Lost In Love Confessions

Chapter 16

"What the f**k, Miss Masungit?" Hindi makapaniwalang naibulalas ni n***o. Umirap ako dito at naupo sa may gilid niyang silya.

"You the f**k!" Turo ko sa kaniya. "Anong nakain mo at pati sa highschool campus, nanliligaw ka?"

"Wow? Kaano-ano kita para sabihin sa'yo ang dapat at hindi dapat gawin?" Natahimik ako. Wala lang naman ang salitan iyon sa kaniya, ngunit iba ang naging dating sa akin. "Natahimik ka, 'no? Laban pa, Miss Masungit!" Pangangasar niya.

Akmang magsasalita pa sana ako, ngunit nagsidatingan na rin ang mga ibang kasama pa. Agad rin akong nahiwalay sa mga college students at lumabas sa resto bar. Nang bumaling kasi ako kanina sa pwesto namin kanina, wala pa rin si Jamila.

Panay ang Iwas ko sa mga taong makakasalubong o babanggain ako. Tama nga si Kuya. Pagdiriwang ng mga college friends niya ito.

"Tell her, Keo. Mauunawaan niya kapag sinabi mo ang dahilan mo."

"I can't, Jamila. I can't."

Agad akong tumungo sa lugar na kung saan ay narinig akong pamilyar na tinig. Dahan-dahan akong naglakad para hindi makagawa ng anumang ingay. Agad rin akong gumilid nang matanawan ko na ang mga ito. Nasa may likod sila nang resto bar. Madilim, ngunit may ilaw na sumosopporta sa kanilang dalawa.

"Huwag mong hayaan na pati siya ay mawala sa'yo, Keo." Iyon ang tinig ng aking kaibigan. Na kanina ko pa hinahanap. Mag-krus ang braso siyang nakasandal sa dingding nang resto, habang nakapamulsa naman si Keo. "Tell her that you loved her too. Huwag kang maduwag! Ipaglaban mo ang feelings mo para sa kaibigan natin. Don't let that Jerk man stole her away from you!"

"Isn't that obvious, Jamila?! Why would I confessed my feelings for her, when she was let me go--'

"Because you begged her!"

"I just don't want her to get hurt-'

"You jerk!" Sigaw sa kaniya ni Jamila. Napabuntong hininga si Keo at hindi sumagot. "What do you think you're doing now, huh? Tingin mo hindi siya nasasaktan?"

Kumunot ang aking noo at nagtataka sa kanilang pinag-uusapan. Halata sa paraan nang pananalita ni Jamila ang galit niya, habang si Keo naman ay hindi ko mawari kung nagsisisi ba o kung ano. Hindi ako lumabas sa aking gawi para mas lalo pang malaman kung ano ba ang pinag-uusapan nila. Bumali ako upang matanaw sila nang tuluyan.

"College lang 'yon, Keo! Anong tingin mo kay Arrianne? Lolokohin ka kapag nawala ka at nag-aral sa ibang bansa? Tingin mo hindi siya mag-hihintay sa'yo, kapag pumayag ka sa kagustuhan ng magulang mong manirahan sa ibang bansa, at ipakasal sa hindi mo gustong babae? f**k, Keo!"

Napabitaw ako sa aking pagkapit sa dingding, dahilan para mahulog ako. Nanlaki ang mga mata ko nang makagawa ako nang ingay, at maagaw ang atensiyon ng dalawa.

Nag-init ang sulok ng aking mata, hindi dahil sa pagkabagsak ko, kundi ang narinig kay Jamila. Kumikibot ang labi na kinagat ko ito at nagpigil nang hikbi. Bumigat ang bawat paghinga ko, at batid kong kinakapos ako nito. Laglag ang balikat na nag-angat ako ng tingin sa kanila. Jamila tried to help me, but I pushed her away. Same with Keo. Hirap man ay tumayo pa rin ako. Tears fells in my eyes. Para iyong gripo na hindi mapahinto.

I look at Keo darkly. Masama ang ipinukol kong tingin sa kaniya.

"A-Ang sakit nang pagkabagsak ko.." Ayon na naman ang traydor kong mga luha. "..hindi niyo manlang ako sinalo!"

Imbes na magulat, sininghalan ako ni Jamila. Pinunasan ko ang aking pinsgi na ngayon ay mukhang haggard na naman, bago ako naglakad palapit sa dalawa.

"Mag-aaral ka sa ibang bansa?" Bagaman naiiyak, pinilit kong maging matatag ang pananalita ko. Natahimik silang dalawa. Akmang magsasalita sana si Keo, nang pigilan ko ito gamit ang hintuturo ko. "Kaya pala gano'n nalang ang pag-iyak mo no'ng magkausap tayo, kasi lalayo ka?" Muli na namang tumulo ang mga luha ko.

"It's not like that, Yannie," hahawakan niya sana ako, ngunit agad akong umiwas. Pinunasan ko ang mga luha bago muling bumaling sa kanila.

"I've learning on how to let you go, but you've just doing those stupid decision, because you're afraid I might leave you?" Hindi makapaniwalang itinanong ko pa iyon.

"All those wasn't my decisions, Yannie!" He looked frustrated when he shouted me.

"Mmm.." Tumango-tangong sabi ko. "..But, I'm sorry, sorry for not hearing you for now. Ayokong may masaktan pa kapag naniwala ako sa'yo, Keo. I don't want him to feel like I'm just using him to forget you--'

"Stop, Yannie! You're not going to choose him over Keo!" Sininghalan ko si Jamila nang malingunan ko ito. Tumawa ako at kasabay niyon ang muling pagtulo nang luha sa aking mata. f**k!

Agad kong tinalikuran ang dalawa at patakbong bumalik sa loob. Muli na namang nanumbalik sa akin ang mga pag-uusap namin ni Keo, na talagang dumurog sa akin ng husto. I always thought that he'll choosing Iwyn over me, because I am to bratty for him. Inisip ko rin na si Iwyn ang dahilan kung bakit siya humihingi nang paumanhin sa pag-post ng larawan ko sa IG stories niya. Kung paano siya nagmakaawa na mag-mahal ako ng iba. Kung paano ko naamin sa kaniya ang nararamdaman ko, sa paraang mahina ako. Kung paano ko pilit tinatagan ang sarili na huwag mag-isip nang kung ano sa mga narinig ko sa kaniya. At kung paano rin ako humilong sa kaniya. Lahat! Lahat- lahat naaalala ko!

At 'yong kung paano ko naalala ang inamin sa akin ni Vash na gusto niya ako. Kung paano lumiwanag ang kislap ng mata niya nu'ng bigyan ko siyang nang pag-asa para mapatunayan ang sarili sa akin. Kung paano ako naging masaya sa panahong nag-kasama kami. 'Yong makasama ko ang kapatid niya, paraan niya nang pagpapakatotoo sa akin. Ang pagiging un-gentleman niya sa akin. 'Yong kahiligan niya sa pag-bibiro at pagbanat ng mga chessy lines na masiyado nang common para sa akin. At higit sa lahat. I'm sure he'll gonna wait for my answer.

Hindi ko na sasayangin ang pagkakataon na masaktan siya. Keo deserved a better woman for him. At hindi ako 'yon. Nalaman ko man ang dahilan niya, hindi na mababago pa niyon ang pagkakataong inilaan ko para sa sarili kong buksan muli ang puso ko para kay Vash. He deserve to be loved. At iyon ang ibibigay ko sa kaniya. A love that can helped him to be grown with me. A love that can provide reasons for us to make our relationship getting stronger and stronger. A love that can teach us both to be matured enough. At jyo. Ang nais kong mangyari.

"Where are we going?"

Nang mahanap ko si Vash ay agad ko itong hinila. Hindi naman siguro nahalata ng mga kasama niya, dahil panay ang pag-indak ng mga iyon sa dancefloor.

Hindi ako sumagot kat Vash, at basta nalang itong dinala sa ikalawang palapag na living area. Sinabi ni kuya iyon kanina, bago kami unalis ng bahay. Pabagsak ko siyang binitawan at binuhay ko ang aircon sa buong silid.

"You're going to r**e me?" He asked calmly.

Sinamaan ko siya ng tingin at pabagsak na naupo sa may couch. Sumunod naman si Vash na isiniksik pa ang sarili sa akin.

"Hey, Move!" Nagbabanta ang tinig kong inutusan ito.

Inosente niyang inilapit pa ang sarili palapit sa akin, "closer and closer?"

"Tsk! Ang landi mo talaga!"

"Sa'yo lang magpapalandi, baby."

"Ugh! Stop making jokes here!"

Tumahimik kami sandali. Dahan-dahan kong isinandal sa kaniya ang aking ulo. Naramdaman ko rin ang pagkaakbay niya sa akin, na hinila pa ako para mas lalo kaming magdikit na dalawa.

This place was so wonderful for me. Hindi naririnig ang kung Anong ingay na nanggagaling sa ibaba, hindi rin masiyadong mailaw. Perfect for two couples talaga siya.

Sinimulang haplusin ni Vash ang aking buhok. Kahit hindi naman, nakaramdam pa rin ako ng kung anong boltahe sa aking katawan. Palaging may ganoong pangyayari, kapag may bigla siyang ginagawa sa akin.

I haven't experience having a boyfriend back then. As I said, talagang hinihintay ko si Keo noon. The way he respect me as his best friend, I respect him too as he was my first love.

Noon, napaniwala ako sa first love never dies. Na kung sino ang unang lalaki ang nakapagpatibok sa iyon puso, siya na ang magiging katuwang mo hanggang sa huli. Kakatwa at kahit hindi na si Keo, nagsisimula na ring umusbong ang ibinigay kong pag-asa na maging mapagmahal muli. Nagsisimula nang mag-bunga ang pag-sugal na inalay ko para sa aming Dalawa ni Vash. Hindi man kami nakapag-usap nang maayos ng mga nakaraang araw, hindi naman iyon naging dahilan para huminto siya sa panliligaw.

Men's have they own priorities than womens.

May mga bagay na dapat nating intindihin sa mga partner natin. Mga bagay na mahirap man nila maipaliwanag, nabibigyan naman natin ito nang tiyansa para maging masibol ulit.

Risking is not all about the loved for someone. Hindi porket sumugal ka, ginawa mo na ang lahat. It's wrong! You risks because you want that person entered in your life. You want to give yourself a chance to be loved too. And you want to know more about having a matured relationships with someone. Kaya hindi mo masasabing sinugal mo na ang lahat sa taong iyon, kung hindi nag-work ang sinasabi mong risks sa kaniya. 'Though, you tried your best para mahalin rin siya tulad nang pagmamahal niya sa'yo, but it's not working. You can't called it a risks. Kahit ilang beses ka pang sumugal sa isang tao, kapag hindi mo naman binuksan ang puso--pagmamahal mo sa kaniya, it will never working.

Always remember that love needed a risks. And don't forget to used it when you fell that you're in love.

"Do we have a future, Vash?" Malumanay kong tanong sa kaniya.

I heard him sighed before answer my question. "Planning is wasn't good for me,"

"But..do you see me as your true love?"

"No."

Ngumuso ako at umalis sa pagkakahilig sa kaniyang balikat. Masama ang tingin na ipinukol ko dito at hinampas siya sa kaniyang braso. Sinalag niya naman iyon.

"I don't see you as my true love, because I haven't experience having a true love.." He huskily said. "..but I trusted myself. When I say I like you, I wanted to protect you. When I say I love you..I want you to be my wife. Having a kids, house, kissing every second, hugging every second, sharing some thoughts everyday."

Sa haba nang sinabi niya ay ang wife lang ang tumatak sa aking isipan. Normal lang naman iyon sa mga katulad niyang mahilig bumanat, pero kinilig ako. Umiwas ako kaagad ng tingin at nagkunwaring nagsusungit sa kaniya. Ngunit hindi iyon tumalab sa isang Hauston. Nahuli niya ang aking baba, at ipinaharap sa kaniya. Now we're gonna do a eye to eye contact. He's darked eyes gazed on me. Pakiramdama ko, tinutunaw ako ng mga mata niyang iyon sa sobrang lalim ng pagkaitim. Ngunit ang naagaw ng aking paningin ay ang mala infinity niyong hugis sa loob ng mismong itim.

"So, I'll wait for your answer, Silva. If it is take so long..I'll stay patient on it." He said before he hugged me tightly.

Isinubsob ko ang aking mukha sa kaniyang dibdib, at doon na inalam kung tumitibol pa ba ang aking puso. Sobrang bilis nang pintig niyon. Mas bumilibilis pa, kapag nararamdaman ko ang pagmamahal sa yakap ng isang Hauston.

Nabangga lang niya ako noon, nililgawan na ako ngayon.

Ginulo ko ang buhok niya nang mahiwalay kami. Naka-indian sit na ako ngayong nakaupo sa may couch habang siya ay nakataligilid ang kalahati sa katawan. I pinched his nose before kissed his cheeks. Smack lang naman iyon. Hinawakan ko ang pisngi niya at tumitig na akong muli sa maganda niyang mga mata.

Mga matang nagsasabi sa akin nang pagmamahal niya. Ang matang nagiging daan para matuklasan ko ang pagmamahal niya bilang isang confession sa aking paningin.

He's staring me, but now, I must say..his stare had a full of love. Naroon ang paghanga, pagtitiwala, at higit sa lahat, respeto.

Grapo naman talaga siya, eh. Kung hindi niya lang ako binangga at nilait noon.

"After a very long day na binangga mo 'ko, sa'yo lang rin pala ang bagsak ko?" Natatawa, napailing ako sa aking nasabi. "Sana manlang..sinalo mo ako, 'no?" Umirap ako dito nang maalala kung gaano ako napahiya noon ng dahil sa kaniya.

Nalasap ko pa ang tigas at lamig ng semento noon. Halos maiyak na ako sa sakit, hindi manlang ako tinulungan? Bukod doon, nilait pa ako! Ano nga ulit 'yon? Pangtutuli? Manok daw ba ang nagsilang sa akin, para masabing chicks ako? Lol!

Umubo kunwari si Vash at nagpigil nang ngiti. Napanguso tuloy ako at bumalik na naman ang pagkapahiya sa aking katawan.

"I'd never thought that I've been falling for you..too." Maski siya ay napailing na rin at ngumiti. "Kung iyon pala ang magiging dahilan para makuha ka, sana pala ay matagal ko nang ginawa. "