Cinderella Is A Gangster

Chapter 5

~~~~~~~~~~~~~~~

 Honeylins's POV

~~~~~~~~~~~~~~~

Yiieeh! I'm gonna call my super handsome hubby. It's good that Yohan accepted the mission. I really really like Hope Louise. Baby pa lang sya ay makikitaan na ng kagandahan. She's adorable, sweet, kind and beautiful inside and out! Yiieeh!

Pero, may isang bahagi ko na nalulungkot parin. Ang pagiging gangster ng sweet baby boy ko. 

I started to dialed my hubby's number and waited for him to pick it up.

["Hello sweety pie!"] Agad naman akong kinilig sa pagsagot nya agad ng telepono. ["How's my cutie cute cute pretty wifey? Have you eaten your breakfast already? Bakit hindi ka tumawag kahapun? Did Yohan accepted the mission?"] I chuckled sa sunod-sunod na mga tanong nya. So sweet talaga ng super handsome hubby ko! Yiieeh!

"Awe you're so sweet talaga honey cake." Pinalo palo ko pa ang hangin just to imagine that he's here. Hihi! "Hindi na ako nakatawag kahapun dahil nagkaroon ng emergency metting sa Cargo shipment natin. You know, track ban in Manila. And about the mission. He accepted it"

["Ow, that's good. Anyway. Ano'ng pasalubong ang gusto ng potchie ko?"] Yiieeh! He just called me potchie! Lahat nalang yata ng literal na sweet endearment ay tinawag na nya sa akin.

"I want the newest Katana and kunai released by Yoshika. Can you bring it home for me hubby?" Nag puppy eye's ako kahit hindi nya nakikita. Why ba? Like ko eh.

["Hmmm. I'll try Strawberry cake. Most of their clients are mafia at limited lang ang stock nila for ordinary person and gangster. But don't worry. Gagawan ng pinaka-gwapo mong asawa ng paraan 'yan. Ikaw pa? Lahat ibibigay ko sayo."]

"Kyaaaahhh! Thank you honey pie! Ang sweet mo talaga yiieeh!"

["Ganyan kita kamahal cup cake!"] Alam kong nangingiti syang sinasabi yun.

"Yiieeh! I'll wait for you here hubby, mag ingat ka dyan and don't you dare to lapit lapit to the Japanesse girls. Get it?" I hered him chuckled so i chuckled na rin. Makigaya lang.

["I won't do that sweety pie. You're the only one i love. So paano? Bye for now. Don't skip your meals at 'wag magpupuyat. I love you!"]

 "Aye aye captain! I love you too umwaah!" Nag flying kiss ako at alam kong gano'n din ang ginawa nya. Hehe!

Hindi na rin namin pinatagal ang usapan at bumalik na ako sa ginagawa ko. Ang pag-assemble ng nilinis ko'ng katana kanina. Nandirito ako ngayon sa secret room naming mag-asawa. No one knows this place. Even our son Yohan.

Nang matapos ako sa pagbuo ulit ng katana ay inilahad ko ito sa aking harapan gamit ang dalawa kong kamay at paulit-ulit na nag bow sa picture frame na nasa aking harapan.

"I miss you bessy." Nasambit ko at hindi napansin ang butil ng luha na pumatak sa blade ng katana. "I miss being with you. I miss all the time being with you my dear friend. Sorry kung hindi ko masyadong nasubaybayan ang prinsesa mo. Hayaan mo at babawi ako sayo at sa kanya. I wish you are here bessy. Sobrang miss na miss na kita. 'wag mo na akong multuhin dahil alam mo namang takot ako sa multo di ba?" Kung may makakita man sa akin ngayon ay iisipin nya nababaliw na ako. Tumatawa at naluluha habang kausap ang picture frame.

Malaki ang naging pagkukulang ko sa kanya. Ngunit hindi ko naman iyon kagustuhan. Sana ay mapatawad nya pa ako. 'Bessy sorry kung iniwan kita noon.' Lalo akong napaiyak sa pag-alala ng mga nangyari noong nagsilang kami ng sabay. That stormy night is the happiest days of my life and the most painful day. That day....

*Flashback*

"Bessy bilisan mo!" Napahawak ako sa malaking umbok na tiyan ng pumutok na ang aking panubigan. Sobrang lakas ng ulan at halos hindi na namin makita ang daan. Nasa gitna kami ng kalsada na hindi dinadaanan ng sasakyan.

"Lin, tumakas ka na. Ako ang haharap sa kanila. Sige na baka mapano ang sanggol na nasa sinpupunan mo!''

"Bessy manganganak na ako! Aahhh!" Hindi ko na napigilan dahil ramdam ko na ang sakit. Alam kong delikado kami ngayon sa sitwasyon namin dahil pareho kaming buntis at kabuwanan pa namin.

"Ha? Naku bakit ngayon pa?" Nag-aalalang sambit nya at nagpalinga-linga sa paligid. "Halika, dito bilis!" Kahit paika-ika ay sumunod ako sa kanya papasok sa kasukalan

Ginamit nya ang katana upang mahawi ang ang nagtataasang talahib sa daraanan namin. "Bessy hindi ko na kaya! Lalabas na ang baby boy Yohan ko! Aahh! Hoh! Hoh! Hoh!"

"What?! Wait. Hold it for awhile Lin."

"Hold it? Waaahhh!" Alam kong hirap din sya dahil nakikita ko iyon sa kanyang mukha at hindi nya pinapahalata. Kahit kailan talaga pabigat ako sa kanya. Huhuhu!

"Dito Lin bilis!" Agad nya akong inakay nang may nakita kaming batis.

"Aaaahhh! Hoh! Hoh! Walanghiya ang sakit! Waaahh! Hindi na ako uulit kahit masarap! Aaahhh!"

"Sshhh! Lin wag kang masyadong maingay at baka matunton nila tayo! Ito." Sinalpakan nya ako ng panyo sa bunganga at pina-ere ulit ako. Katakot takot na ere pa ang ginawa ko bago maramdaman ang palabas ng bata sa aking hiyas. Agad nagkulay pula ang tubig at nakita kong may dinampot si Elly sa ilalim ng tubig.

"Huwaah! Huwaah!" binalot ng iyak ng sanggol ang buong kagubatan. Napaiyak ako nang mahawakan at mahagkan ko na ang king anak sa aking mga bisig.

"Ang gwapo nya." Rinig kong sambit nya.

"Kanino pa ba mag mamana 'to? Edi sa akin! Walang panama ang papa nito kahit gaano pa yun kagwapo at kagago! Hahaha!"

"Kahit kailan talaga loka loka ka. Nanganak na't lahat ganyan ka pa. Hindi ko alam kung paano kita naging kaibigan eh."

"Dahil parehong baliko ang utak natin. Hahaha!"

"Ikaw lang! Dinamay mo pa ako--" Pareho kaming natigilan. "I think my water broke."

"Omg! Soulmate nga ang mga babie natin! Kyaaahh! Gusto ko kambal ang maging apo natin sa kanila. Limang pares ng kambal. Yiieehh! One big happy fam--ouch!" Binatukan nya ako at mabibigat ang kanyang paghinga. Oh no!

"Hoh! Hoh! Hoh!" Sunod-sunod na buga nya ng hangin. Inilapag ko muna sa batong nakausli si Yohan na binalot ko ng aking bleaser. Hinarap ko si Elly habang nakalubog parin kami sa tubig. Hindi rin nagtagal ay nakapa ko na ang bata sa ilalim ng tubig.omg. Ang bilis lumabas ng baby nya! At ang lakas ng iyak! Jusko! Malakas siguro ang boses nito paglaki nya.

"Hope louise!" sambit nya at binalot sa kanyang itim na jaket ang sanggol. Katana ang ginamit namin sa pagputol ng mga pusod ng mga sanggol. Hindi matutumbasan ng kahit anong bagay at kayaman ang kaligayahang nadarama namin ngayon. Ngunit malaking pangamba rin na baka matunton nila kami. Isang desisyon ang ginawa ni Elly na lubos kong pinagsisihan kung bakit ko pa iyon sinunod.

"Sige na tumakas ka na. Iligtas mo ang mga anak natin!" mariin nyang hinawakan ang katana habang tinataboy ako. Mabilis akong umiling dahil hindi ko gusto ang mangyayari. Hinubad nya ang kanyang kwintas at isinuot iyon kay Hope. "Mahal na mahal kita." at hinagkan nya sa noo ang bata. "Sige na. Umalis ka na!"

"No! Hindi kita pwedeng iwan dito na mag-isa bessy. Hindi mo sila kakayanin sa kalagayan mo!" Umiiyak nang wika ko.

"Para sa mga anak natin Lin. Umalis ka na!"

"No!"

"Lin. Please kailangan mong mabuhay at ng mga bata kaya sige na. Magkita tayo sa HQ. Pangako darating ako."

"Bessy! Huhuhu! Hihintayin ka namin ng anak mo. Mag-iingat ka." Tumango lang sya bago malungkot na tiningnan ang nahimbing na sanggol na aking karga. Mabilis syang tumalikod nang may narinig kaming tahol ng mga aso.

"Umalis ka na." Malamig na sambit nya kasabay ng pagtila ng ulan.

"Hihintayin ka namin Bessy." Wala akong nakuhang tugon mula sa kanya kaya walang lingon na mabilis akong umalis sa lugar na iyon dala ang pag-asang magkikita pa kami ulit.

*Present*

"Madaya ka. Pinaghintay mo kami ng matagal. Hindi ka rin naman pala darating. Psh!" Masakit ang mga nangyari ngunit kailangang tanggapin. Inayos ko muna ang sarili ko bago iniligpit ang mga kagamitan na ginamit ko kanina. Ibinalik ko naman ang Katana sa lagayan nito at ibinalik kung saan ito nakatago.

Dumating ang Baby boy Yohan ko. Ano kaya ang problema nito at gusot na naman ang handsome baby face nya? In-off ko ang monitor kung saan napapanuod ko syang nakaupo sa sala.

"Kyaaahh! Ang gwapo talaga ng anak ko na isinilang sa batis. Hehe!"

Mabilis akong lumabas ng silid at lumusot ako sa gitna ng nahawing book shelve dito sa library. Sakto namang pagkaupo ko ay tumunog ang intercom.

"Papasukin mo na butler Kiks!"

"Kiko po madame." Correction ng matandang boses na nagmumula sa intercom.

"Whatever Kiks, hehe! Bleeehh!" Narinig ko pang bumuntong hininga si butler kiks. Ilang beses na naming pinagtalunan ang pangalan nya but he always ended up as a loser! Wahaha!

*Tok~Tok*

"Come in baby boy!" Na-miss siguro ako nito kaya umuwi. Yiieeh! How swee--

"Ma! Anong klase ng tao ang gusto ninyong ipasakal sa akin?!"

Oh-oh! What's wrong with dear Hope Louise?