15
2063 Words
Tumunog ang babaeng monitor...
At yon ang dahilan kung bakit natigil ang halikan namin. Pagdilat ko sobra-sobrang hingal ang inabot ko. Nalukot ang mukha ko at ramdam ko ang pag-iinit no'n habang nakikipagtitigan kay Judas na noo'y hindi ko alam kung anong ekspresyon ang binibigay sa akin. Mukhang tulad ko nalukot din. Hindi ko alam kung bakit... O dahil nainis siya sa dahilan nang pagkakatigil nang halikan namin.
Lumunok siya at tumayo, sinundan ko naman ang pisi ng katawan niya. At napabalik ang mga mata ko sa tapat nang boxer niya. Napalunok ako at natulala.
Namaywang siya kaya umakyat ang mga mata ko sa itaas. Kung saan nakapikit siya nang mariin at panay ang buga nang hangin. Muling bumaba ang mga mata ko sa tapat ng boxer niya na saktong nasa tapat lang din ng mukha ko.
Mukhang nagiging normal na... Parang unti-unting nawawala ang bukol.
Muling tumunog ang monitor kaya napatayo ako, ngunit hinawakan niya ang braso ko.
"Ako na." Aniya, kaya hinayaan ko na lang siyang maglakad do'n para gawin ang dapat na ako ang gagawa.
Nasapo ko naman ang bou kong pisngi nang makaupo. Mabuti na lang... s**t! Mabuti na lang talaga! Kung hindi baka kung saan na naman kami dinala no'n.
Kung pag-uusapan ang lebel nang kamunduhan namin ni Judas... Mukhang magkapareho. At mukha ring nahawaan niya ako sa kamanyakan niya.
Hindi ako makapaniwala!
"Good afternoon, Amy!!" Gulat akong napatalon sa sofa at napalingon sa likod.
Nalaglag ang panga ko nang makitang nakatayo si Jessie roon. May hawak na kahon nang J.Co, ayon sa pagkakabasa ko.
Napalunok ako, at natulala nang ilang segundo! Paanong----
"Apo..." Tawag ni Manang na nasa tabi ni Judas. Ngumisi si Judas at napatingin kay Jessiebel
Paano ako natunton nang babaitang 'to?!
Saka apo? Apo ba na normal na tawag ng mga matatanda sa mga kabataan ngayon? O apo na magkadugo?
"Okay ka na? Hindi na masakit katawan mo?" Aniya habang papalapit sa akin.
Dumoble yata ang laki ng mga mata ko dahil sa tanong niya. Nahuli ko kasing kumunot ang noo ni Manang na napatingala kay Judas na mukhang hudas na ngumingisi roon.
Tumabi siya akin kaya umusog ako. Naningkit ang mga mata niya habang tinititigan ako mula ulo hanggang paa. Inangat niya ang hawak na kahon saka lumingon-lingon. Sa huli dumapo ang mga mata niya sa tapat ng mesa na may ibang kahon nang donuts.
Mas lalong naningkit ang mga mata niya at napalingon kina Judas na nanonood lang sa amin doon.
"Tito... Hindi niyo man lang pinakain nang matinong pagkain?!" Galit na utas niya.
Napasinghap ako. A-ano raw?
Napabalik ang titig ko kay Judas na umiling ng isang beses bago bumaling sa akin at ngumuso nang kaonti.
"Matino naman ang----"
"Oh, come on! Matino ba 'tong donut?"
Nangasim ang mukha ko at napatitig sa hawak niyang kahon. J.Co. May guhit pa nang donut... Kaya hindi ko makuha kung anong pinaglalaban niya.
"She's sick!" Aniya, halos ngumiwi.
Napaawang nang kaonti ang labi ni Judas at nagtatakang napatingin sa akin. Umiling ako. Sinabi ko nga pala kanina na may sakit ako kaya lumiban ako. Hindi ko naman inasahang dadalaw ngayon si Jessiebel at mukhang lumiban pa sa klasi.
"You're sick, right? You told me!" Akusa nito nang walang makuha na sagot kay Judas.
Si Manang naman halatang nag-alala at biglang lumakad patungo sa kusina.
Lumunok ako. Lalo na at mukhang nangtitrip lang naman si Jessiebel. Hindi ko alam kung may kinokopirma lang siya kaya ganyan kakulit ang mga paratang niya. Lalo na rin dahil ngumingisi ang babaeng bersyon ni Judas.
At sa pagkakabanggit ko noon, medyo natuliro ako. Maaari kayang magkadugo ang dalawa? Kaya ba magkaugali? Kaya ba ang weird niyang babae kasi baka naman matagal na siyang may alam sa akin?
"You're not sick..." Ngisi niya. Nalaglag ang panga ko. Ito na nga ba ang sinasabi ko.
"I was right! You got laid last night!" Tawa nito.
"Jessie..." Malumanay na saway ni Judas. Lumapit siya sa amin. Umikot sandali at naupo sa tabi ko. Pinapagitnaan na ako ng dalawa ngayon. Napalunok ako. Mukhang magiging subject for bullying ako ng dalawa! s**t!
"So?" Nakataas kilay na baling ni Jessie sa gilid ko. Dahan-dahan naman niyang nilagay ang kahon sa itaas lang din no'ng kahong kinuha ko sa ref.
"Patay ka talaga kay Lola, Tito... You're subjecting a minor to be your wife. Mukhang inaaraw-araw mo pa si Amy."
Pu.tang.i.na?! Totoo ba talagang pag-uusapan namin 'to? Sa harapan ko pa? Sa sakop nang presensya ko?
"I'm not..." Buntong hininga nito.
Lalo pa akong napalunok, pinisil ko nang mahigpit ang isa kong kamay. Pinagpapawisan ako sa topiko ng dalawa... Halata sa dalawa na hindi sila ilang sa mga pinag-uusapan nila.
"Saan do'n? Na lagot ka kay Lola? Or for subjecting Amy as your wife? Or the latter?"
"Jessie..." Banta nito.
Umismid si Jessiebel at nilingon ang likod ng sofa. Siguro tinitingnan niya kung maririnig ni Manang. Kaso mukhang imposible.
"And you're teaching her how to get very lustful."
Nalaglag ang panga ko. Nanlalaki ang mga mata habang nakatitig ako kay Jessiebel. Na seryoso nga sa sinabi niya.
"I'm not!" Inis na ani ni Judas.
Ano raw? Hindi? E bakit lagi naming ginagawa yon? Nakatatlong session na nga...
Kung hindi nga talaga, ibig lang sabihin talagang nadadala ako. Sarili ko ang nagpapaubaya----
Wala akong maalala na pinilit niya ang sarili niya sa akin. Nagpapaubaya ako. Walang panggagahasa na nangyari. Wala pa namang tinuturo sa akin si Judas kaya malamang hindi nga talaga niya ako tinuturuang maging malibog. Ako ang nagkusa.
Namutla ako, at biglang lumamig ang tiyan ko sa mga naisip.
Nanghina pa ako lalo nang tumayo si Judas... Nakatingin siya kay Jessiebel at umiling bago tumalikod.
Nanlamig ako... Bakit ganoon?
Shit! Ano bang nangyayari? Bigla akong kinabahan... Pero bakit naman? Pinasok ko 'to e... Dapat wala akong pagsisihan.
"Amythyst, you're a year younger than me. But you must know that you should stop this abruptly. Bago ka magsisi." Aniya at tumayo rin.
Napalunok ako nang ilang beses. Biglang kinabahan. Tama naman siya. Dapat tigilan ko na 'to. Kaso nakakafrustrate. Alam ko kung bakit... Nanghihinayang ako sa pakiramdam na yon.
Saka may punto rin naman pala ang pagiging weird niya. Nasampal ako nang katotohanan.
Kumakain ako nang donut habang nakatulala sa telebisyon. Narinig ko na lang na tinawag ako ni Manang. Dala ang kinagatang donut ay tumayo ako para pumasok sa kusina.
Kaya lang natigilan ako nang makitang pababa ng hagdan si Judas. May mga dala siyang papel at ang isang kamay niya ay may hawak na laptop.
Hindi ko mawari ang nararamdaman ko... Basta. Parang medyo natauhan na ako. Kaya lang... Sayang... Nanghihinayang ako... Naibigay ko na e... Nag-eenjoy pa ako. Kaso paano naman ang kapakanan ko? Magsisisi yata ako nito sa huli.
"Amy..." Tawag ulit ni Manang.
Mabigat ang puso na tumuloy ako sa kusina. Noon ko naman nakita si Jessiebel na nakaupo sa tapat ng hapag at humihigop ng sopas. Napalunok ako dahil sa tingin ko kapag nakikita ko si Jessiebel, yong huling sinabi niya lang ang maaalala ko.
"Eat." Aniya, pagkaangat ng ulo mula sa pagkakayuko.
Pagkatapos lumunok ay tumango ako. Noon ko naman nilingon si Manang na parang may hinahanap sa loob ng ref.
No'ng binalingan ko naman ang stove, nakita kong may nakapatong na kaldero do'n. Kinain ko muna ang isang kagat na lang na donut bago lumapit sa sink.
Kumuha ako nang dalawang maliliit na mangkok at sumandok. Medyo nagulat ako noong nalingunan si Jessiebel na kunot noong nakalingon sa akin.
Napalunok ako at nilapag ang mangkok sa katabing puwang na nasa stove. Kinakabahan na talaga ako. Lalo na at halatang inoobserbahan ako ni Jessiebel.
Ayaw niyang tumuloy pa ako sa pisikal na relasyon namin ni Judas. Hindi ko alam kung kanino siya nag-aalala. Maaaring sa akin. Pero paano naman si Judas? Mukhang malapit naman sila sa isa't isa.
Tumayo siya at napatda ako roon. Parang biglang nanigas ang mga binti ko at ayaw humakbang.
Pinagpawisan ako nang malamig nang tumabi siya sa akin. Nakatuko ang kamay niya sa gilid ko, sa tapat ng stove. At ako naman ay nakatuko rin ang isang kamay sa likod nang bagay na sinasandalan ko.
"I know what you're doing. Usap tayo mamaya..." Bulong niya habang bumababa ang mga mata sa nilapag ko na mangkok.
Napalunok ako, at parang naging malaki ang puwang sa gitna ng tiyan ko.
Napatango na lang ako kahit hindi sigurado. Umalis din naman siya at bumalik sa inuupuan niya kanina.
Nanginginig na inabot ko ang dalawang mangkok, at agad ding napabawi dahil sa biglang ragasa nang init. Nanginginig ako sa takot... Alam ko kung bakit... Nangingilabot ako dahil pareho naming alam ni Jessiebel na sobrang mali nitong ginagawa ko.
Kaso, naiiyak ako. Iniisip ko pa lang na magpapadala ako sa konsensya ko ay nanghihinayang na ako. Siguro nga... Isa na ako roon sa mga babaeng nawala na nang tuluyan ang kainosentihan.
At naiiyak ako dahil sa tingin ko mahihirapan akong umahon.
Pinakalma ko muna ang sarili bago kinuha ang dalawang mangkok at lumabas sa sala. Noon ko naman nakita si Judas na abala sa kaharap na laptop. Ang mga kahon at pack ng juice ay nilagay niya sa ibaba.
Halos hindi ko na maintindihan ang panlalamig nang hininga ko habang papalapit sa kanya.
Si Judas... Kung iisipin sobrang layo nang agwat namin. Pero pumatol ako.
Napailalim ako sa gayuma niya... Nagpatianod ako sa libog. Kinakain na ako nang konsensya ko. Pero ang hirap umiwas.
Shit! Hindi naman ako gano'ng klasing babae di'ba?
Pero paano ko naman ipapaliwanag ang mga nararamdaman ko sa tuwing hinahawakan niya ako? Sa tuwing pumapatong na siya sa akin?
Hindi ba ugali nang isang babaeng malibog iyon? Yong hindi makontrol ang sobra-sobrang pagnanasa. Na halos ikabaliw na.
Kalma, Amy...
Kahit bumibigat ang loob ay lumapit ako kay Judas. Natigilan siya sa pagpipindot nang keyboard at napatingala sa akin na noo'y nakatayo sa gilid ng sofa.
"U-uhm. Sopas?" Ani ko at inextend ang isang mangkok. Tumango lang ito at muling yumuko.
Napalunok ako at nilapag ang mangkok sa tabi nang laptop niya. Sobrang abala niya naman... Nag-iibang akto na naman ito.
Balak ko sanang tumabi kaya lang naisip ko na wala namang mangyayari dahil lahat nang atensyon niya nakatoun sa laptop, sa mga papel. Lahat yon tungkol sa trabaho.
Bumalik na lang ako sa kusina at hinarap si Jessiebel na kumakain na naman ng siopao ngayon.
Napalunok ako at humigop at kumain na lang din ng sopas. Walang imikan. Marahil gusto niyang isang bagsakan na lang para mamaya.
Hindi iilang minuto lang ay natapos din ako. Nilagay ko sa sink ang mangkok at agad na akomg bumalik sa sala.
Medyo nasaktan ako no'ng datnan na hindi man lang nabawasan ang binigay kong sopas sa kanya. Kahit masama ang loob, yumuko ako sa paanan niya para kunin ang mga kahon at pack nang juice. Naramdaman ko ang pagkakatense niya, kaya tumingala ako. Nakadungaw siya sa akin kaya kinabahan ako.
"K-kukunin ko lang." Sabi ko. Tumango siya at muling pumindot sa harap nang laptop.
Nabigla ako no'ng nakita si Jessiebel na nakaekis ang mga braso sa tapat nang dibdib niya habang pinapanood ako. Ngumisi siya... Na para bang nangungutya. Ngayon ko na naiintindihan lahat nang mga tanong niya noon. Lahat nang kaweirduhan niya. Yong mga tanong niya na hindi lang hula... Kundi talagang panama niya sa akin.
Napalunok ako at nilapag sa counter ang mga kahon. Noon naman lumingon si Manang...
"Magpahinga ka, Amy. May sakit ka di'ba?"
Hindi ako tumango. Ayaw ko nang magsinungaling sa pangalawang beses. Nakakakonsensya.
Nasa bungad pa rin ng kusina si Jessiebel. Halatang hinihintay talaga ako. Tumango ako, gayon din siya.
Nilingon ko lang ang likod ni Judas bago naglakad patungo sa makitid na hagdan. Rinig na rinig ko ang pagsunod ni Jessiebel sa likod ko. Pipihitin ko na sana ang pintuan nang pinigilan niya ako. Napalunok ako bago lumingon.
Medyo namumula siya, mukhang nagpipigil. O kanina pa talaga nagpipigil.
"He'll gonna f**k you until he's done with you, Amy... Kaya, ngayon pa lang tigilan mo na yan... Wag kang papauto sa mga hilaw niyang pangako. Dahil kapag tapos na siya sa'yo..." Ngumisi siya bago tinuloy ang mga rebelasyon, "... He'll leave you like a w***e! Hindi lang yan... Siguradong wasak ka pagkatapos niyan... At kapag nagkataon. Masisira ang buhay mo."
Nangatog ang mga tuhod ko at bumara ang lalamunan ko. Hindi ko inasahan na manunubig ang mga mata ko sa sobrang kaba!
- Writer
