CHAPTER 39
Nang tanungin iyon sa akin ni Mellisa ay natikom ko ang aking bibig, napaghahalataan na ata ako nito. “D-dahil, gusto ko! Masakit pa ang lalamunan ni Kiarra!” mabilis akong kumain, tinaas niya lamang ang kaniyang isang kilay kung tumingin sa akin.
Tinignan niya si Kiarra, “Hindi pa rin nawawala? Ilang araw na ‘yan, ah!” napalunok ako, kung ako ba muli ang magsasalita ay tatanungin niya muli ako? “Bakit ayaw mong pumunta ng clini-”
“Mellisa, kumain ka na.” tinig iyon ni Zell, gusto kong huminga sa kaniya niya nang pasasalamat dahil sa kaniyang ginawa. Binigyan lamang niya ako nang walang emosyong tingin, “Kayo! Hindi ko na talaga alam, ‘kung ano ba ang nangyayari sa inyo!” pinanlakihan niya ako ng mata, gano’n rin ang ginawa ko sa kaniya. “Sumama ka sa sabado!” t
