng hair straighter ang buhok ko. Dahilan para mas lalo itong humaba at maging kaaya-aya tignan. Naglagay rin si ate ng clip sa pagitan ng aking buhok at nag-iwan pa nang ilang hibla para gawi ng passion sa aking ayos.

Hindi ako makapili nang susuotin. Honestly, hindi ako comfortable na suotin ang ilang mga pamorma ko sa aking closets.

"Try that one." Itinuro ni ate ang outfit na magkasama na sa isang hanger. Kinuha ko iyon at pinagiwalay.

Ripped jeans, white cropped top plain Adidas and mustard coat.

"Wear a boots also. " aniya niya ulit habang naglalakad na paalis sa aking silid.

Hindi na ako umangal pa at isinuot na ang sinabi niya. Napangiti nalang ako sa salamin at nag-spray ng pabango sa aking sarili.

Allure Chanel for women.

Nadatnan ko ang aking kapatid na nakaupo na sa dining. Inilapag ko sa couch ang aking Bucket LV bag.

See? Parang gaga lang.

Dumiretso ako sa dining at naupo sa katapat na silya ni Ate. Agad kong kinuha ang baso na may melon juice, at ininom iyon.

"Why are you drinking juice.. instead of milk?"

"Mom is not here so.. I can drink whatever I wanted too." Nginitian ko si ate at nagsimula ng kumain.

Saglit lang ang nilaan kong minuto para matapos ang pagkain. Nakaupo na ako ngayon sa sofa at hinihintay na bumaba ang kapatid. Nag-text na rin si Vash, na nasa labas na siya at hinihintay ako. Hindi naman ako pwedeng umalis nalang basta ng hin di nakakapag-paalam sa kapatid.

There she is! Napabuga nalang ako nang malalim na bumuntong hininga nang makita ko na itong bumaba. May kausap sa cellphone niya.

"Yeah, see you." Then she hung-up the call.

Kinuha ko ang Bucket bag ko at tumayo na. Sinalubong ko ang nagtatanong nitong tingin. Kung free day namin, sila hindi.

Ngumiti ako sa kaniya at ikinaway ang cellphone na hawak ko. Kumunot ang noo niya pero ngumiti at tumango rin.

"Susunduin ka?" I nodded. "Okay. Take care."

Humalik muna ako sa pisngi ni ate, bago tuluyang nilisan ang bahay. Halos takbuhin ko na ang gate para lang makita kung naroon nga siya. Hindi kasi ako nag-reply sa mga texts niya.

Napakagat labi nalang ako nang pagbukas ko ng gate ay naroon nga siya. Nakasandal sa harap ng mustangs niya na kulay Silver, habang mag-krus ang mga braso na nakatingin sa akin. Isinara ko ang gate saka nakangiti na lumapit sa kaniya. Umayos na rin ito nang tayo at ipinasok sa magkabilang bulsa ang kamay niya. Nginitian niya rin ako at pinasadahan ng tingin ang aking suot. Nang mag-angat siya ay nagtama ang aming mga mata. Ngumiti siya at tumango sa akin.

"Ganda ko, 'no?" Walang hiya na nagtanong ako sa kaniya. Umismid siya at nagkibit balikat.

"Mas maganda kapag naging tayo na." Laglag ang panga na sinundan ko ito ng tingin na pumasok sa driver's seat. Un-gentleman.

Pero..ano nga ulit ang sinabi niya? Mas maganda kapag naging kami na? Waaa! Omegosh! Omegosh! Ang landi niya talaga! Damn! Napakalandi niyang lalaki! Jusko! Unang araw ko pa lang na mararamdaman na nililigawan niya ako. Tapos babanat na naman agad siya ng mga chessy lines niya! Shet!

I don't know kung bakit gano'n nalang nabuhayan ang natutulog kong katawan--este puso, nang sabihin niya iyon. Pakiramdam ko ay magiging masaya ako sa kaniya. Eto na rin ang simula para makalimot ako sa nararamdaman ko kay Keo. I trusted Vash for it. Naniniwala akong kaya niyang punoin ang pagmamahal na ibinuhos ko para lang kay Keo. Kung paano ko siya hinintay, simula first year..hanggang ngayong gagraduate na kami.

Still..mayroon pa ring munting pag-asa para mapansin ako ni Keo, pero sisimulan ko nang kalimutan iyon. Sisimulan ko na ang panibagong saya, kasama si.. Vash.

'I hope..he'll not going to hurt me, like what Keo did.'