AFRAID:Elena Victoria Veldafuente [COMPLETED]✓

"Elena" ani ng kanyang Ina ng makapasok sa kanyang kwarto. "Don't ruin this night because of your attitude, remember that." Anito na may pananakot sa kanya. Hindi naman ako nagsalita kaya lumapit sya sa akin at hinagod ang aking likod na para bang pinapalakas ang aking loob. "Baby, hindi na namin ito gagawin kung hindi para sa iyo. We want you to be happy and you can't stay like this. You need a man to be happy with." Pagpapatuloy niya. You'll want me to be happy huh? Sana nga yun lang but no, I know you both wanted more connections than my happiness. Hindi parin ako nagsalita kaya tumayo na ito at hinalikan ako sa pisngi bago magpaalam. Nang ako nalang mag-isa ay tinignan ko ang aking sarili sa salamin. She sees a hopeless woman in the mirror. She wanted to scape, she really wanted. But her sister... I can't just leave her here alone. Faith need me.... I hate them! Why would they said that?! Bakit kailangang madamay ni Faith dito?! This fight is me against them! Ahhhhh! I hate thi- Hindi ko natuloy ang nasa isip ko ng naramdaman kong nakayakap sa akin si Faith. "Ate, are you angry at mommy?" Tanong ng inosente ko kapatid. Agad akong ngumiti. "No baby, I'm not." Pagsisinungaling ko. Tinignan niya ako ng matagal bago siya magsalita. "Ate you know I'm teen now right? Stop lying to me, please?" Aniya. Nawala ang ngiti ko sa sinabi nya. Faith hates lying but I still do it. Niyakap ko siya. "I'm sorry baby, Ate needs to do it for you. Our parents said that If I didn't do it, they will hurt you or take you away from me and I don't want it to happen." Pag-aamin ko. "Ate you know it's okay to me to be hurt. I don't like you too be like this, unhappy." Agad itong ngumiti. "Pwede kitang itakas ate. May alam akong lugar na hindi ka nila makikita. I sneaked in in their office and I'd search some places that they can't find you. You can scape, Ate." Pagpapatuloy niya. Puno ng pag-aalala ang naramdaman ko ng sinabi niya iyon. Paano kung may nakakita sa kanya? Paano kung makita sya ni Daddy? Ayoko siyang masaktan. "B-baby, please don't do that again. What if they see you? What if they- baby please don't. Don't." Pakiki-usap ko sa kanya. "A-ate please, wag ka ng umiyak, n-naiiyak din ako." Pagmamaka-awa niya at pumipiyok na. Agad ko namang pinunasan ang luha ko at ang sa kanya din. "Ala na, panget na yung make up mo. Bat ka kase umiyak..." Malungkot niyang ani na ikinatawa ko. "It's okay baby. You can fix it if you want." Ani ko na ikinakislap ng mata nito. "R-really?" Hindi makapaniwalang aniya at tumango lang ako. "Yes! I'm the one who will make up you now! It's okay naman pala ate na umiyak ka hihi!" Masayang ani nito at ngumiti lang ako. Sa pagkakataong ito ay nakalimutan ko na ang pinag-usapan namin dahil nakita ko ang ngiti ni Faith habang hinahanap ang make up brush na kailangan daw at ang iba pa. Inalis nya ang kanina kong make up dahil hindi daw maganda at mas gusto niya na simple lang ang i make up sakin dahil maganda naman na daw ako. Nang matapos siya ay kita ko ang todo niyang ngiti. A angelic smile that I always wanted to see. Oh my angel is so cute every time she smiles. "It's ready ate! You look so gorgeous hihi!" She excitedly said. I smiled and look at the mirror in front of us. I smile widely when i see my reflection. Indeed, simple yet gorgeous. Niyakap ko sya ng mahigpit at hinalikan ang kayang noo. "Thank you baby." I said. Naramdaman ko naman na ngumiti siya. Ilang minuto ay humiwalay siya at nagpaalam sakin dahil kailan niyang tapusin ang assignments niya at ako naman ay nakatingin lang sa pintuang nilabasan nito. I can do this... For Faith... Tatayo na sana ako ng nag ring ang ko. Kinuha ko ito at nagtaka ako ng makita kong walang pangalan pero sinagot ko parin ito. "Hello?" Agad kong sabi. "FRENIEEEEEEEEEE! IT'S YOU GIRL!" Sigaw ng nasa kabilang linya at alam ko na kung sino ito. "Wag mong sabihin na nagbago ka na naman ng number, Dia. I swear Dia I'll block you." Ani ko ngunit tumawa lang ito. "Hahahahaha! Hindi ako noh! Ng hiram lang ako dito kay Lu. Wala kase akong load." Napahilot ako sa ulo ko sa sinabi nya. "Bakit ka nga pala napatawag?" Pag-iiba ko. "Hmmmm...wala naman, gusto ko lang mangamusta sa frenie ko. Tsaka, Gwapo ba?" Pangtsi-tsismis nya. Napabuntong hininga nalang ako bago sumagot. "I don't know, tsaka ang alam ko lang ay mapanganib sya para samin ni Faith." "Nako girl! Wag ganon mag-isip! Sasabihin ko na sayo, pangalan palang, yummy na! Kaya girl, hindi ka lugi don! I trust God for your future husband girl! But if you don't want, sakin nalang yan." Hindi ko alam kung pinapalakas ba niya ang loob ko o niloloko eh. "Ye-ye-yeah.. what ever you've say." "Hays, stop worrying about your sister, Ria. She'll be safe when you get married okay? For chin up and keep slayin! You can do this girl! Just fight!" Dia said. It's hard to be okay right now but thanks to Dia. I'm calm and okay now. "Thank you" "Nah! It's okay, just tell me what happen later, okay? Call me nalang mamaya, parang tanga na kase itong si Lu dito sa Lab. Hindi mapakali, porket nasa akin yung phone nya. Bye byeeeee na! Love you!" Pagpapaalam nito at nawala na don ang boses ni Dia. Ibinaba ko naman ang phone na hawak ko ng inend na nito ang call. Pinakalma ko muna ulit ang sarili ko bago tumayo at naglakad papuntang pinto. Nang buksan ko ito ay nandon si Ate Paula. "Ma'am, andun na po ang bisita ninyo. Sinabihan po akong tawagin kayo para pumunta na po sa dinning area." Magalang na sabi nito. Ngumiti naman ako at tumango. Nang makalabas ako ay andoon parin si Ate Paula na nakatingin sa akin. "Ang ganda nyo po ma'am, sigurado pong bagay na bagay po kayo ng mapapangasawa nyo." Nakangiting nito ani. Napangiti naman ako. "Salamat po Ate Paula, pero wag mo na po akong igalang pag tayong dalawa lang. Medyo hindi po kase ako sana." Pag aamin ko. "Sige ma'am. Ahm ma'am, salamat nga pala sa pagtulong sa magulang ko. Hindi ko alam na nanduon ka ng sinasabi ko kila Marietta yung problema ko. Maraming salamat talaga." Napangiti nalang ako sa sinabi nya at naglakad kaming dalawa. Naging seryoso ang mukha ko ng malapit na kami sa dinning area. Pero sa totoo lang ay halo halo ang nararamdam ko. Nang makapasok ako ay nag sitinginan ang mga nandoon. Mas lumakas ang kabog ng dibdib ko dahil hindi ako sanay sa ganitong sitwasyon. Tumingin ako sa magulang ko na nakangiting nakatingin sa akin pero alam kong ipinagdarasal nilang wala akong gawing ikakasira ng reputasyon nila. Tumingin naman ako sa mag-asawang Galvez na nakangiting sa akin pero agad na nakakuha ng atensyon ko ay yung lalaking napakaseryo. Siya ba ang mapapangasawa ko? "What a beautiful woman." Nakangiting ani ni Mrs. Galvez. "I like her!" "Indeed mrs. Galvez. Your son and my daughter will be a nice couple." Ani ni mommy. "Have a sit Ija." Umupo naman ako pero hindi parin maputol ang tingin ko sa lalake. Ginagayuma ba ako? To be continued.....