TUMAYO ako sa reception nang magsimula na ang oras ng duty ko bilang receptionist. Tatlong araw akong hindi nakapag duty sa hotel dahil nasa ospital ako para kay Wade. Nakalabas na siya kanina sa ospital kaya kailangan ko ng ituloy ang training ko ngayon sa hotel.
Naalala ko na naman si Max at muling nadurog ang puso ko ng maalala ang huli naming pag uusap. Parati akong ganito simula nang mangyari ang pag uusap naming iyon. Parati ko siyang naiisip at hindi mawala sa isip ko ang sakit kapag naiisip siya. Nasaktan ko siya at mas nasaktan ako. Pinili ko naman ito kaya dapat na pagdusahan ko. Sinaktan ko si Max sa kabila ng pagmamahal na binigay niya sakin. Binigay niya lahat. Pinaramdam niya sa akin ang pagmamahal niya at wala naman akong masabi. Napakaswerte kong ako ang pinaglaanan niya
