10
1998 Words
Napakamot noo ako at medyo nalukot ang mukha nang may isang bagong estudyanteng tulad ko na nagpapakilala sa harapan.
Puro hangin kasi.
Napalunok ako nang tumitig siya sa akin. Napayuko na lang ako sa sobrang pagkabahala at konsensya dahil pinag-isipan ko siya ng masama.
"I like innocent, fair and tall girls. With long curly hairs. In specific, I like that girl----"
Nagsinghapan ang mga bago kong kaklasi. Tumingala naman ako para alamin kung sino. At malaman lang na nakaturo siya sa akin. Napalunok ako at namutla bago napaatras.
Ew!
Kumindat pa ito. Nalukot lalo ang mukha ko at kumuha na lang ng ballpen para paglaruan. Kinakabahan nga kasi talaga ako.
"Ikaw na Miss Beautiful." Bulong ng katabi ko. Kinalibutan ako dahil doon.
Tumayo ako at uutal-utal na nagpakilala. Akala ko'y naligaw na ako kanina. Kasi sobrang iba nitong eskwelahan na pinapasukan ko sa noong pinag-aaralan ko. Yong mga estudyante hindi ko alam kung natutuwa ba na unang araw ng pasukan ngayon... O hindi dahil iba ang mga inaatupag.
Paulit-ulit na pagpapakilala ang ginawa namin sa bawat subject. Kaya wala kaming naumpisahang leksyon ngayong araw na 'to.
"Hey girl!" Kalabit nang kung sino habang naglalakad ako patungo sa elevator, at hindi ko na naman alam kung saan ako patungo. Basta ito yong sinasabi nilang bahala na.
Naging hilaw ang pagngiti ko sa babaeng tumawag sa akin. Ito yong babaeng nagsabing maiksi ang skirt ko. Lumapit siya sa akin. Hindi ko mapigilang titigan siya mula ulo hanggang paa.
Dalagang-dalaga. Alam niya kung paano dalhin ang sarili. Halatang anak mayaman. Siguro lahat naman yata ng nag-aaral dito ay anak mayaman. Ako lang ang naligaw.
"I like you." Aniya. Habang kinakalikot niya ang may kaiksian niyang buhok.
Napanganga ako. Ano raw? Ang lakas makapantrip ng babaeng 'to, a!
"As friend! Duh!" Irap nito.
Napalunok ako. Iba nga talaga ang topak ng mga mayayamang tao. Hindi mo alam kung talaga bang nakikipagkaibigan, o power trip lang.
"Saan punta mo?" Tanong niya.
"S-sa canteen?" Nakangiwi kong tanong, hindi ako sigurado roon. Pero sa tingin ko kailangan ko yon dahil talagang ilang minuto na lang pwede nang kumulo ang tiyan ko.
"Cafeteria, girl. Anyway, anyhow. What's your name?" Nakataas kilay na tanong niya.
Nakatatlong lunok pa ako bago nasagot ang tanong niya.
"Ah... What a nice name. I'm Jessiebel Kaye Alaba by the way." Sabay lahad ng kamay niya.
Nanginginig na tinanggap ko yon. Nakakailang ang babaeng 'to! Na halos hindi ako makakilos nang maayos dahil sa pangangatog. Parang di ko trip ang mga pinaggagawa niya.
Wala akong nagawa nang sumama siya sa akin sa loob nang bakanteng elevator. Alangan ako nang tinanong siya kung anong floor ang sinasabi niyang Cafeteria.
Narealize kong napakadaldal niya pala. Wala akong maintindihan, lahat dinadaan niya sa mga branded na bag, shoes, damit o kung ano-ano pang gamit... At dagdagan pa ng conyo niyang lenggwahe. Nahilo lang ako... Hindi dahil sa elevator kundi dahil sa kanya.
"Are you a virgin?"
Parang nag-ugat ako sa sahig dahil sa tanong niya. Agad akong kinabahan. Nagitla. Namawis ng malamig. Lahat yon nangyari isang segundo lang pagkatapos niyang magtanong.
Napalunok ako. Tuyong-tuyo ang labi. Tumakbo yata paalis sa katawan ko ang lahat ng tubig na inipon ko roon.
Ngumisi siya na para bang alam niyang hindi na, "So you are not? Hindi halata sa mukha mo, ha! You look so innocent and fragile and no horny hormones in your body. May boyfriend ka?"
Shit!
Anong isasagot ko? Wala? E wala naman talaga! Ngayong naisip ko na hindi ko naman pala boyfriend ang nakauna sa akin, para akong nanginig sa takot.
"Really?!" Nanlalaking mga matang tanong niya, gayong wala akong sagot do'n.
"Kaka-break lang? O wala talaga? So who's that bastard, anyway?"
Shit! Tuluyan nang nagbara ang lalamunan ko sa mga tanong niya. Na lahat wala akong maisagot.
"Damn! So no one? As in you've got yourself into a physical relationship without label? Sugar daddy ba yan?" Tanong niya.
Nanlaki ang mga mata ko nang maalalang inakusahan ko nga palang sugar daddy si Judas!
Ngumisi siya. Kompirmado na ngang tama ang hula niya.
"I like you even more now." Aniya at inakbayan ako patungo sa salaming pintuan ng cafeteria.
Weird niya! Sobra! Halos hindi na nga ako makahinga dahil sa pakiramdam na guilty'ng guilty ako sa mga katanungan niyang patama ng sobra sa akin. Pagkatapos siya, nagawa pa niyang magbiro nang ganyan?
Dapat di'ba mandiri? Kasi nakakadiri yon? Highschooler na pumatol sa isang dekadang mas matanda sa kanya? Ako nga kinikilabutan dahil pumatol ako kay Judas. Kahit sabihin ko pang gwapo at matipuno si Judas, hindi pa rin maipagkakaila na mukha ko na itong sugar daddy.
Namutla na ako sa nangyari... Mas pinili ko na lang na manahimik habang nagsasalita si Jessiebel ukol sa mga ulam na nasa tapat namin.
"Are you working out?" Tanong niya sa gitna ng pagbabayad. Kinuha ko naman yong akin na pinag-ipunan ko noon.
Sa tuwing nagbubukas ang bibig niya, sobra-sobrang tahip ng dibdib ko sa kaba. Kapag ganoon, natatakot akong baka may maisambulat siya rito. Mahirap na dahil maraming estudyante ngayon ang bumibili rito. Kapag nagmaling bukas iyang bibig niya, siguradong ako na ang pag-uusapan bukas.
"H-hindi, e..." Sagot ko habang naghihintay ng sukli.
Tumango siya, "Baka naman nahubog ka dahil sa work out sa ka----"
"Jess..." Putol ko, halos magmukhang nangangasim na sa sobrang pamumutla.
Tumawa siya. At itinikom na ang bibig. Mabuti na lang din.
Nasa school naman ako di'ba? Bakit pakiramdam ko kasama ko pa rin si Judas? Parang nagkatawang babae siya sa katauhan ni Jessiebel.
Nakagat ko ang pang-ibabang labi dahil sa kaba nang mabasa ang text ni Judas. Kakaupo pa lang namin nang tumunog ang Android na bigay ni Judas.
"Girl... Siya ba yan? You look so turned on."
Napasinghap ako at binalingan si Jessiebel na nasa tapat ko. Hindi ba niya pansing kinakabahan ako?
Halos ayaw ko na ngang umuwi sa unit ni Judas mamaya. Akala ko ba 1 month pa, e bakit naging isang Linggo na lang? s**t! Makikita ko na naman ang hudas na yon mamaya.
Napalunok na lang ako at umiling saka pinatay ang ilaw ng screen. s**t! Paano ako makakain nang maayos nito kung ang isipan ko'y lumilipad patungo sa Unit ni Judas? Akala ko pa naman mahaba ang pahinga ko sa mga nangyayari sa buhay ko ngayon.
"Girl... Imposibleng hindi siya. You really look so flash!" Aniya, halos ngumiwi na.
Ako na ang ngumiwi para sa kanya. Hindi ako aamin, kahit na anong mangyari. Pag umamin ako, dadami pa ang iisipin niyang masama tungkol sa akin.
"Whatever!" Aniya at napairap.
Mabuti na lang din at nakakapag-isip ako ng maayos habang kumakain ng spaghetti. Siya naman puro dahon ng gulay ang nasa pinggan.
Ilang minuto pang naging tahimik ang mesa namin. Nabasag lang no'ng may biglang tumabi sa akin. Halos mausog ako at muntik pa akong nalaglagan ng isang strand ng spaghetti!
Kung hindi lang masamang bigyan 'to ng matalim na titig ay ginawa ko na.
Napairap si Jessiebel nang mapagsino ang nasa tabi ko. Ako naman halos masuka. Ito kasi yong mayabang na lalaking nagpakilala kanina sa harap ng classroom.
"Hi, baby girl!" Aniya, nakaharap sa akin.
Nabilaukan ako kaya agad kong kinuha ang binili kong mineral water kanina.
Ngumisi siya, pinapakita iyong mga pantay-pantay na ngipin niya.
Malakas na natawa si Jessiebel kaya halos lahat ng estudyante, kabilang ako, ay napatitig sa kanya. Weird niya! May kasama pang hampas sa mesa. Habang tumatagal mas lalong nagiging iba ang tingin ko sa kanya. Hindi ko alam kung may sira ba sa utak 'to o sadyang malakas lang ang trip.
"Gorin... Ano na namang trip yan?" Aniya, pagkatapos tumawa na parang gusto niya nang iluwa ang tonsil niya... Kita pati ngala-ngala.
"Tss... Type ko 'tong si Amythyst kaya nagpapa-impress ako." Wika nito sabay hagod sa buhok niya. Muntik na naman akong nabulunan.
Anong klasing lalaki ba 'to? Parang may sakit!
"Hindi ka type niyan." Siguradong sagot ni Jessiebel.
"Bakit? Ikaw ba siya?" Ani nito na matalim ang titig kay Jessiebel. Ngumisi lang ang huli at umiling saka yumuko at muling kumain.
Napalunok ako. Anong gagawin ko? Hindi ko talaga tipo ang mga taong mayayabang. Hindi ako makakilos nang maayos kapag nandiyan lang sila sa paligid. Saka nasusuka ako!
"Saang school ka dati?" Tanong niya.
Nawalan ako ng gana kaya tinulak ko na lang ang spaghetti na paubos na sana.
"S-sa malayo."
Ngumiti ito at itinuko ang braso sa mesa para makaharap niya ako. Nailang naman ako at napabaling kay Jessiebel na walang pakialam na kumakain lang doon.
"Saang malayo yan?" Tanong niya.
Napalunok ako. Wala naman akong balak na sabihin sa kanya kung saan yon dahil baka maisipan pa nilang ungkatin ang nakaraan ko. Pag nagkataon, baka umabot sa kaalaman ni Tiya. At magugulo na naman ang buhay ko.
Hindi ko alam kung dapat ba akong magpasalamat na tumunog ang cellphone ko o ano. Pero nang dahil do'n nakahinga ako ng maluwag at nag-excuse sandali. Nahuli ko pang nakatitig sa akin ni Jessiebel. Napalunok ako bago sinagot ang tawag na hindi ko alam kung ikatutuwa ko ba o ikatatakot. Naglakad na ako palabas ng cafeteria.
"Good morning, Amy." Aniya sa mababang boses. Halos pabulong na.
Napalunok ako at lumapit sa sofa na nasa gilid lang ng cafeteria.
"G-g-good morning po." Ani ko at tinitigan ang halamang nasa tabi lang din ng sofa.
Humalakhak ito mula sa kabilang linya kaya kinilabutan ako at bahagyang hinimas ang braso ko na noo'y pinaninindigan ng mga balahibo.
"I miss your pu----"
"J-Judas!" Nagitlang ani ko at binalingan ang glass door patungong cafeteria. Napahinga ako maluwang ng wala namang papasok o papalabas do'n.
Tumawa siya, bakit kaya laging bastos ang mga lumalabas sa bibig nito?! Wala bang mas matino kesa do'n?
Lawyer siya kaya dapat may mga kabuluhan ang mga sinasabi niya... Hindi puro kalibugan sa katawan ang dapat na lagi niyang ibinabahagi sa akin.
"It is true, Amy. I miss being inside your pussy..." Wika niya na tono pa rin ng taong tatawa-tawa.
Para akong kinuryente at ginapangan nang pang-iinit mula leeg patungo sa mga pisngi ko. Grabi talaga! Wala man lang pasintabi! Kung may pakialam siya dapat inisip niyang nasa school ako.
O naisip niya nga pero dahil hindi naman alam ng mga taong nasa paligid kung anuman yong sinabi niya kanina... Nawalan siya ng pakialam. Ako lang talaga ang may pakialam.
"s*x tayo mamaya, ha?"
Sinampal ko ang sarili sa sobrang hiya. Para akong sinusunog ng buhay sa sobrang pamumula ng bou kong katawan. Bakit naman kasi... Sa dami nang pwedeng sabihin ay yon pa talaga. Parang bagay lang na hinihingi, na madaling pagbigyan agad kahit hindi naman dapat gano'n.
"M-may pa-pasok na po ako." Nanginginig na wika ko. Nakikita ko na si Jessiebel na naglalakad papalabas ng cafeteria. Kinabahan ako dahil pag nagkataon na nandito na sa labas ang taong yan... Siguradong abot-abot hanggang langit ang gagawin niyang panunukso sa akin.
"Oh! Okay! I forgot! Take your time, Amythyst. Just don't get too tired... Papagurin pa kita mamaya."
Bumigat ang hininga ko dahil sa kaba kaya agad ko nang pinatay ang tawag para makaharap na si Jessiebel na noo'y tinutulak na ang pintuang salamin.
Napalunok ako nang magkaharap kami. Nakatitig siya nang madiin sa akin. Na para bang may ideya sa mga nangyari.
"You look like you were asked for sex." Aniya na nakangisi.
Parang kaybilis ng mga pangyayari at biglang sinaid ang dugong umakyat sa leeg at mukha ko kanina!
Putangina! Bakit ba nakilala ko pa 'tong babaeng 'to? Para akong may kaharap na babaeng bersyon ni Judas.
O may lahing manghuhula kaya? Para bang alam na alam niya ang lahat ng mga nangyayari sa akin. Wala pa sa lahat ng mga konklusyon niya ang nagkamali...
"So am I right? Huh! Wow! Made-drain ka niyan bukas. Goodluck girl! Akyat na ako, may klasi pa e! Bye!"
Saka siya tumalikod at nauna na roon sa loob ng elevator na may ilang sakay pa at nilabasan ng isang tao kanina.
Pinagpawisan ako at napapunas ng noo nang wala sa oras!
- Writer
