"Naku ha Grace ano naman ba yang nginangawa mo diyan ha? Mula nang dumating ka dito lagi ka na lang umiiyak. Na paano ka ba ha? Naku wag mong sabihin sa akin na nalulungkot ka kasi di ka pa nagkalovelife ever! Wag ka na umasa okay? Masasaktan ka lang." Sermon ko kay Grace na hilam sa mga luha yung mga mata niya. Kakarating lang niya mula sa probinsya at yun nga nagtaka na lang ako kasi parang kinagat ng buyog ang mga mata niya namamaga. Halatang galing sa kaiiyak. Nag mukha tuloy siyang si Mr. Bean na avatar version.
"Eh kasi naman eh." Napahagulhol siya ng iyak. Naawa tuloy ako sa kanya kasi parang ang bigat ng dinadala niya.
"Grace mula pagkabata magkaibigan na tayo. Kaya kung may problema ka sabihin mo sa akin handa akong makinig." Hagod ko sa likod niya.
"Besh, ampon ako." Sabi niy
