Chapter 38
Malakas ang ulan at ihip ng hangin, ang sunud-sunod na pag patak ng ulan sa bubong ang ang tanging maririnig, gumuguhit ang liwanag sa loob ng kwarto sa tuwing kumikidlat at pawang musika ang malakas na kulog dulot nang masamang panahon. Kapwa kami tahimik, habang nasa magkabilang higaan. Sya sa kama ko, ako sa higaan ni Yen.
Hindi ko alam kung ilang oras na kaming ganito, nakatulala sa kisame at nagpapakiramdaman kung sino ang unang magsasalita. Parang may pader sa aming pagitan dahil sa ramdam namin ang pagkailang sa isa't-isa. Alam kong gising pa sya dahil sa ilang beses nyang malakas na pagtikhim. Kabisado ko kasi pag nakatulog na sya. Mahimbing at may mahinang hilik.
" Hindi ka rin ba makatulog? " ako na ang bumasag sa katahimikan, hindi ko sya nilingon at nanatili lang
