Sinulyapan ko si Gillean na ngayon ay paparating na naman sa aking puwesto. Binalaan ko na siya kanina na huwag lalapit sa akin dahil ayaw kong nakikita ko siya o kasama ko siya sa isang lugar dahil hanggang ngayon ay hindi ko pa nakakalimutan ang mga ginawa niya sa akin.
Kaso hindi siya nakikinig. Ang kapal pa ng mukhang magdala ng pagkain saka inumin kahit na alam naman niyang bawal iyon dito sa library.
Kagaya ng aking nakagawian, nakapuwesto na naman ako sa pinakadulo at nagbabasa na naman ng libro. Para kahit papaano ay makalimutan ko na ang mga nangyari nitong mga nakaraang araw.
Ngunit ngayong nakikita ko na naman ang seryoso niyang mukha na papalapit sa akin ay mas lalo akong nairita.
Inilapag niya ang kaniyang dalang pagkain sa mesa nang hindi nagsasalita.
Ilang beses naman a
