ALEXANDRO’S POINT OF VIEW
Parang sasabog ang dibdib ko sa galit at pag-aalala habang buhat-buhat ko si Athena palabas ng apartment niya.
Wala siyang malay, pero ramdam ko ang panghihina ng katawan niya sa mga bisig ko.
Punyeta.
Hindi ko alam kung kailan ako huling natakot ng ganito.
Dugo’t pawis na ang nilaan ko para sa buhay ko bilang isang Visonti—walang takot, walang inuurungan.
Pero ngayong nakikita ko si Athena sa ganitong estado, parang may bumara sa lalamunan ko.
Mas lalo akong nagmamadaling ipasok siya sa sasakyan, halos isara ko ang pinto nang may pwersa.
"Athena, stay with me," mahina kong bulong habang hawak ko ang kamay niya.
Pero wala.
Hindi siya sumagot.
Hindi man lang gumalaw ang mga pilikmata niya.
Napamura ako at hinataw ang manibela bago
