"I'm tired," rinig kong sabi niya.
Nasa loob kami ng classroom nakaupo kami sa mga upuan na narito. Inayos ko ang buhok niya at ngumiti sa kaniya.
"Then rest kahit anong klasing pagod pa 'yan."
Actually, hindi ko alam kung ano ang problema niya sa buhay. Hindi rin naman kasi ako nagtatanong. Kung titingnan kasi siya ay parang wala siyang problema, gwapo at may kaya sa buhay. Pero naniniwala ako na lahat ng tao ay may problema.
"Ano pa bang kulang sa akin? Lagi na lang akong kinukumpra sa mga kapatid ko. Porque, guro, guro lang? The heck!"
Now I know. Nagkita siguro silang magkakapatid.
"I'm sorry kahapon, pinaghintay ba kita?"
"Hindi naman. Ayos lang, huwag ka na mag-isip ng kung ano-ano. Walang kulang sayo, okay?" Tumango ito at nabigla ako ng isinandal niya ang ulo niya sa balik
