GAYA ng laging ginagawa ni Rozel. Maaga siyang nagigising para pumasok sa school. Kumakain ng maaga para hindi sila mag pang abot ng ninong niya.
Pero kaiba sa umagang iyon. Hindi niya kailangang magmadali sa pagkain o pag alis ng bahay para lang hindi maabutan ng nakasisindak na aura ng ninong niya. Dahil wala ito sa bahay.
Masaya siyang pumasok sa kusina at pakanta-kanta pa. Pero hindi niya inaasahan ang makikita niya roon. Dahilan para mapahinto siya sa paghakbang. "N-Ninong?"
"Bakit nakatayo ka pa diyan? Maupo kana." Anito sa walang buhay na boses.
Lumunok muna siya bago naglakad ng marahan palapit sa mesa. Umupo siya ng tahimik at kinakabahang nagsandok ng pagkain. Dama niya na nakatingin sa kanya ang ninong niya. Kaya naman nakadama siya ng tensiyon. Hindi tuloy niya maiwasan n
