Chapter 21
Natagpuan ko na lang ang sarili sa tapat ng bahay namin. Habang patungo sa loob ay pasuray suray ang lakad ko. Hindi na bago sa mga tauhan ko ang laging ganito ako pag umuuwi ako. Walang nagbabalak na pagsabihin o alalayan ako ninuman dahil sakanila nabubuhos ang galit ko.
Nanlalabo man ang paningin dala ng espiritu ng alak ay tinitigan ko ang kabuuan ng bahay. Hindi na tulad ng dati na excited ako tuwing uuwi ako, na may sasalubong sa aking mga anak at hahalik na asawa. Para bang nawalan ng saysay ang buhay ko.
Hanggang sa nagsimula na ako magwala. Sinira ang lahat ng gamit, binato ang lahat ng mahawakan. Ang mga mamahaling figurin, ang mga vase, ang t.v na walang sawa kong pinaghahampas hanggang sa madurog ito. Hindi pa ako nakuntento ang mga litrato na nakasabit sa ding di
