SAYO LAMANG (Romuel and Bianca)

CHAPTER 7

ISANG napaka lakas na sampal ang pinakawalan ni Bianca sa kanang pisngi ng binata. Ang akala niya ay tuluyan na siyang matatangay ng halik nang binata. Napaka lalim na halik ang ginawa sa kaniya ni Romuel, sa gulat hanggang sa kapusin ng hininga ang binata ay hindi parin siya nakaka huma. Mabuti na lamang ay bahagyang napa lakas ang pag bitaw sa kaniya ng binata kaya dahil duon ay para siyang binuhusan ng malalim na tubig.

Maging si Romuel ay nagulat rin sa kaniyang ginawa. At siyempre hindi niya iyon ipapahalata sa dalaga. Galit parin siya sa babaeng kaharap.

“Diba 'yan naman ang gusto mo—

Nabitin ang ibang sasabihin ng binata ng muli siyang sampalin ni Bianca. Kaya mag asawang sampal na ang natanggap ni Romuel

“again” mariin ngunit mahinang saad ng lalaki. Na ngayon ay nanlilisik na ang matang naka tingin sa babaeng kaharap.

Muli na sanang sasampalin ni Bianca ang binata subalit mabilis iyon hinuli ng binata. Pagka tapos ay Malakas nitong kinabig palapit ang bewang ng dalaga kaya naman sobrang magka dikit na sila

Sa gulat ay muli na naman nanlaki ang mata ni Bianca at napigil niya ang kaniyang pag hinga. Lalo na't sobrang magka dikit ang katawan nila. At konting konti nalamang ay muli na naman mag tagpo ang kanilang mga labi.

Hindi alam ni Bianca kung paano niya ilalayo ang kaniyang sarili sa binata. Gayong napaka higpit na animoy isang bakal ang naka tali sa kaniyang bewang.

“Bakit kapa bumalik?” wala sa sariling tanong ni Romuel. Basta't iyon na lamang ang lumabas sa bibig niya habang naka titig siya sa mukha ng dalaga.

“Ro–Romuel, pakawalan mo ako.…ba–baka may maka kita saatin” hindi maka tinging saad ni Bianca

“Answer me, bakit kapa bumalik” pag uulit ng binata

'Para balikan ka' bulong ng isip ng Dalaga.

“Para-para sa mommy mo. Tama para sa mommy mo” nauutal niyang sagot.

“tsssk, tell me the truth” ani ng binata at mas lalong hinigpitan ang pag kakayakap sa bewang ng dalaga. Dahilan upang mapa singhap ito.

Nahihirapan naman sumagot si Bianca lalo na't napaka lapit ng mukha nila ng binata. Halos magka bungguan na ang matangos nilang ilong at nasisinghap na nila ang mabango at mainit nilang pag hinga sa isat-isa.

“Because of me?” mahinang saad ni Romuel pagka tapos ay nilapit nito ang bibig sa kanang tenga ng dalaga at masuyo iyon hinalikan at mahina rin niyang kinagat iyon. Dahilan upang mas lalong mapa singhap si Bianca at mag sitayuan lahat ng balahibo niya.

“Tell me Bianca, bumalik kaba para saakin?” saad pa nito at tanging mahinang pag iling lamang ng ulo ang tanging naging sagot ni Bianca. Dahilan upang muling mapa tiim bagang na naman ang binata

“answer me Bianca”

“Hindi nga—

Hindi na naituloy ni Bianca ang kaniyang sasabihin dahil muli na naman siyang hinalikan sa labi ng binata. Malalim iyon at masuyong halik. Hindi marahas at hindi mapag parusang halik ang naramdaman ni Bianca. Kaya naman wala sa sariling natangay na siya ng halik ng binata. Masuyo na animoy ingat na ingat sila sa bawat halik nila sa isa't-isa “Now answer me…dahil ba saakin? ” mahinang saad ng binata habang patuloy parin ito sa pag halik sa labi ng dalaga

“Yes” wala sa sariling tugon ni Bianca, pagka tapos ay naipa ikot na niya ang kaniyang mga kamay sa leeg ng binata dahilan upang mas lumalim ang kanilang halikan.

Naputol lamang ang matamis na pinag sasaluhan nilang halik ng may biglang tumikhim mula sa kanilang likuran “aheeem, kuya Rom, ate Bianca natapos na ang gagamiting pulutan. Nag papahinga narin si Ninang. Kuya Romuel mag sisimula napo ang inuman sabi ni Ate Joy” ani ni Petra na ngayon ay naka ngiti ng napaka lawak at may mapanudyong tingin itong ibinigay kay Bianca

“sige Petra” seryosong tugon ni Romuel, ngunit kay Bianca parin ito naka tingin.

“mag palit kana, at yung nangyare ngayon lang kalimutan muna 'yon. Sinubukan lang kita at hindi nga ako nag kamali. Napaka dali mo parin makuha at napaka dali mo parin isuko ang sarili mo” saad ng binata na animoy isang kutsilyong humiwa sa puso ni Bianca.

Nag iinuman na ang lahat ng maka balik si Romuel sa mga kaibigan. Ang huling basong may alak ang para kay Romuel na si Petra pa ang nag bigay.

Walang ka alam-alam si Romuel na may halong gamot ang alak na para sa kaniya. Dahil sa ginawa niya kay Bianca ay naguguluhan na ang kaniyang isipan kung bakit niya iyon ginawa. Kaya naman sunod sunod ang kaniyang pag lagok ng alak at siya na rin ang naunang nalasing at nahilo.

“hahaha, mahina talaga sa alak ang isang 'to” lasing at natatawang saad ni Paulo.

“haay nako. Tulungan monga ako Kiel, dalhin natin ang g*go na 'to sa kuwarto niya” wika ni Sebastian

“ay ako na po mga kuya. Ako napong bahala kay Kuya Romuel. Sige lang po ituloy niyo lang ang inuman niyo” ani ni Petra at kinuha ang kanang braso ni Romuel upang ipatong iyon sa balikat niya.

“siguro kaba Petra? Mabigat 'yan” ani ni Fego

“yes Yakang yaka kona 'to” ani ni Petra at tumalikod na habang pilit kinakayang ipasok sa loob ang lasing na lasing na binata.

“Bianca, tulungan mo ako” mahinang saad ni Petra ng makita nito ang kaibigan na ngayon ay naka tayo na sa labas ng Pinto nang kuwarto ni Romuel

Kaagad naman itong lumapit at kinuha ang binata kay Petra. “Sige na ako na ang bahala. Salamat Petra, kaibigan talaga kita” ani ni Bianca sabay kindat sa kaibigan

Pagka tapos masiguradong naka lack ang Pinto ay pabagsak naihiga ni Bianca ang walang malay na binata “Haayst ang bigat bigat mo” hinihingal na sabi niya. Habang naka tingin sa natutulog na binata.

“hindi ako maruming babae katulad ng iniisip mo saakin. Malinis parin ako” mahinang saad ni Bianca tsaka dahan dahan hinaplos ang pisngi ng natutulog na binata.

“mahal na mahal parin kita, hindi 'yon nag bago.. Alam Kong magagalit ka sa gagawin kong ito. Sorry para din sa'yo to. Gagawin ko ang lahat maka limutan molang siya” desperadang saad ni Bianca at mahinang hinalikan sa nuo ang natutulog na lalaki.

Pagka tapos ay inayos niya ito ng higa. At lakas loob na inalis isa-isa lahat ng suot ng binata. Maging ang maliit na saplot na naka takip sa pagka lalaki nito ay inalis rin niya.

Nang matapos ay pinasadahan niya ng tingin ang kahubaran ng lalaki hanggang sa mapa dako ang mata niya sa maugat at malaking sawang naka pagitna..

“hindi naman kita aanuhin. Hanggang tingin lang ako sa'yo” parang tangang saad niya kausap ang pagka lalaki ng binata.

Pagka tapos niyang takpan ng kumot ang kahubaran ng binata ay sunod naman niyang inalis ang kaniyang saplot. Wala rin siyang itinira sa kaniyang katawan, kaya naman huba't-hubad narin siya. Sinadya niyang ikalat lahat ng mga pinag suotan nila at nang matapos ay nahiga na siya sa tabi ng binata.

“Bahala na bukas Self” mahinang bulong niya at yumakap na siya sa binata.

//Continue