“Sure ka na ba? Hindi mo pa rin siya isusuko?" malalim na huminga ang babaeng katabi niya. Kasalukuyang kumakain sila ng hapunan ng mapag-usapan ang tungkol sa kanyang kapatid.
“Oo, alam ko naman na nais pa niya mabuhay. Kung hindi naman. Nuon pa sana diba? Sampung taon na din. Bakit ngayon ko pa siya isusuko?" humigit siya ng hininga sabay na sumubo ng pagkain. Nginuya niya yun habang hindi maalis ang mata nang kausap niya sa kanya.
“Alam mo. Lumalaban naman siya. Alam mo yan. Nakikita mo everytime na sinasamahan mo ako na dalawin siya sa ospital. Kaya ayos lang. Sure na ako. Kung alam ko at umaasa ako isang araw magigising din siya." ngumiti siya kasama ang isang buntong hininga.
“Malaki na nagastos mo. Hindi mo ba alam kung gaano ang pagtitiis at pagtitiyaga na lahat ng meron ka! Lah
