8
2023 Words
Hindi ko alam kung dapat ba akong magsisi na pumayag akong makaisa pa kami... Nagising ako kinaumagahan na sobrang masakit ang katawan. Pakiramdam ko nabalian pa ako.
Hindi naman ganito 'to kagabi. Masarap pa ang kain namin bago kami nagkanya-kanya. Pagkatapos ngayong umaga, para akong nakipagkarera sa sobrang pangangalay nang bou kong katawan.
Pupungas-pungas na naupo ako sa kama at napangiwi nang sumidhi ang hapdi at sakit. Ginapangan naman ako nang pamumula... Hindi pa rin ako makapaniwala na bumigay ako nang ganoon lang.
Iba kasi talaga... Parang lumutang ako at bumulusok sa malambot na kama.
Hanggang ngayon naaalala ko pa rin ang sarap nang pakiramdam na yon.
... s**t! Tumigil ka na nga, Amy! Nakakahiya ka na!
Napabuntong hininga ako at kinuha ang papel na nasa ibabaw ng mesa.
ATM Card. Isang punit na papel. At isang boung coupon bond.
Napalunok ako nang mabasa ang mga passwords na nakalagay roon. Ganoon din sa mas malaking fonts nang pangalan ni Judas sa boung coupon bond.
Judas D. Pricamonte
May mga impormasyon sa ibaba.
Nanlaki ang mga mata ko nang mabasa kung kailan ang kaarawan niya. Akala ko 25 years old lang siya! Ang lakas nang loob kong tawagin siyang Kuya. Hindi naman kasi halata sa mukha't katawan niya!
Mag-twe'twenty nine na siya ngayong taon. Napalunok ako. s**t! Hindi ako makapaniwalang pumatol ako sa isang lalaking pwede nang matawag na sugar daddy!
Pinukpok ko ang ulo ko nang ma'realize ang kagagahang ginawa ko kagabi.
Ngayon ka pa talaga nagsisisi, Amy? Gayong bigay na bigay ka kagabi, at halos ikaw na nga itong nag-aya.
Putangina! Nakakaiyak!
Ano nang gagawin ko? Siguradong wala na sa ibaba si Judas. Sinabi niyang aalis siya ng maaga ngayon. Yong grocery naman ihahatid na lang daw no'ng Manang na laging naghahatid sa akin ng pagkain noon.
Nag-inat ako sandali at napangiwi na naman... Anong klasing pananakit ng katawan 'to? Bugbog naman ako sa mga trabaho noon kaya nakakapagtaka at sobra-sobrang sakit ang dinaranas ko ngayon.Gano'n ba talaga yon pagkatapos nang----? s**t! Di ko kayang pangalanan!
Namula ako at pinili na lang na bumaba ng kama. Naghanap ako ng masosout sa mga paper bags na binili noon ni Judas para sa akin. Napangiwi ako nang yong natatanging maikling shorts at manipis na t-shirt na lang ang naiwan. Pangalawang beses pa lang yata 'to na makakasout ako nang maiksing shorts. No'ng una, ikinapahamak ko.
Dahil wala kang pagpipilian, Amy. Maligo ka na!
Natatawa ako dahil talagang dahil sa nangyari parang baliw na akong kinakausap ang sarili. Wala naman kasi akong makakausap dito. Napagtanto ko ring hindi madalas na tumatambay dito si Judas. Laging abala...
Mabuti na lang din.
Ipinulupot ko ang tuwalya sa aking buhok saka ako lumabas. Dumapo ang mga mata ko sa Lotion, at kung ano-ano pang bote nang pampaganda.
Napalunok ako... Sinasadya niya yatang alagaan ako nang mabuti dahil alam niyang mapapakinabangan niya rin ako nang mabuti.
E ano pa bang mawawala sa akin? Binigay ko na... Nang walang pag-aalinlangan.
Pagkatapos maglotion at magpabango bumaba na ako at napatunganga sa kulay caramel na sofa niya. D-doon di'ba----
Ay ewan ko sa'yo, Amy! Nababaliw ka na naman! Yan ang napapala mo sa pagbukaka mo kagabi!
Shit naman!
Napapilig ulo ako at napabaling sa pintuan nang tumunog ang boses ng babae roon. Nandiyan na yata...
Lumapit ako at inalala ang password na nakalagay kanina sa isang pirasong papel. Mabuti na lang din at mabilis akong magkabisado.
Nakita ko naman sa monitor ang mukha no'ng Manang na hanggang ngayon hindi ko pa rin alam ang pangalan. Naawa naman ako nang makitang ang dami niya palang dala. Meron pa sa likod.
Agad ko nang pinindot sa pad ang naalala kong password. Bumukas iyon at nagkagulatan pa kami ni Manang. Nahiya naman ako roon at medyo napayuko.
Hindi naman kami madalas na nagkikita noon, at hindi rin ako ang nagbubukas nang pintuan dito sa unit. Kasi alam pa niya noon ang password. Saka nagkikita lang kami kapag palabas na siya ng unit. Kaya nakakahiya talaga!
"P-pasok po..." Alangan ko at nilapitan siya para kunin ang sa tingin ko'y hindi bababa sa dalawampung mga lalagyan na nasa paanan niya. Ang dami naman no'n! Paano niya kaya nabitbit lahat ng yan? Baka may tumulong naman sa ibaba.
"Kumain ka na, iha?" Tanong niya sa likod ko.
Umiling ako habang nakayukod at inaabot ang mga cellophane na kaya ko lang bitbitin. Inayos ko muna ang nagulo kong buhok bago kumuha nang apat na punong-puno at mabibigat na cellophane. Puro yata mga pagkain yon. O kung ano.
"Hindi pa kita napagluto ng uma----"
"A-ay Manang! Okay lang po! Ako na pong bahala."
Ngumiti siya nang hinarap ko. Napaiwas naman ang mga mata ko. Nahihiya talaga ako, e! Hindi ko alam kung may alam siya sa pisikal na relasyon namin ni Judas. Syempre siguro alam niyang hindi naman kami magkamag-anak ni Judas. Kaya malamang iba ang iisipin niya.
"Ilang taon ka na, iha?" Tanong niya pagkatapos nilapag ang dalawang cellophane sa marmol na counter ni Judas. Judas nga naman! Lahat ng makita ko rito ay amoy mahal.
Nagitla ako sa tanong ni Manang. Sasabihin ko bang kaka-sixteen ko lang no'ng nakaraang araw? Pero kapag sinabi ko baka himatayin ito... Mukhang alam niya kasing binabahay ako ni Judas. Hudas na yon!
"A-ah... A-ano... Kaka-eighteen ko lang po no'ng nakaraang araw." Napapikit ako sa pagsisinungaling ko.
"Ah. Mabuti! Baka kasi makasuhan nang child abuse iyang pamangkin ko, kawawa naman." Aniya, habang natatawa.
Ibig sabihin, may alam nga siya sa nangyayari sa amin! Putangina! Namutla ako roon. Narealize ko na nagsinungaling ako sa totoo kong edad... Pagkatapos alam niyang may nangyayari nga talaga. At tama ba ang rinig ko? Pamangkin niya ang hudas na yon?
"P-po? Pamangkin niyo po?" Gitlang tanong ko.
Ngumiti siya at tumango bago tumalikod. Sumunod naman ako at tinanong siyang muli.
"E-e bakit po kayo kinatulong---- Ibig ko pong sa----"
"Okay lang iha... Hindi naman talaga ako katulong ng pamangkin ko. Nagkukusa akong tumulong sa kanya. Bata pa lang kasi iyan nang natutong kumayod mag-isa. Yong nanay niya namatay, yong tatay naman niya nangibang bahay."
Napalunok ako. Totoo ba 'to?
"Oo nga pala... May mga bagong damit ka riyan. Pati pinabilhan ka sa akin ng pamangkin ko ng bagong cellphone."
Medyo nabigla ako. Okay! Dapat kalma lang dahil deserve ko naman yata na makuha ang mga gamit na binibigay sa akin ni Judas. Nagkakabenepisyo siya sa akin kaya siguro tama lang na matanggap ko ang mga 'to.
Napaiyak naman ako sa loob-loob ko! s**t! Bakit biglang bumigat ang dibdib ko sa mga inisip kong yon? Hindi ko mawari kong dapat ba akong maging masaya o malungkot dahil ito na nga sa harapan ko o! Napapadali na ang buhay ko! Hindi na impyerno tulad nang buhay ko noon! Hindi ko na kailangang maghirap pa!
Pero... Napapaisip pa rin ako. Sa nangyayari sa akin. Pinagsisihan ko na nga 'to ngayon. Pero mahirap lang kasi dahil alam kong nagustuhan ko yon. Siguro nga pagsisihan ko pa 'to lalo sa hinaharap.
"Iha... May buwanang dalaw ka yata." Ani ni Manang pagkatapos kong yumukod para kumuha ng mga paper bags at cellophane roon.
Napatayo naman ako sa bigla at umikot sandali. Hindi ko makita...
"May dalaw ka, iha. Teka! May binili yata akong napkin dito." Aniya at humalungkat sa mga lalagyan roon.
Nalaglag ang isang butil ng luha ko. s**t! Buti na lang talaga may dalaw ako ngayon! Ngayon ko lang napagtanto na ginawa nga pala namin yon ng walang proteksyon!
Paano kung nabuntis nga ako? Ang bata-bata ko pa... Ito ang sinasabi nila noong ang bata-bata pa nga lumalandi na... Pag natyempuhang nakabuo, ipapalaglag nang ganoon lang? Aba dapat no'ng una palang nag-isip-isip na bago ginawa ang isang maling bagay!
Isa na nga ako roon sa mga batang ang bata-bata pa nga lumalandi na!
Ayaw ko na! Hindi ko na ulit gagawin yon. Kahit na anong mangyari!
"Ito..." May inabot siyang modess sa akin kaya tinanggap ko at kumuha na muna ako ng dalawang supot doon para ilagay sa kusina. Nakasunod naman sa akin si Manang bago ko nilapag sa counter ang mga dala ko.
Kinalabit ako ni Manang at may inabot siyang dalawang paper bags.
"Maglinis ka muna..."
Tumango ako at halos maiyak na naman. Niyakap ko naman si Manang, nagitla siya kaya humiwalay na kaagad ako at pumaitaas para makapagpalit na rin.
Panay ang iyak ko habang naglilinis ng katawan. Natutulala rin ako kada minuto. Ano 'tong ginawa ko? Ngayon lang pumasok sa isipan ko na sobrang mali nga noon.
Oo nga't nasarapan ako... Pero ano bang dinala nito sa akin? Masakit ang puso ko dahil talagang alam ko nang pinagsisihan ko 'to ngayon. Iniisip ko pa lang ang lalaking mamahalin ko sa hinaharap, nasasaktan na ako.
Puno nang panghihinayang ang puso ko pagkatapos ihanay ang panloob ko sa ibang nandoroon.
Bumunot ako ng isang pad ng napkin at nagbukas ng isa pang paper bag.
Nanlaki naman ang mga mata ko nang inilabas ko ang isa sa mga laman noon!
Putanginang manyak na yon! Siguradong siya ang pumili nito! Imposible namang si Manang... Anong alam niya rito, di'ba?
Ang bastos-bastos nang hawak kong undergarment ngayon. Kasing nipis ng hintuturo ko iyong takip sa likod. Nangasim ako at ibinalik sa loob ang kulay Maroon na t-back na yon. Naninindig ang balahibo ko sa pandidiri.
Humalukay ako ng iba hanggang sa nakahanap ako ng isang maayos-ayos na panty sa loob. Natuwa ako nang makitang may teddy bear na drawing sa gitna no'n. Cute naman...
Pinadikit ko muna ang napkin sa panty bago sinout at nagbihis nang skirt na medyo maiksi ngunit sa tingin ko tama lang ang tabas.
Pagkababa hinanap ko kaagad si Manang kaso hindi ko mahanap-hanap kahit saan. Siguro nagmamadali yon at dinaanan lang ako. Napabuntong-hininga na lang ako at naghanda ng pang-almusal. Merong bacon na nakalagay pa sa styrofoam na nasa freezer ni Judas. Yon na lang ang ihahanda ko.
Napakamot noo ako nang matunganga sa harap nang pinaglutuan ni Judas kagabi. Paano nga 'to? May pinindot ako roon at halos mapatalon nang maramdaman ang init.
Pinag-aralan ko muna yon ng ilang segundo hanggang sa nakuha ko na ang mga pasikot-sikot. Kumuha ako ng kawali at mantika, isinalansan ko doon sa ibabaw at naglagay ng mantika. Naghintay ako na uminit iyon hanggang sa nilagay ko na ang bacon. Napahinga ako ng malalim dahil tila nabunutan ako ng tinik doon.
Malay ko ba do'n?
Nang matapos ay sinangag ko naman ang naiwang kanin kagabi. Saka kumain at naghugas. Tinitigan ko naman ang counter na napuno na ng mga paper bags at supot.
Wala naman akong gagawin kaya mag-aayos ako ngayon. Solo ko naman ang unit ni Judas. At hindi ko alam kung kailan ang uwi no'n. Mas mabuti pa ngang ganito para naman makapag-isip-isip ako sa kung papaano ko iiwasang mangyari ulit yon.
Kailangang iwasan.
Inayos ko ang mga de lata sa itaas ng cabinet, at ang ilan naman ay nilagay ko sa ref. Yong naiwang walong paper bags ay sa tingin ko ay akin.
Binuksan ko ang una, at namalik-mata nang makitang may itim na adroid doon.
Kinuha ko ito at sinipat. Medyo napatalon nang tumunog yon...
Napalunok ako at sinagot ang tawag.
"Nakuha mo na..." Aniya.
Napalunok ako at nanginginig na sinagot siya.
"O-opo..." Lunok ulit.
"Anong ginagawa mo?" Tanong niya.
Napatingin ako sa palibot at naglakad patungo sa sala. Naupo ako sa sofa at pinaglaruan ang tela no'n gamit ang mga daliri ko.
"U-umuupo po."
Humalakhak siya. Hindi ko naman makuha kung para saan yon.
"Saan?"
Tinitigan ko naman ang telebisyon.
"S-sa sofa po."
"Ah? Sa sofa? Doon sa niya----"
"Jud!" Namumulang ani ko at biglang napatayo.
Lumayo-layo ako nang kaonti at napahawak sa bibig ng malaking jar.
Humagalpak siya nang tawa. Napapalunok naman ako.
Ang manyak-manyak niya! Sobrang manyak! Na kahit ang layo naman namin sa isa't isa kung ano-anong bastos ang mga sinasabi niya.
Nangatog ang mga binti ko dahil sa pagkaalala nang mga nangyari.
"May messenger ka? Add kita... Pagkatapos magsend ka nang picture mo... Soutin mo yong t-back na binili ko. Wag ka nang magdamit ha?"
"Judas!!" Halos mamuti naman ang kamay kong nakahawak sa bibig ng jar.
Tinawanan niya ito.
Putangina niya talaga!
- Writer
