•Maureen•
Kanina pa ako sarap na sarap sa pagkain ng tempura. Halos maubos ko na nga ang tinda ni kuya. Natatawa na lamang ito habang nakatingin sa aming dalawa ni Nathan na para bang nag-uunahan sa pag-ubos.
Hindi pa kami nakapagbayad dahil pabalik-balik kami. Kaya sa harap na lang kami nila kumakain at pinapabilang na lang sa kanila ang naubos namin.
"Magkano po lahat, kuya?" tanong ni Nathan. Malapit ng mag-alas sais, kaya napag-desisyonan na namin ni Nathaniel na umuwi. Bumaling ito sa akin at marahang tumawa. "Akala ko hindi ka kakain, eh."
Napahawak ako sa aking bibig nang bigla akong napadighay. Nanlalaki ang mga mata ko at napatalikod sa kanila dahil sa kahihiyan.
"368 po lahat, sir," sagot ni kuya. Kaagad akong napalingon sa sinabi nito.
"368 lang po iyon?" Nanlalaki ang mat
