Nagtatakbo si Katie papunta sa isang maliit na lawa, ilang metro lang ang layo mula sa kampo.
Pagkarating ay nag-alis ng damit si Katie at naligo.
Ilang oras rin siyang palutang-lutang ron. Habang nakahiga sa tubig ay minumuni-muni niya ang mga pangyayari simula noon mabaril siya. Nakatingala siya sa langit at tanging liwanag mula sa buwan ang nagbibigay liwanag sa kaniya.
Naalintana na lang si Katie nang makarinig siya ng pagkasa ng baril at paglingon ay nakatutok ito malapit sa pisngi niya.
“Putok mo na!” sabi ni Katie saka tumayo.
Bahagya pang napa-atras si Luke dahil walang kahit anong saplot sa katawan si Katie.
“Magpaliwanag ka!” utos ni Luke.
“Para saan pa? Sana hinayaan niyo na lang na mamatay ako,” malungkot na sabi ni Katie.
Gulat na napa-awang ang bibig ni Luke nang mag
