Chapter16
4448 Words
Athena
“Ahhh ang sakit talaga.”
Dali kong nilapitan ang pasyente at kinuhaan ito ng blood pressure at normal naman ito.
“Okay anong nararamdaman mo?”
Tanong ko .
“Dito nurse.Dito banda eh.”
Naningkit ang mga mata ko habang hawak hawak nito ang aking kamay na itinuturo kung saan kuno ang masakit na kalauna'y huminto din agad sa parte ng kanyang dibdib.
“Ito Nurse Athena.Masakit na masakit ang puso ko.”
Saad nito.
“Ah ganun ba?”
Dahan dahan kong inalis ang kamay nito sa pagkakahawak niya sa aking kamay.Halos mapaliyad at napasigaw ito sa sakit ng pingutin ko ang kanang tenga niya.
“Ah-ah aaray Athena.”
“So ito totoo ng masakit?”
“Oo ouch! ouch!”
Sigaw nito.
Agad ko din naman itong binitiwan at mabilis nitong hinaplos haplos ang tenga na tila ba maiibsan non ang sakit.
“Grabe ka namang nurse ka.Hindi ka lang mapanakit ng damdamin namimisikal ka pa.”
Reklamo nito.
“Alam mo ikaw tumigil tigil ka d'yan.Sa susunod na mag punta ka dito ang mag kunwari na mag papacheck up irereport na kita sa office ni Mr. Lacsamana.”
Paninindak ko dito.
“Ito naman, joke lang eh.”
He said with pouty lips.
“Alam mo tigil tigilan mo ko d'yan.”
“Eh bakit ba kasi ayaw mo akong pagbigyan sa date na hinihiling ko? you're single.Single din ako.Mayaman,gwapo, at higit sa lahat mapagmahal.”
Mayabang na sabi nito.
“No thanks, Mr. Miller.”
“I don't understand why you're even working here.As far as i know, Red is dating someone.But still, you're here working in his company.I already told you marami akong mas magandang posisyon na maaaring ialok sayo.But here you are always rejecting my offer.”
May himig ng lungkot sa tinig nito.
Sa araw araw na pangungulit ni Reynald sa personal man o sa text messages,masasabi kong mabuting tao ito.Medyo presko nga lang talaga pero kung aaralin mo ang bawat kilos at ugali niya, makikita mong isa siyang taong may mabuting puso.Ayaw niya lang makita ito ng iba.Because for him being soft towards others is a weakness.And that's what he doesn't want everyone to see.Pero sabihin man nito o hindi nakikita ko ang kabutihan niya.Kung paano siya pasikretong tumulong sa iba at kung paano niya itrato ang ibang tao na siyang tunay naman na hinangaan ko sa pagkatao nya.I remember when i visited him sa office niya.I heard how annoyed he was with one of his people.He even told one of his body guards na tawagin si “Benok ng masabon.” I was about to enter his office when a man wearing a black uniform appeared with a woman and a child in her arms.
“Oh pag pasok niyo magalang kayong bumati kay boss ha?”
He said to his wife.
“Mahal naman, baka naman dalawa na tayo niyan sermonan.Ikaw naman kasi bakit di mo inaayos ang trabaho mo eh.”
Complain the wife.
“Tsk, mahal magtiwala ka.Oo galit yan si boss.Pero pagnakita nun kasama ko kayong pamilya ko di na mag bubunganga yun.Maniwala ka.”
He said.After that conversation with his wife they finally entered the room.I got really curious so i stayed outside his office.I actually got surprised nang walang ano mang sermon o pananabon akong narinig.I guess, tama si manong galit si Reynald pero nang makita nitong kasama ni Manong ang mag ina niya ay hindi na nito nagawang magalit pa.And what's even more surprising was when i saw him handed them a money telling manong to treat his wife and his child.To buy shoes and clothes for his wife and child.Ito yung mga oras na unti unti kaming naging mag kaibigan.
“So what now? ano man lang yung mailibre mo ako ng kape?”
Muling pangungulit nito.
“Ahm, Reynald kasi...”
“That's a yes.”
Kinindatan ako nito na may malapad na ngiti.
“I'll see you later.Mamayang out mo.”
Hindi na ako nakatanggi pa.
“Hays, paano ba 'to?”
****
It was past eight fifty five in the evening when i finally get home.Halos gustuhin ko atang paliparin ang elevator para lang umabot ako sa tamang oras.There's still three minutes left before it reach nine.So i run to our room like a crazy.I manage to change my clothes on time.I sat on the sofa as if nothing had happened and immediately grabbed a cup of cold coffee that I had left this morning and pretended to sip it just as the door opened.He's here.As usual niluluwagan na nito ang kanyang necktie.Ilalapag ang bag sa tabi at magtatanong ng how's your day?
“How's your day?”
He asked.Tulad nga ng sinabi ko yan ang linya niya.Kabisado ko na yata maging ang kilos niya.Kung ano ang sasabihin niya, kung saan siya pupunta at kung ano ang itatanong niya sa. tuwing uuwi siya ng bahay.It's been two years since Red and i got married.Pero hanggang ngayon wala pa rin siyang pinagbago sa pakikitungo niya s'akin.Hindi ko alam kung dahil lang ba ito sa napilitan lang siyang pakasalan ako o sadyang hindi niya lang makuhang mahalin ang isang tulad ko.Either way parehas masakit.Kapag naalala ko ang nangyari ng gabing yon parang gusto ko na lang bumalik sa nakaraan at itama ang nangyari two years ago.Siguro wala ako sa miserableng buhay na to ngayon.
***
two years ago
“It's me open it.”
Sigaw ni Josh habang malakas na kinakalabog ang pinto.
“Athena are you crying? open the door.Pag di mo 'to binuksan lalabas ako dun at sasapakin ko pagmumukha ng Red na yon.”
Babala ni Josh.Napakagat ako sa aking labi.
“Athena please sumagot ka.You'll leave me no choice.”
Papalabas na itong ng cubicle nang binuksan ko ang pinto.
“Hindi na kailangan.”
Natigilan ito at pinagmasdan akong hilam ang mga mata sa luha.
“Are you alright?”
Tanong nito.Napahagulgol ako habang umiiling.
“Hindi.Hindi ako okay.Bakit ba ang sakit sakit sakit?”
Dali akong dinaluhan nito ng yakap.
“Sshh, tahan na.Yung mga ganung klaseng lalaki ay hindi dapat iniiyakan.Gago siya! hindi mo deserve ang ganung lalaki Athena.”
Unti unti akong bumitaw sa pagkakayakap nito at pinunas ang luha.
“Tama ka.Hindi ko na dapat pag aksayahan ng luha ang taong hindi makita ang halaga ko.”
Agad akong inalalayan ni Josh patayo.Tinuyo ko ang mga luha na lumandas sa aking pisngi at malalim na humugot ng hangin.
“Are ready to face them again.”
I nodded as an answer.
“Alright let's go.”
Pagkapasok namin sa function room ay muling umingay ang aming paligid.Nagkakasiyahan pa din sila.Napalingon ako kay josh ng bumaba ang kamay nito sa aking bewang.
“Here.”
Saad nito habang tinuturo ang upuan sa gilid kung nasaan naroon ang hinubad kong sapatos.Inalalayan ako ni josh na umupo roon.Medyo nailang pa ako nang hawakan nito ang paa ako para isuot ang sapatos ko.Agad akong tumanggi at sinabing ako na lang ang gagawa pero hindi na ito mapigilan pa dahil siya na mismo ang gumawa nun.Natigilan ako at nilingon ang taong pinagbuksan ng isa sa mga guards ng hotel.It was Red.It seems like he isn't enjoying the night.Ni hindi man lang nga ito ngumingiti habang pinagmamasdan ang girlfriend niyang sumasayaw sa dance floor.Halos mapatalon ako sa upuan nang lingunin niya ako at mag tama ang aming mga mata.Puno ito ng panlalamig.Ni hindi nga nag tagal ang tinging yun at nag iwas agad ito at binaling ang tingin sa alak na ibingay ng waiter agad naman nitong sinimsim.
“Stop staring at him Athena.”
Saad ni Josh habang sinusuot sa aking paa ang sapatos.Matapos nitong maisuot sa akin ang sapatos ang dahan dahan naman niyang kinuha ang isa pa.Nakaluhod ito sa aking harapan.Josh is the real definition of true gentleman.Dahan dahan niyang ipinatong ang paa ko sa kanyang tuhod at inabot ng isang kamay ang isa ko pang sapatos.Pero bago niya muling isuot yun ay inangat nito ang paa ko at dahan dahang pinagpapagan gamit ang kanyang kamay.Nang maisuot na niya ito ay agad nitong itinaas ang zipper.Medyo umabot ang kamay niya sa taas ng tuhod ko dahil ang boots na suot ko ay thigh high boots.Hindi naman akong nakaramdam na ng pagkailang dahil alam kong wala naman itong malisya.
“From now on, stop staring at him.It won't do good for you.Ayokong isipin niya pa na naghahabol ka sa kanya.He's a jerk.He doesn't deseve you.”
Bumaba ang aking tingin at tumango bilang tugon dito.Maya maya pa'y nakita ko si Red na nilapitan ang nag eenjoy na si Doc carla.Hinawakan nito ang kanyang kamay.Malungkot kong pinagmasdan 'yon.
“Aw, bye guys! nag enjoy talaga ako salamat sa inyo.”
Saad nito habang hila hila ni Red ang kanyang kamay palabas ng pinto.
“Sobrang bagay nilang dalawa.Sana all na lang talaga parehas mayaman.”
Saad ni Tracy habang hawak ang glass ng wine.
Napabuntong hininga na lang ako.
“Hoy tama na yang kasweetan ninyong dalawa d'yan.Lalanggamin na kayo.Tara na dito at mag party! hooooooo!”
Muling umingay ang paligid at mas naging malakas ang tugtugan.
****
Madaling araw na ng ala una nang maihatid ako ni Josh sa tapat ng bahay namin.I feel exhausted.Masakit na ang katawan ko pati ang puso ko pagod na.Tanging pag tango na lang ang nagawa ko sa mga bilin at payo ni Josh.Hinintay kong makaalis na ang sasakya nito bago pumasok ng bahay.Kinawayan ko ang kotse nito hanggang sa tuluyan na itong makaalis.Malalim akong napahugot ng hangin.Pakiramdam ko kasi binibiyak na ang ulo ko sa sakit.Medyo naparami ata inom ko ng wine.At nakakaramdam na rin ako ng hilo.Hindi ko lang pinahalata kay Josh at baka mag alala pa ito.Papasok na ako sa gate nang nakaramdam ako ng kaba.Pakiramdam ko ay may nakamasid sa'kin.Siguro epekto na ito ng alak.Dali kong binuksan ang gate at isinarado.Nang makarating na sa loob ng bahay ay saka ako nakahinga ng maluwag.Nakasmart door lock ang bahay.Sigurado namang safe ako sa mga magnanakaw.Tahimik ang buong bahay bukas pa ng hapon makakauwi sila nanay at tatay.Mas maganda sigurong mag pahinga na ako dahil may duty rin ako bukas.
Nakapaglinis na ako ng katawan.Pakiramdam ko ay medyo naibisan ang sakit ng ulo ko dahil sa lamig ng tubig.Pero hindi ang hilo ko.Pagkabukas ko ng pinto ng cr ay nagulat ako nakapatay na ang ilaw sa buong kwarto.Tanging munting liwanag na lamang mula sa cr ang nagsilbing ilaw ko.Dali kong tinanggal ang twalya mula sa aking ulo.Napundi na naman yung ilaw.Ilang beses na itong inutos ni Nanay kay kuya Franz na palitan na ang ilaw dito dahil unti unti na itong napuoundido pero hanggang ngayon di pa din ginawa.
“Humanda ka talaga bukas kuya.Isusumbong kita kay mama.”
Sa inis ko ay tinext ko ang aking kapatid.Padabog akong humilita sa aking kama.Naramdaman ko kagad ang lambot nun.Napabalikwas agad ako ng tayo nang mapagtanto kong may lampshade pala ako sa tabi ng higaan ko.Dali kong kinapa ito.At nang makapa ko ang buton nito ay unti unti ng lumiwanag.Pero halos hindi ako nakagalaw sa kinatatayuan ko.
“Red?”
Halos hindi ko alam kung ano ang sasambitin nang bigla na lamang itong lumitaw sa aking harapan.Hindi ito umiimik.His face darkened with a furious eyes.Halos mapaatras ako sa takot sa nakikita ko sa kanyang mga mata.
“A-ano bang ginagawa mo?”
Tanong ko habang papaatras ngunit siya namang lapit nito.Pero agad akong siniil nito ng halik na siyang ikinabigla ko.
“Hmmmmmm! Red ano baaa?”
Agad ko itong naitulak palayo.Natigilan ito sa ginawa ko.Ngunit tila isang pagkakamali iyon.His face darkened.His jaw clenched.Tinawid nito ang pagitan namin at mahigpit na hinawakan ang aking mga braso.Parang halos kumawala ang kaluluwa ko sa higpit ng hawak niya sa akin.Nanglilisik ang kanyang mga mata habang pinagmamasdan ako.Ang Red na nasa harapan ko ay tila estranghero ngayon sa paningin ko.Walang anong bakas nang kilala kong Red.
“Masarap ba Athena?”
Tanong nito na ikinatigil ko.
“Anong sinasabi mo?”
He smiled devilishly.
“Don't pretend to be inoccent in front of me anymore.Hindi mo na ako maloloko pa.You act like a pure and innocent in front of many people when in fact,you're just a filthy cheap woman who wants everyone attention and pretending to be innocent. ”
My lips parted in shock.I stood frozen.My heart is pounded in confusion.I stared at him
“What?”
I asked.There something in his eyes.It wasn't coldness.It was cruelty.
“Red ano ba nasasaktan ako! ano bang sinasabi mo? just please-talk to me properly!”
His eyes became more sharply.
“You might have fooled everyone else.But not me.Don't play dumb.You know exactly what i'm talking about.Kung alam ko lang noon pa na ganitong klaseng babae ka sana pala sinamantala ko na noon at di na nagpigil pa.”
He said.
“Te-teka anong--”
Before i could finish, he grabbed my waist and claimed my lips again.His hands traveled to different parts of my body.
“Hmmmmmmp! Red ano ba?!”
“Why? ayaw mo? eh diba ikaw tong habol ng habol sa'kin tapos pag hindi napagbibigyan kay madrigal ka kumakapit.”
My lips trembled.Agad ko itong malakas na sinampal.So all this time iba ang iniisip niya sa'min ni josh? napakababa talaga ng tingin niya sa'kin.He smile bitterly and turned his gaze at me.
“I saw you with that monkey in the comfort room.Did he f**k you? did you enjoy it?”
I feel like inside me shattered into pieces.He started kissing me again.This time i didn't refused.I let him do whatever he wants.He kissed me like a hungry lion devouring his food.His lips went down to my neck and bit my skin.I
Unintentionally, i made sound.I heard him smirked.He dragged me to bed.He broke my silk dress.I noticed how lust lured over him when he saw all of it.Nag tagal ang tingin niya sa aking dibdib.Bumilis ang pag hinga nito at nag taas baba ang dibdib.He unbuttoned his pants kasabay ng pagkawala ng aking mga luha.Nag iwas ako ng tingin.
“Gawin mo na ang gusto mong gawin.Pagtapos umalis kana.”
I heard him chuckeled.
“So this really who you are.”
Muli akong hinalikan nito.Unti unting bumaba ang halik nito sa aking leeg.Pilit ko mang pigilan ay unti unti na ring umiinit ang aking pakiramdam sa bawat hagod niya ng halik sa bawat parte ng aking katawan.This pain my heart but the pleasure, yun ang mas nangingibabaw ngayon.My body feels very sensitive in his touch.Parang may sariling isip.Kusang nag rereact sa bawat haplos at halik niya.
“Ahhhhhhh!”
Hindi ko na napigilan gumawa ng ingay nang isubo nito ang isa kong dibdib.Mainit at higit sa lahat nakakakiliti.Malamig ang panahon pero ramdam ko ang pawis na namumuo sa aking noo.
“Ahhhhhh!”
My mouth formed an o shaped.I was so confused.His tounge moving inside and everytime it moves,it makes me feel crazy.I don't like how my body reacts so i pushed him.But he's unstopable.
“Why pushing me away? did you imagine madrigal in me a while ago? kaya ba nag paubaya ka agad? did you miss his touch?”
Pang iinsultong tanong nito.Ngunit habang tumatagal ay nagiging marahas ang bawat haplos nito.Hindi ko maintindihan kung bakit paulit ulit nitong ipinapasok si Josh sa usapan.
Huli na ang pagsisisi ko nang maramdaman kong hinuhubad nito ang natitira kong saplot.Nag tagal ang mga mata nito doon.
“Ano ba tama na bitiwan mo ako---ahhhhh”
H-he kiss my womanhood.My back arched and it felt like there's a fire in me awakened.Nag tagpo ang aming mga mata.Tumigil siya sa ginawa.Mahigpit akong napahawak sa kanyang braso ng hawakan niya ng kanyang daliri ang aking kaselanan.
“P-please Red.S-stop.”
“Ahhhhhhh!”
Hindi sarap ang naramdam ko kung bakit ako napaungol.It was deep pain.Halos mapahagulgol ako.
“Tama na please.”
Natigilan ito.Tila may katanungan sa mga mata nito.Napatingin ito sa aking ibaba.Nang hugutin nito ang kanyang dalawang daliri ay kitang kita ko kung paanong halos mawala ito ng lakas at napaupo habang pinagmamasdan ang mga daliring may bahid ng dugo.Dali akong bumangon at itinaklob ang kumot sa aking sarili.Napahagulgol ako at kitang kita ko pagsisisi sa mga mata nito.
“No,no, no, i- i'm sorry baby.I really don't know.”
Mas lalo akong napahagulgol ng iyak.Dali itong lumapit sa akin at dinaluhan ako ng yakap.
“Shhhh, i'm really sorry.”
He came here to break my heart but in just one hug it feels like its whole again.
“I'm sorry.I'm really sorry baby.”
Paulit ulit nitong sabi.Magaan akong dinampian nito ng halik na para bang iyon ang pinakamabisang gamot sa lahat ng mga binitawan niyang masasakit na salita.Nang biglang bumukas ang ilaw at bumulaga sa akin sila nanay at tatay.
“Nay, tay--”
Tanging sambit ko.
******
Simpleng disenyo lamang at puting dress ang isinuot ko para sa kasal namin noon.Pero elegante naman ang dating nito.Si Red mismo ang bumili ng isinuot kong damit sa kasal at dinala sa bahay.Hindi ko naman gustong mauwi ang lahat sa ganito pero nag pumilit si Red na pananagutan niya ako.Wala naman talagang nangyari sa amin nung gabing yun pero desidido siya sa kasal.Alam kong wala naman siyang pagmamahal nararamdaman para sa akin pero marahil dala ng hiya sa mga magulang ko ay napilitan siya noon.
Napapikit ako nang mapagtanto kong magazine pala ng kumpanya ni Red ang binubuklat ko.Huli na dahil alam kong nasa gilid ko na ito nakatayo.
“How's your day?”
Tanong niya.
“Ah, maayos naman.Nag dinner ka na ba?”
Kahit alam ko ang sagot ay sinubukan ko pa rin tanungin ito.Isang malaking katangahan pero tinanong ko pa rin.Hindi naman kasi ito kumakain dito.Ako lang naman mag isa ang kumakain sa mahabang mesa na ito.Umaga man o gabi.
“Oo tapos na.”
Sagot niya.Bilang lang ang mga sinasabi nito.Kung minsan nga kabisado ko na ang iba.I wonder kung kasama niya ulit si Doc Carla mag dinner.It pains me seeing them eating together samantalang heto ako naturingan asawa niya pero ni minsan di man lang nito nagawang saluhan sa pagkain.Maliban na lang kung naiimbitahan nila nanay at tatay sa bahay.Kung sa bagay, bakit nga naman ako magtataka pa.Wala naman nakakaalam na asawa ako ni Red.Dahil iyon ang utos at kagustuhan niya.Ang walang makaalam na ikinasal ako sa kanya.Kahit nga sa mga kapatid nito ay walang sinoman ang nakakaalam.Maging ang bestfriend kong si Rafaela ay wala ring alam na kasal na kami ng kapatid niya.Hindi ko rin naman ito nakakausap simula ng iuwi siya ni Red sa ibang bansa.
Dito sa kilala at pinakamahal na condo na pagmamayari ng pamilya nila kami nakatira.Actually wala naman problema dahil napakalaki ng kinuha niyang bahay dito.Pero ang pinagtataka ko, kung ayaw niya palang may makaalam na mag asawa na kaming dalawa eh bakit sa kumpanya niya ako pinagtatrabaho kung saan talaga malapit sa kanya? siguro ayaw niyang makahalata sila nanay at tatay sa set up namin.Siguro nga.Ano pa ba ang ibang dahilan?
“Ah okay.Sige pasok na ako sa kwarto may pasok pa ko bukas eh.”
Nginitian ko ito at nag paalam.Iisa ang kwarto namin pero kailanma'y di ito natulog sa tabi ko simula noong kinasal kami.Alam ko naman di nito gusto ang ideyang pagpapakasal sa'kin.Kaya nga sa dalawang taong pagiging mag asawa namin ni minsan hindi ito nag tangkang hawakan ako ulit.May mga oras nga noon na sinubukan kong ako mismo ang nag initiate na may mangyari sa amin.Nag handa pa ako ng mga pagkain at steak na paborito niya.Ginawa kong romantic ang lugar na ito pero iniwasan niya lang din ako.Wala siyang masakit na sinabi sa'kin pero parang sinaksak ang puso ko non sa sakit.Lalo na nang lumabas ito ng hating gabi at nalaman ko na lamang sa isang kaibigan na may nakakita sa kanilanv dalawa ni Doc Carla na umiinom ng beer sa isang convinience store.Kaya simula noon, hindi na ako umasa pa.Yung hope sa puso ko na baka sakaling mahalin niya. rin ako tuluyan ko ng pinatay.Pinilit kong tanggapin ang set up namin.Ni isang reklamo ay walaa siyang narinig mula sa akin.Pupunta lang siya dito tuwing gabi.Dito matutulog at sa umaga naman ay papasok.At ganun umaandar ang buhay namin bilang mag asawa sa loob ng dalawang taon. Pero sa mga taon na lumipas unti unti na lang akong nasanay.Nasanay na maging manhid sa sakit.At nasanay na maging bulag sa mga nangyayari.Natuto akong mag mahal ng tahimik.Nang walang hinihinging kapalit.
***
Umaga na nauna na itong pumasok sa trabaho.It's my day off today.Kina nanay ako pupunta ngayon.Nasabi ko na din kay Red na kailangan niyang pumunta sa bahay at magpakita mamayang gabi at may selebrasyon na gaganapin doon.Sumang ayon naman siya at sinabing susunod na lang siya pagkatapos ng trabaho.Inutos nitong Ipagdrive ako ni manong ben.Ang isa sa mga driver ni Red.Pero bago ako mag pahatid ng bahay ay sinabi kong dumaan muna kami ng palengke.Namili ako ng iba't ibang karne.Karne ng baka,baboy,at manok.Pati na din ang mga gulay.
“Ilan sayo ganda?”
“Kayo talaga binobola n'yo pa rin po ako hanggang ngayon.Sige po bigyan n'yo po ako ng tatlong kilo nito.”
Matapos makapamili ay isa isa ng isinakay ni manong ben ang mga karne at gulay na napamili ko.Napangiti ako nang makita bukas ang paborito kong bake shop at naroon sa salamin nakadisplay ang paborito kong manggo cake.Agad kong pinahinto si manong at bumili ng cake na gusto ko.Inabot ko ang papel sa cashier na naglalaman ng mensaheng nais kong ilagay niya sa cake.Nang matapos na ni kuyang cashier ang paglalagay sa cake ng dedication ay masaya niya itong ipinakita sa akin.Agad niya iyon inayos at nag pasalamat.
“Thank you ma'm.”
It was past eight in the evening pero wala pa ding Red na dumadating.
“Naku tay, nay, wag na natin hintayin ang asawa ko.Baka po kasi may biglaang meeting yun.Kesa kumulo ang tiyan natin sa gutom mauna na tayong kumain.”
Nakangiting sabi ko.
“Sigurado ka ba anak?”
“Opo nay.Tara na.”
Masaya akong nag salin ng pagkain.
“Ang takaw mo talaga.Baka mamaya mag tampo si bayaw.”
Saad ni kuya.
“Hindi yun.Ako bahala don.Malakas ako dun eh.”
Saad ko.Pero si nanay parang di kumbunsido.Tila ba inaaral nito ang bawat kilos ko.
Nang matapos kong tulungan si nanay sa pagliligpit ng mga plato at kutsara ay nag paalam na akong aakyat sa kwarto ko.Sinabi ko rin na dito na muna ako matutulog dahil namiss kong matulog sa kwarto ko.Alam kong di kumbinsido si nanay pero hanggat maaari ay di ko pinahalatang nasasaktan ako.When i entered my room tears fell to my cheeks.I sat on the bed and brought my knees to my chest.Maraming beses kong sinubukang tawagan si Red pero di ito sumasagot.Bakit ba hanggang ngayon nadidisapoint pa din ako? Umilaw ang cellphone ko.When i check it,there was a notification from my ig.It was Doc Carla's ig story.My lips trembled when i saw a photo of them having late night coffee together.I cried and cried again.Natigil lang ako sa pag iyak nang mapansing wala ang kwintas sa aking leeg kung saan nakalagay ang aming wedding ring.I remember removing it when i went to bathroom sa condo.Dali akong bumaba.Mukhang tulog na din sina nanay at tatay.Kaya diretso na akong lumabas at naag abang ng taxi.Nakahinga ako ng maluwag nang maabutan ko pa doon ang aking singsing.Papaalis na ako ulit nang huli ko nang mapagtanto na nakabukas ang opisina ni Red.Imposibleng iwan ito ni Red ng nakabukas dahil kahit kailan ay hindi niya akong hinayaang pumasok sa kwarto na iyon.Kung ganun sino ang narito? Halos maputol ang aking hininga sa matalim na bagay na tumutusok sa aking leeg mula sa aking likuran.
“S-sino ka?”
Tanong ko.
“kung sinusuwerte ka nga naman.Ang galing magtago ng kupal na yun ah.May asawa na pala siya? hahahhahahahha!”
Halos mawalan na ko ng lakas pero pinilit ko pa ring magsalita.
“Hi-hindi ko siya asawa.Katulong lang ako dit---”
“Tangina! sige magsinungaling ka lalaslasin ko tong makinis mong leeg.”
Saad nito sabay dila sa aking batok.Halos gapangan ako ng kilabot at takot sa ginawa nito.
“Tawagan mo asawa mo.”
Utos nito.
“Hi-hindi siya sasagot dahil nasa meeting s---
“Tawagan mo!!!!
Sigaw nito.Pero hindi ko nadala ang cellphone ko sa pagmamadali kanina.
“Wa-wala ang cellphone ko.”
Iritado ito.May dinukot itong cellphone at dinial ang number.Maya maya pa'y may sumagot doon.
“Hello, kumusta ka na Red Francis Lacsamana.Feel mo ba tapos na ko sayo?”
Wika niya na nagpakunot sa aking noo.
“Wala kang karapatan tumawa!
akala mo ba nagbibiro ako? nasa akin ang asawa mo! haahahahahhahha! ano?” natameme ka? narito ako sa bahay mo ngayon! ano? makikipag negosasyon ka na ba ngayon bata? te-teka anong tinatawa mo? ayaw mong maniwala? gusto mo ata patayin ko 'to eh.”
Nakangiti ito na tila isang demonyo.Habang papaikot na lumakad habang diin diin ang kutsilyo sa aking leeg.Ramdam ko ang hapdi doon pero nanatili lamang akong nakikinig sa lalaki hanggang sa pindutin nito ang loud speaker.
“Ano? five hundred million o papatayin ko to?”
Hindi agad sumagot ang nasa cellphone pero natigilan ako nang marinig ko ang pamilyar na tawa ni Red at makumpirmang boses niya iyon .
“Wala akong pakialam.Edi patayin mo yang sinasabi mong asawa ko.Tawagan mo ako pag may bangkay na.”
Hindi ako nakaimik.Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa narinig.
“Puta, sa-sandali kala mo ba nagbibiro ako?he-hello puta!”
Dinig ko ang pagbaba ni Red ng telepono.Para namatay ang puso ko.Malakas akong tinulak nito dahilan para mapaupo ako sa sofa.Sunod sunod nitong inambahan ako ng saksak ngunit lahat ng yun ay daplis lamang sa aking leeg at diretsong tumama sa sandalan ng sofa dahil sa mabilis na pag ilag ko.Nang muli ito bumwela ay saka ko buong lakas na sinipa ang kanyang ibaba dahilan para mamilipit ito sa sakit.Nagmamaadali kong kinuha ang nabitawan nitong kutsilyo at buong tapang winasiwas iyon sa kanya.
“Sige lumapit ka!”
Paika ika itong tumayo habang nakangiti
“Hindi pa ako tapos.Babalikan ko kayo!”
Saad nito at patakbong lumabas ng pinto.
Halos mabuwal ako sa pagkakatayo.
Paulit ulit na naririnig sa aking isipan ang boses ni Red.
“Wala akong pakialam.Edi patayin mo yang sinasabi mong asawa ko.Tawagan mo ako pag may bangkay na.”
Habang umaagos ang tubig ay siya ring pag agos ng dugo mula sa aking sugat.Hilam ang mga matang pinagmamasdan ang sarili sa salamin.
“Tawagan ka kapag may bangkay na? tss, f**k you Red Francisco! You're gonna pay for this”
Bulong ko sa sarili kasabay ng pagtulo ng aking mga luha.
- Writer
