Chapter 30

2015 Words

Kasalanan namin ni Haden nang makalimutan naming dalawa na oo nga pala. Nasa probinsya kami. Hindi tulad sa kalakhang Manila na kapag nagutom ka sa dis oras ng gabi. Puwedeng-puwede kang lumabas at mayroon ka pa ring mahahanap na puwede mong kainan sa kahit na saang sulok ng siyudad. Kung inabot ka naman ng gutom at dinapuan ka ng katamaran para bumangon at maghanap nang makakain. Wala pa ring magiging problema. Moderno na ang mundo roon. Nagkalat na ang samu't saring food delivery app na parating one click away lang at malaya nang makakapili ang kung sino man ng kung ano mang pagkain ang gusto nila. "Iyong convenience store nila rito. Bakit hindi 24 hours?" I could not help but ask Haden. Hindi na kami nag-abalang dalawa na bumaba. Malinaw naman sa amin mula sa aming kinauupuan na tala

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD