Uuwi na ako ngunit hindi ko man lamang nakita ni anino ni EJ sa hospital. Kahit naman masama ang loob ko, may parte pa rin naman sa akin na gustong malaman at makita ang totoong kalagayan niya. At gusto ko rin na sana, kinumusta naman ako kahit papaano. Sabi ni Jerome ay okay si EJ. Pero, okay nga ba talaga siya?
Nakasunod ako sa dalawang walang ginagawa kundi maglampungan sa harap ko na sina Jerome at clone. Nauna na si Bruno sa sasakyan at waiting siya roon. Nang biglang tumigil si Clone at napatingin sa isang silid na nadaanan namin. Tumingin siya sa akin pagkatapos.
"Maybe, you want to visit your friend before we go home," ika niya at muling napasulyap sa nakasarang pinto.
Tinaasan ko siya ng kilay. "At sinong kaibigan naman? Wala akong friend!" asik ko. Wala naman talaga akong nata
