KAI - KAZANDRA IRINE (Bestfriends)
Ako si Kai short of Kazandra Irine , masasabi ko sa murang edad ay matured na akong mag isip ng mga bagay- bagay lalo na kung tungkol sa kinabukasan ko. Solo akong pinalaki ni Mama Karla dahil maagang binawi sa amin ang papa ko. Isang associate si papa sa isang firm kaya,nung pumanaw ito ay malaki din ang nakuha ni mama na insurance sa company kung saan ngttrabaho si papa. Pinuhunan ito ni mama sa isang tama lng ang laki ng grocery store. At may iniwan pala si papa na savings para sa studies ko kaya di ako nahirapan. Sagot ng company lahat ng tuation ko until college. In any school that i choose.
Sa edad kong sixten years old ay nasa fourth year high school na ako. Mas advance kaya ako natutong mag basa at mag sulat kaya at the age of 5 and a half tinangap ako sa grade 1. I graduated grade school with honors. Sa National High School ako sa bayan nag enroll. I want to enhance may knowledge and ability thats why i choose to a big school para mapatunayan ko na matalino talaga ako.
Isa din ako sa binabansagang Campus beauty dahil sa taglay kong ganda with my ash gray eyes na may tamang kapal na parang iginuhit na eye brow with matching thick eye lashes, matangos na ilong,manipis na pink lips, heart shape face and most of all an almost perfect body shape lahat ng yun ay namana ko sa mga magulang ko naging maganda ang blend ng beauty ng mama and papa ko.
Gayon pa man i act like just a simple one,pero simply lng nmn ako talaga sanay ako nakikipglaro noon sa mga batang kasing edad ko. Madami di akong kaibigan. Sabi nga nila masyado daw akong masayahin kaya hindi ako mahirap pakisamahan. Inner beauty is the most important for me,bunos nalang ang panlabas na anyo.
First day of class noon im in first year ,when i got to my classroom i choose to seat in front for me to listen well to my teacher. I notice one girl beside me i think she's a shy type girl even smile i woudn't see it in her. Hi!!, bati ko dto. Im Kazandra Irine Monteñez KAI for short,sabay binigyan ko cya nga matamis na ngiti. Ngumiti nmn ito.
Im Krizle Montilla, pakilala din nito sabay abot sa nakalahad kong kamay. Since then we're become close to each other to the point na sumasama pa cya sa bahay at nakiki tulog,magkatabi kami sa bed ko,ganun din nmn ako sa kanya. Maging ang aming mga magulang ay naging malapit nadin sa isat- isa.naging super close kami till we made a promise that whatever we will be and wherever our goals can bring us we will be friends forever.
Krizle was the only daughter and she's the younger child, she had a big brother but her brother lives in manila with her grandparents. Two months after kasi ipanganak ito ay sa mga lolo at lola na nakatira kasi both her parents has a work no one can took care for her kuya and ayaw din nmn nila mg hire ng yaya kasi baka daw hindi nmn maalagaan ng maayos.
Five years after nakapag pundar na ng sariling bahay sa isang subdivision ang magulang nito,ng isang sasakyan and Five years after saka nmn dumating ang new blessing,buntis na si tita Marga at ito ay si krizle. Na alagaan na si Krizle ng mama nya dahil pinahinto na ito ni Tito Max,malaki mmn ang sinisweldo ni tito Max kaya hands on na si tita Marga kay Krizle.
They stay here in our provice though dto nmn talaga ipinanganak ang mama ni Krizle. Nagpatayo sila ng bahay sa Lupa ng minana ng mama nya malapit ito sa school kaya mas maganda.
One week before our recognation Krizle sleeped over in our house. We talked a lot about things when we're still in class, our happy moments in school. Then saddenly she hug me thight. Ah.a.a.a anu kaba di nko makahinga angal ko dito. Best may sasabijin ako,sabay biglang naglungkot ang mukha nito na parang iiyak ang boses. Hey...! seryoso? parang anu nmn to e! sabi ko. What happend ,may msakit ba sau? alalang tanong ko. Sunod sunod na iling lang ang sinagot nya sa akin.
Kasi best after ng recognation natin ay luluwas na kami ng manila doon na ako mag aaral, na asign kasi si Dad doon para sa isang project kaya kailangan namin sumama ni mom. Niyakap ko nadin cya ng mahigpit nakiiyak nadin ako. Basta best lagi mo ako i ttext, or tawagan mo ako alam mo namn wala nmn akong pang load para sa call. sabi ko sa kanya. Sunod-sunod na tango lng ang sagot nya sa akin. pagkatapos namin mag usap ay nagpasya na kaming matulog.
Araw ng recognationg namin ay masaya kami dahil sa mga awards na nakuha namin. we both honor students ang Krizle and I exchange our medals to always remember each other even if she will going to stay far from me. After recognation ay magkasama kami at family namin nag dinner after that we say goodbye.
Dont forget to call and text me best, i will gonna missed you. sabi ko dto. Oo namn ikaw paba, i will missed you too best. Nalungkot talaga ako but happy at the same time because they have a new blessing and i hope we'll gonna see each other soon.
Pagdating namin ni Mama sa bahay ay nagpaalam na ako at dumeritso na ako sa kwarto ko. Nag linis nalang ako ng katawan sa banyo at sinuot ko ang pantulog na ibinigay sa akin ni Krizle. Parang katabi ko lang cya kahit malayo na cya sa akin.
Yakap-yakap ko ang hotdog pillow ko at ipinikit ang mga mata,di ko namalayan nakatulogan ko na pla ang pag alaala ng nakaraan.