No’ng Nagdalaga si Amy(R18)(COMPLETED)

17

Ewan ko nga ba, at bakit ganoon. Pati ako nahahawa sa mahihinang ungol ni Judas. Sadyang nakakadala...

Kakaiba rin kasi ang hatid na dala ng pagtaas-baba ko sa kandungan ni Judas. Parang may masarap na yanig. Hindi nakakahilo, nakakadala pa nga... Parang nabubuhay ang dugo ko...

"Ugh! Damn..." Aniya, tunog na parang nasasaktan.

Natigilan ako... Nasa punto ako na parang nahihirapan akong lumunok. Punong-puno ang bibig ko, halos wala nang madaanang hangin o laway. At ang sarap... Nakakaadik... Parang tumatama pa nga yata sa likod ng lalamunan ko ang ulo ng kahindigan niya at kung iisipin wala pa nga kami sa kalahati.

Hinila niya ang buhok ko paitaas. Mukhang ang mahaba kong buhok ay nakapulupot na sa kamao niya. Hindi lang ako sigurado roon.

Ako na ang bumunot nang kahindigan niya, paalis sa kandungan niya. Tiningala ko siya, halos hindi ko na naman makita ang ekspresyon niya dahil talagang binalot na yon nang dilim.

"M-masakit?" Nag-aalalang tanong ko, naninibago ako sa pagsasalita ko sapagkat parang nabinat yata ang bibig ko. Ganoon ba talaga kalaki at kahaba yon? Sinabi ko na noon na mahaba at malaki ang sa kanya pero hindi ko alam kung gaano nga talaga kalaki. Wala akong mapagkumparahan, wala akong ideya kung gaano nga talaga kalaki.

"Masarap nga e..." Aniya, rinig ko ang tunog nang pagkakangisi niya.

Nagpipigil naman ako ng ngiti... Masarap daw? Hm? Pinagloloko yata ako ng hudas e.

"Mukhang di naman..." Wika ko.

Tumawa siya at binitawan ang buhok ko. Namungay naman ang mga mata ko nang naramdaman ang paghaplos ng palad niya sa likod nang ulo ko.

"Sasakit yan pag di mo pa tinuloy."

Kumunot ang noo ko. Tinigil niya ang paghaplos sa likod ng ulo ko. Nabahala naman ako, lalo na noong tumayo siya at lumapit sa lagusan patungong kusina. Pinapanood ko siya habang ginagawa yon, at ikinatingala ko nang bumukas ang ilaw dito.

Noon ko naman siya muling nalingunan nang naupo siya sa tabi ko. Medyo nanlaki ang mga mata ko... Siguro sa pagkamangha... O sa pagtataka.

Ngayon ko lang kasi talaga nabistahan ang itsura ng kanya sa maliwanag na ilaw, at sa mas malapitan.

Hindi ko alam kung bakit namumula ang ulo nang kahindigan niya, siguro ay dahil mestisuhin si Judas... Kaya siguro ganoon din.

"Labas mo ang dila mo, Amy. Hagurin mo."

Napalunok ako... Dapat ba talagang ganoon? Nakakapagtaka... At nakakagising ng kamalayan. Pero gusto ko rin namang matutunan.

Muli sinakop ng kamay niya ang mahaba kong buhok. Inayos niya iyon para siguro hindi sagabal. Tinutulak niya na naman ang ulo ko paibaba. Dahan-dahan. Hanggang nasa tapat na naman ng labi ko ang ulo ng kahindigan niya.

Handa na ako, pero may iba yatang plano si Judas. Hinayaan niya akong nandoon lang, nakadikit lang ang labi sa kanya. Hindi niya na ako muling itinulak pa. Naghintay ako, pero walang dumating.

"Amy... Labas mo na ang dila mo."

Bilang sunod-sunuran ibinuka ko nga ang mga labi ko, at inusli ang dila ko. Hindi ko alam kung anong gagawin, ngunit instinct ko ang nagtrabaho. Parang binulungan akong dilaan ang ulo ng kahindigan niya.

Nang ginawa ko na ay agad na napaangat sa pag-upo si Judas. Ginanahan naman ako at inulit pa ang pagkiwal ng dila ko patungo sa kahindigan niya.

"f**k!! Sarap!"

Halos umalpas naman ang tuwa ko para sa sarili. Parang may nakuha kasi ako. Parang may nasungkit. Parang trope. Kaya ang lakas nang loob ko na muling ulit-ulitin yon. Panay ang angat ng pang-upo niya.

Pakiramdam ko, yang nararamdaman ni Judas parang nararamdaman ko rin noon nang dinilaan niya ang hiyas ko. Para kasing may kiliti sa puson yon, e. Kahit hindi naman abot ng mga dila namin, ay para na ring may hinahalukay sa loob ng mga puson namin.

Ginanahan ako, lalo na at medyo may napapasama sa dulo nang dila ko. Medyo malagkit, saka malapot. At ewan ko... Bakit diyata't parang nakakaadik ang lasa nitong naghalo ang tamis at alat. May hatid na kakaibang sensasyon. Parang sumabog sa gunita ko. Saka nakakakiliti rin pala kahit hindi naman ako ang ginagawan nito.

"f**k! f**k! Fuck..." Paulit-ulit na mura niya, medyo napadaing ako nang sumalakay ang sakit sa anit ko. Napapahigpit ang hawak niya. Alam ko kung bakit... Tulad ko noon, nasasarapan na rin siya.

Ang lakas nang loob ko na mas lalo pang pag-igihan gayong hindi ko naman alam kung tama pa ba iyong ginagawa ko. Kinikiwal saka sinusundot ko ang dulo ng kahindigan niya gamit ang malikot kong dila.

Ang init na nang mukha ko, pinagpapawisan na rin ang likod ko. Marahil sa posisyon ko ngayon, o marahil ay dahil din sa sa pagkiskis ng dulo ng dila ko sa ulo ng kahindigan niya.

Pinilit kong ibinaba ang ulo ko para masakop na nang tuluyan ang kahit ulo lang ng kahindigan niya. Pumapasok na nga! Hanggang sa loob ng mga labi ko. Napalunok ako, at muling itinulak ang dila ko para makapa ang ulo ng kahindigan niya. Ramdam ko ang pagbigat nang hininga niya lalo na at mas mabilis ang hagod ng dila ko sa ulo ng kanya ngayon. At lalo na dahil muli ko pa itong itinutulak papasok sa bibig ko. Hindi na abot ng dila ko ang uluhan ng kahindigan niya, kaya nagkasya na lamang ako sa katawan ng kanya. Saka mukhang masarap din naman.

Tumigil ako nang parang binat na binat na ang bibig ko... Saka kunti na lang pwede na yatang maabot ng kahindigan niya ang dulo ng lalamunan ko.

Kinalma ko ang sarili nang ilang segundo hanggang sa inangat ko ang ulo ko at hanggang sa ulo ng kahindigan niya at muling ibinaba.

"Damn! f**k! Ang sarap, Amyyy..." Aniya.

Naging hudyat iyon para bilisan ko pa ang pag-angat at pagbaba nang ulo ko. Paulit-ulit. Hanggang sa tinulungan niya na ako at halos mabulunan na naman ako. Wala akong nagawa nang umalpas ang kakaonting laway sa paligid ng kahindigan niya, pati na rin sa labi ko.

Bumibilis pa... Sobrang bilis na napapapikit na lang ako sa nararamdamang hilo. Maya't maya'y inangat niya ang ulo ko at natulala ako nang bigla niyang hinagod ang kahandaan niya ng sobrang bilis na halos hindi ko mahuli ang kamay niyang lumalapat sa puno no'n. At sa isang iglap sumirit sa ere ang kung anumang likido na yon.

Masakit ang batok ko kaya panay ang masahe ko roon. Nasa driver's seat si Judas at medyo namumungay ang mga mata. Siguro dala nang antok. Samantalang ako, mukhang inantok na rin.

Pagkatapos nang aksyon na yon. Umakyat na kaagad ako sa itaas at naligo. Sa tingin ko kasi ay sumisikat na ang araw no'n sa labas. At hindi nga ako nagkamali. Alas syete na ay nasa kalagitnaan pa rin kami ng traffic. Kung tama ang tantiya ko, siguradong malelate ako nito. Absent na nga ako kahapon, pagkatapos ngayon ay mukhang malelate pa?

Inabot ko ang tubig at uminom roon. Busog na rin ako sa tinake out na pang-umagahan ni Judas. Siya nama'y nandoon pa rin sa dashboard ang binili niyang pagkain para sa sarili.

Hindi ako makapaniwala! s**t! Pabalik-balik ang eksena sa utak ko, ang pagtaas-baba nang bibig ko sa kahabaan niya. Putangina! Malibog na yata ako...

Hindi naman ito gawain ng matinong babae di'ba? Hindi naman magpapatianod ang isang babaeng nasa katinuan di'ba?

Siguradong pag nalaman 'to ni Jessiebel, sasabunin na naman ako no'n. Kaso, wala naman akong planong ipaalam sa kanya 'to.

Napahinga ako nang malalim nang nasa tapat na kami ng gusaling pinapasukan ko.

Itinigil niya lang sa mismong tapat ng gusali ang sasakyan niya. Lumingon ako sa kanya at tinuro ang labasan. Kinalas niya ang sout na seatbelt kaya nagkasalubong ang mga kilay ko.

Seryosong lumapit ang mukha niya sa akin at sinakop ang labi ko ng mga labi niya. Napasinghap ako... Kasing bilis lang yata nang nagdaang hangin ang halik niyang yon.

Kinabahan ako, at parang kinagat ng mga langgam ang kahabaan ng leeg ko patungong pisngi dahil nanunusok ang init doon.

"Take care."

Tumikom ng mahigpit ang mga labi ko sa pagpipigil ng ngiti.

Gagong Judas... Mapanlinlang.

Tumango ako at kinalas na rin ang seatbelt ko bago binuksan ang pintuan.

"Ikaw din." Pahabol ko bago naglakad patungo sa entrance ng gusali.

Napapalunok ako ng ilang beses. Kakaiba ang araw na 'to... Masyadong maraming nangyari.

At wag sanang makaamoy si Jessiebel...

"Hi!" Gulat na napalingon ako sa kabilang bahagi kung saan may tumabing medyo payat at matangkad na lalaki.

Shit! Bakit ba laging naaamoy ako ng taong 'to?! Nakakainis na!

Seryoso ko lang siyang tinitigan. Hindi ko mapagbigyan ang binat na binat na ngiti niya ngayon... Ayaw ko talaga sa kanya... Mas ayaw ko pa siya kesa kay Jessiebel.

"Absent ka kahapon." Aniya at ngumuso. s**t! Bakit ba nakakainis ang taong 'to?

Gwapo naman siya, may dating... Siguradong kapag mga kaedaran namin ang tatanungin, pasadong-pasado si Gorin bilang isa sa mga campus hearthrob na tinatawag. Lalo na at mukhang may lahing intsik, o Korean o kung sinong asyano na parehong singkit at maputi...

Kaso hindi ko talaga siya tipo. At itong pangungulit niya, sobrang nakakainis.

"She was sick." Sagot naman ng boses babaeng nasa kabila ko.

Napalunok ako... Bakit ba ang malas-malas ko ngayon? Salo ko lahat. Sana naman hindi makahalata ang isang 'to.

"Ha? Okay ka na?" Sabay kapa niya sa leeg ko kaya napaatras ako, "Mukhang okay ka na... Siguradong mababaw na lagnat lang iyon."

"Yeah, right!" Sagot ni Jessiebel at nauna nang pumasok. Napalunok ako. Guilty. Sa nangyari kanina. Siguradong pangangaralan niya na naman ako kapag nalaman niya kung anuman yong ginawa ko kanina.

"Di pa kayo papasok?" Tanong nito. May kasamang dalawang estudyante sa loob.

Humakbang na ako, sumunod naman si Gorin.

Tahimik sa loob, hindi ko alam kung dahil ba iyon sa patakaran na bawal mag-ingay pag nasa loob ng elevator o dahil talagang naiilang ako... At siguro nararamdaman nila yon.

Pagkalabas sa tamang palapag, inayos ko muna ang sout kong bag saka humakbang, si Jessiebel naman ay inunahan ako at tumungo sa hagdang nasa gilid ng pinakadulong silid. Napalunok ako.

Weird niya!

"Tara!" Napatalon ako nang maramdamang umakbay sa akin si Gorin. Saka niya ako hinila palakad sa pinakagitnang silid.

Napangiwi ako. Anong klasing lalaki ba 'to?! Kainis.

Nakagat ko ang pang-ibabang labi nang nakitang natigilan ang lahat ng kaklasi ko mula sa paghaharutan. Lahat tumutok sa amin.

Dahan-dahan kong inalis ang nagpapaubayang braso ni Gorin. Saka nagmamadaling naglakad patungo sa pwesto ko noon.

Nakakailang! Sobrang nakakailang! Ramdam ko pa rin ang katahimikan ng mga kaklasi ko. Alam kong ako ang binabantayan nila. At hindi ko naman alam kung bakit...

"Amy..." Galak na tawag ni Gorin.

Ngumiwi ako, para ipakita sa kanyang hindi ko na nagugustuhan tong paglapit-lapit niya sa akin.

Tinawanan lang ako ng baliw! Pareho sila ni Jessiebel. Malakas ang topak!

"Mas lalo kang gumaganda pag nag-iiba ang ekspresyon mo, 'no?" Sabay kurot niya sa pisngi ko.

Narinig ko na parang lumagabog ang pintuan kaya napatalon ako at napatingin doon. Saktong nandoon si Jessiebel at nakangisi. At may dalang paper bag.

Lumapit siya sa amin... O sa akin. Saka nilapag sa ibabaw ng mesa ko ang hawak niyang paper bag.

"For you... Grandma cooked it for you... Baka raw kasi hindi ka inaalagaan ni Tito. You got sick, right?" Aniya, nakataas ang isang kilay.

Napalunok ako.

"Teka... Teka! Magka---- you two are related?" Nalilitong tanong ni Gorin, napatitig ako sa kanya. Hindi alam kung anong gagawin.

"Of course! We're friends!" Nakangising sagot ni Jessiebel habang nakatitig nang mariin kay Gorin.

"Hindi! Blood related. Kamag-anak!"

Umiling ako. Humagalpak naman ng tawa si Jessiebel. Mas lalo tuloy nanahimik ang paligid.

"Gago! We're not! She's living with my Uncle!"

Nalaglag ang panga ko at namutla sa sinabi niya. Parang naging iba ang tahimik ng paligid. Nakakabingi. At nakakailang!

Putangina! Siguradong pag-uusapan na ako nito! Kahit sinong makakarinig, iba ang iisipin. Bakit kasi... Bakit sinabi niya?!

Hindi ko alam kung nananadya lang ba ito o kung nadulas lang kaya nasabi niya iyon!

"A-a-ano?" Nanginginig na tanong ni Gorin. Nawala ang pilyong ngiti niya sa labi. Parang namutla... At may narealize.

Ako naman... Halos mahimatay at tinitigan si Jessiebel na nakangisi lang ngayon. Noon ko napagtanto na talagang sinadya niyang ibulalas ang sekreto ko.

At bakit naman niya ginawa yon?!!