9.
2039 Words
Mabuti na lang na ipinasama ako ni Judas sa mga taong maghahakot ng mga gamit ko roon sa tinutuluyan ko noon. Dahil talagang nag-aalala na ako, iniisip ko kung may naiwan pa ba... O baka wala na dahil hinakot na ng mga magnanakaw.
Bumaba ako pagkatapos ituro sa kasama kong mga lalaki't babae ang pwestong pagparadahan ng sasakyan na nasa mismong tapat lang nang daanan patungo sa bedspace na tinutuluyan ko noon.
Napalunok ako marahil dala nang pagdadalawang isip. Nalilito talaga ako! Alam kong mali 'to, pero kasi sayang naman ang libreng panunuluyan ko sa unit ni Judas. Total naman di'ba nakuha niya na ang gusto niya? Dapat lang na humingi ako ng damyos.
Pero putangina! Magmumukha akong pokpok noon...
Pakiramdam ko nawalan ako ng pag-asa. Iniisip ko pa lang ang mga bagay na mangyayari sa akin, kung magdedesisyon ako ngayong tumakas ay pinanghihinaan na ako ng loob. Normal lang naman ang malito, di'ba? Bata pa ako, may mga pangarap... Kaso kinakalaban yata ako sa sarili kong pag-iisip. Umiiral ang pagiging matalino ko. Iniisip ko pa lang ang mga mangyayari sa akin kapag nawala na ako sa puder ni Judas, parang ang laki na nang ikalulugi ko. Baka matulad na naman noon ang mangyayari sa akin sa hinaharap.
Pikit matang sinoung ko ang maliit na daanan patungo sa looban, sumusunod naman ang limang tutulong sa akin para sa paghahakot.
Naispatan ko si Aling Andrea na nagsasampay ng mga labahin niya, natigilan siya at napatitig sa akin ng nakakunot noo. Medyo ginapangan ako ng kaba roon.
"Amy..." Aniya nang naglakad palapit sa akin. Napalunok ako at napatingin sa nakasalansang na mahabang walis sa gilid niya.
"Akala ko napano ka na... Limang araw kang hindi nakauwi ha. Yong renta mo next we----"
"Kasi mo Aling Andrea..." Putol ko sa sasahihin niya sana.
"Aalis ka na?" Tanong niya habang nakataas ang isang kilay. Napasilip din siya sa likod ko. Napalunok ako.
Sige na Amy, sabihin mo na. Kapag nagtagal ka pa diyan, mas lalong hahaba ang usapan. Mas lalo kang magdadalawang isip.
"O-opo." Sagot ko, halos mamutla.
Tumikhim siya at tumango. Pagkatapos ay tinuro ang nakasarang pintuan. Tumango rin ako at nagpaalam na kukunin ko na ang mga gamit ko.
Hindi naman lingid sa kaalaman ko ang pagtitig niya sa akin kada minuto. Para bang alam niya ang dahilan bakit bigla-bigla itong desisyon ko. O talagang nagtataka siya.
Napalunok ako at kinapa ang susi na itinago ko sa plastik na mga halaman. Nang nahanap ay binuksan ko na ang silid ko roon. Sobrang liit noon at duda ako kung magkakasya nga ba kami sa loob. Sa tingin ko sa liit ng ispasyo roon ay dalawang babae lang ang pwede kong isama.
Nilingon ko yon isa, sa pagkakatanda ko ay Kath ang pangalan nito. Yong isa naman ay Nene.
"P-pwede po bang kayo lang dalawa? K-kasi masyado pong masikip sa loob."
Tumango naman sila at sinamahan ako papasok. Kinuha ko ang mga importanteng gamit. Binaklas naman nila ang mga kurtina na binili ko noon sa divisoria. Saka kinuha ang mga gamit ko sa pagkain. Kung ano-ano na lang din ang mga pinagkukuha nila at nilagay sa mga malalaking supot na nakita nila sa tabi.
Napatitig ako sa floormat na nasa dulo at tabi ng Orocan. Sana nga nandoon pa ang maliit na halaga ng pera dahil sayang naman kung nanakawin lang. Saka pinaghirapan ko yon!
Napahinga ako nang malalim nang maramdamang medyo bumubukol pa iyon. Hinila ko naman paitaas ang dulo ng floormat at natuwa nang hindi man lang nagalaw ang ayos ng perang nandoon.
Sinikop ko yon at nilagay sa nakuha kong sobre mula sa Orocan.
Saka tumayo at kumuha nang isang malaking bag para do'n ilagay kasama ang ilang damit ko.
Pawis na pawis kami ng matapos ang lahat. Hindi naman karamihan ang mga damit ko, pero sakto lang para sa dalawang balikan.
Mag-aalas cuatro nang matapos kami roon. Napahinga ako ng malalim at tinitigan ang bigay sa akin na android ni Judas. Wala namang load iyon, wala ring nakakaaliw na application kaya sobrang boring noon. Napahinga na lang ako nang malalim at sumandal sa salamin.
O ano na ngayon, Amy? Nagpadalos-dalos ka kaya panindigan mo iyan. Okay lang! kakayanin ko! Tulad nang lakas ng loob na inipon ko noon para maglayas.
Nakatulugan ko ang sobrang pagod kaya kalabit ang nagpagising sa akin.
"Baba na po tayo, Ma'am." Ani ni Kath.
Tumango ako at pupungas-pungas na bumaba sa sasakyan. Pinagtulungan naman naming buhatin ang mga gamit ko mula sa likod. Napatigil sa pagsusulat si Manong Guard at medyo natulala sa amin.
Napangiti ako nang hilaw bago nagtuloy-tuloy sa elevator. Napalunok na naman ako... Paano kaya sa mga susunod na araw?
Sa pagkakaalam yata ng mga tao dito sa building ay may relasyon kami ni Judas... In short parang nagli-live in. Paano kaya sa susunod na Linggo kung makikita nila akong bumababa sa elevator at nakauniporme nang pang'highschool? Patay nga naman! Pareho nila kaming pag-iisipan ng masama. Masama na nga 'tong ideya na para na kaming nagli'live in, ano pa kaya yong ideya na binahay niya ang isang minor? O kung hindi man nila maiisip na bata pa talaga ako, na mukhang desi-otso na, anong laban naman ng dalagang kakalabas lang sa elevator at nakauniporme pa ng panghighschool? Pareho kaming pag-iisipan nang masama... Siya na Pedophile. Ako na kumapit sa patalim.
Napalunok ako at pumindot nang password. Hindi na ako bumaba pagkatapos kong ilagay sa silid ko ang ilang supot ng mga kagamitan ko. Yong mga mabibigat naman pinapasuyo ko na lang sa tatlong kalalakihan.
Napahilot sentido ako nang sumidhi ang sakit sa ulo ko. Normal na lagi akong ganoon kapag unang araw ng dalaw ko. Yong pamamanhid nang katawan ko ay medyo nawawala naman na... Kaso pinalitan nang pakiramdam ko na parang nahihilo.
Nahiga na muna ako at kinalikot ang Android. Napatitig ako a icon na nasa itaas nang tumunog yon, may notif galing sa pinakamalapit na wifi... JUDAS... Kanya yata yon.
Sinubukan kong maki-connect at medyo nabigla nang nahulaan ko ang password.
"Manyak nga naman!" 'PUSSYCAT'.
Sinubukan kong magdownload ng messenger sa playstore. Pagkainstall ay naglog-in kaagad ako. Maliban sa tunog nang mga pumapasok na bagong mensahe, nakakapagtaka lang na dinumog ako ng mga filtered messages.
Binuksan ko iyon at inisa-isa ang mga pangalan. Medyo napangiwi ako ng makitang halos Bombay ang nandoroon. Hindi ko na lang pinagkaabalahang basahin ang mga pangalan.
Sa pagkakatulak ng mga pangalan patungo sa itaas ng screen, napatigil ako sa isang natatanging pamilyar na pangalan sa akin.
Judas D. Pricamonte. 1 hour ago pa ang mensahe.
Tinotoo nga! Wala sa loob na binuksan ko iyon. Napatanga ako nang makita siyang nakahubad hanggang ibaba nang bewang. May sout namang boxer ang hudas. Ayaw ko nang sabihin lahat ng nakita ko dahil talagang hindi ako mapakali.
Napalunok ako dahil sa sobrang kilabot. Napa-exit tuloy ako at napamasahe sa batok.
Masakit na naman ang ulo ko, at nahihilo na naman ako. Pumikit ako sandali at naupo sa kama. Pinakiramdaman ko naman ang sarili bago tuluyang tumayo at kumuha ng damit mula sa malaki kong bag.
Mas mabuting dito ako pumili kesa sa mga binili ni Judas na siguradong kasing ikli na yata ng isang pirasong damit ang tabas. Alam ko pa naman ang hilatsa ng mukha no'n!
Pagkatapos maglinis ng katawan ay bumaba na ako at naabutan ko sina Kath na nag-aayos ng mga gamit ko. Namula naman ako do'n dahil talagang inasa ko pa talaga sa kanila yon. Nag-alangan akong lumapit kaso tinapangan ko na lang ang mukha ko. Malaki kaya ang tulong nila sa akin.
"A-ate..." Tawag ko, napatingala siya at ngumiti.
"A-ako na lang po."
Umiling ito, "Trabaho lang, Ma'am. Pasensya na po, sinusunod lang namin ang utos." Aniya.
Napalunok ako at napagdesisyunang hayaan na lang sila roon. May naisip naman akong paraan para makabawi sa tulong nila.
Kinuha ko ang dalawang nakasupot pa na bread mula sa ref at napamaywang sa harap ng counter. Anong masarap na palaman kaya para do'n?
Binuksan ko muli ang ref at napatango dahil sa dalawang magkapatong na tray ng mga itlog.
Isinalansan ko ang mga yon sa kalderong nakita ko roon, at binuhusan ko ng katamtamang dami ng tubig. Hinanda ko na rin ang sachet ng juice at hinayaan lang ito sa counter.
Naupo ako sa tapat ng counter at muling nagbrowse sa hawak na phone. May ilan akong nireplyan na mga mensahe, kaso sobrang ikli at maingat ang mga yon. Baka kasi hinahanap na ako ni Tiya sa kanila... At siguradong pag nalaman nila kung nasaan ako ay siguradong susugurin nila ako. Kahit saang lupalop pa ng mundo iyan.
Muling tumunog ang seksyon kung nasaan ang mga filtered messages. Napalunok ako nang mabasa ang pangalan ni Judas doon. Hindi ko na sana papansinin pa kung hindi lang galing sa kanya.
Wala na naman sa loob na binuksan ko iyon. At napanganga nang makitang video na naman ngayon. Nakakangatog naman itong ginagawa niya! Medyo nakahilig siya sa upuan, at bukas halos lahat ng butones nang sout niyang polo at napalunok ako nang depinang naklaro ko ang iilang balahibo sa dibdib niya. Hindi gaanong makapal iyon pero tama lang para mapansin kaagad.
Napahigpit ang kapit ko sa amba ng counter dahil sa sobrang kaba. Nakagat ko naman ang pang-ibaba kong labi.
"Like what you saw?" Huling sabi niya bago ngumisi at napakagat labi.
Shit! Ang bastos talaga ng lalaking 'to! Ang manyak-manyak! Sobrang manyak!
Inekisan ko nga ang message request niya at napangisi dahil wala nang mangungulit sa akin at magsesend ng mga mahahalay na litrato niya. Di naman kasi ibig sabihin na bigay todo kami noon sa larangan ng s*x ay okay nang may ganoon!
Kunot na kunot na ang noo ko habang nanonood ng tv. Pang-apat na araw na itong hindi pa umuuwi si Judas. Nakakatuwa naman kahit papa'no dahil yong taong kinatatakutan ko'y pansamantalang malayo sa akin. Kaso sumasakit ang ulo ko sa mga taong panay ang doorbell sa unit niya at mag-iiwan na lang ng mensahe ukol sa kung ano-anong bagay na hindi ko naman maintindihan.
Natatakot din naman akong pagbuksan ang mga taong yon dahil baka mamaya niyan iba pala ang pakay?
Tumunog ang babaeng monitor kaya napabuntong hininga ako at napatayo, natulala pa ako ng ilang segundo sa cellphone na nakalapag sa center table.
"M-manang..." Ani ko nang mapagbuksan siya ng pintuan. Ngumiti ito at may inabot na kulay pulang paper bag.
"Uniporme mo iha. Ipinasuyo sa akin ni Jude... Baka kasi sa susunod na buwan pa ang uwi niya."
"P-po?!" Gulantang na reaksyon ko sa sinabi niya. Ganoon katagal?! Kaya ba apat na araw na no'ng huling tawag niya kasi literal na mawawala siya ng isang buwan?
Tuwang-tuwa naman ang kalooban ko dahil sa wakas... O at least kahit papa'no mahaba-habang panahon din pala ang bakasyon ng pag-iisip ko na pagod nang maghanap nang paraan para sa problema kong 'to!
Lumipas pa ang mga araw at hindi ko na namalayan ang unang araw nang pasukan. Hindi ako magkandaugaga sa pagmamadali. Maaga naman akong nagising, kaso naging mabagal ang mga kilos ko sa sobrang kabado.
Kinuha ko ang ATM card na ipinahiram sa akin ni Judas at nilagay sa wallet na binili niya at pinasuyo lang kay Manang para maibigay sa akin 'to. Ganoon din ang bigay niyang packbag.
Napabuntong hininga ako pagkatapos na ibinaba ng taxi driver sa tapat ng isang building. Ito na yon... Mag-aaral na ulit ako.
Masaya ako pero lamang ang kaba dahil ibang eskwelahan na itong papasukan ko. At higit sa lahat, sa isang private school pa! Hindi ako bagay dito.
"Girl, I like your skirt! Buti ka pa pinayagan ng parents mong ganyan kaiksi ang tahi."
Napatanga ako sa babaeng katabi ko lang habang naghihintay nang pagbaba ng elevator. Nilingon ko naman ang kabila, nagbabaka sakaling yong katabi ko kausap niya. Ha? Imposible naman na itong natatanging lalaki na katabi ko ang kausap niya!
"Ako?" Turo ko sa sarili ko at yumuko para silipin ang sout kong uniporme saka kinumpirma sa pagsilip din ng kanya.
Namula ako dahil do'n. Tama nga siya! s**t na Judas na yon! Parang sinadya niya yatang ganito 'to kaiksi. Para siguro pag-uwi ko makita niyang ganito ang ayos ko!
"Duh! Obvious!" Irap nito at humakbang patungo sa tapat.
Napalunok ako at sumunod.
- Writer
